Toespraak Anne Schiettekatte sp.a, fractievoorzitter gemeenteraad Gent

Beste vrienden, kameraden,

Ik beschouw het als een eer hier vandaag, aan de vooravond van 1 mei, op uitnodiging van S-Plus het woord te mogen voeren voor de Socialistische Gemeenschappelijke Actie.  Met dank aan allen die jaarlijks de inspanning doen om deze gezongen bloemenhulde aan Pierre De Geyter levend te houden.

Bedankt hiervoor Willy Seeuws, en met u, ook dank aan het Gentse zangkoor met die warme naam ‘Morgenrood’.  Het morgenrood dat mij doet denken aan twee van onze minder gekende jeugd- en strijdliederen “Het morgenrood der zege” en “Morgenrood, uw heilig gloeien”.

Vandaag vrienden, verzamelen we voor de 15de keer rond het monument van de toondichter Pierre De Geyter.   Hij was de componist van de wereldwijd gekende en gezongen ‘Internationale’, maar was ook een arbeiderskind dat opgroeide in miserabele omstandigheden, zoals zowat álle arbeiderskinderen aan het eind van de 19de eeuw.  Het zou de reden zijn voor de ontvoogdingsstrijd door legendarische socialistische voormannen zoals Anseele en duizenden militanten – dé strijd die ons zoveel welvaart en sociale zekerheid heeft gebracht.   Vandaag is een andere strijd aan de gang : de strijd om al onze realisaties gaandeweg weer af te breken. Ik kom daar zo meteen op terug.

Kameraden, op de website van het abvv staan maar liefst 100 versies van de Internationale.  Het lied werd door de Tweede Internationale in 1892 (125 jaar geleden dus) erkend als officieel strijdlied van de arbeidersbeweging.  Het werd toen in Kopenhagen uitgevoerd door een koor van 500 arbeiders.  Het zou nog geen slecht idee zijn om dat in het verkiezingsjaar 2018 óók eens te proberen…Karin, dit moeten we toch eens bespreken in het partijbestuur.

De oorspronkelijke tekst kwam van de Franse communard Eugène Pottier.  De Gentse timmerman Pierre De Geyter, zoals ons goed gekend, schreef de muziekpartituur, en daar mogen we best fier op zijn.  Henriette Roland Holst zorgde later voor de Nederlandse vertaling.

Kameraden, het is zoals Daniël, onze burgemeester, hier reeds eerder verwoordde: “’t Is toch ongelofelijk dat wij allemaal, vandaag nog altijd, ‘kiekenvel’ krijgen als we de eerste trompet- en klaroentonen van onze Internationale horen, telkens opnieuw.  Ik vind dat fenomenaal.”

Ikzelf herinner mij ook nog zo’n uitzonderlijk moment, namelijk toen wij in het verkiezingsjaar 2006, op de Vrijdagmarkt de ‘Internationale Fanfare’ organiseerden. Socialistische fanfares, harmonieën en trommelkorpsen uit het hele land hebben daar aan meegedaan.  Het hoogtepunt was toen ook de Internationale die ze allemaal samen hebben gespeeld.  Dat was een machtig moment.  De CD met de opnames van verschillende versies en interpretaties van de Internationale herinnert mij daar nog altijd aan.  

Kameraden, liederen zijn altijd van belang geweest, van het volkslied tot de opera-aria.  In tijden van ongeletterdheid waren liederen ook voor socialisten immers een belangrijke manier om boodschappen over te brengen, om propaganda te voeren.

De hymne van onze stadsgenoot verbindt nog steeds socialisten wereldwijd rond internationale solidariteit en de strijd voor vrede. Maar socialisme blijft nodig in het streven naar een betere wereld met meer gelijkheid, rechtvaardigheid en verdraagzaamheid.

Socialisme is het blijven geloven in de maakbaarheid van de maatschappij.  Socialisme blijft onze droom en ons ideaal, en dat laten we ons niet afpakken.  Het is goed om hieraan op de vooravond van het ‘Feest van de Arbeid anno 2017’ te blijven herinneren.

Maar socialisme moet je ook voelen, het moet je aangrijpen en begeesteren.  De verontwaardiging over alle vormen van onrecht moet je raken.  ‘Begeerte heeft ons aangeraakt’, zo klinkt het nog steeds in de Internationale.  En geloof in socialisme, kameraden, blijft ook vandaag meer dan ooit nodig.

Morgen is het opnieuw 1 mei.  Elk jaar opnieuw een hoogdag voor socialisten overal in de wereld.  Naast de feestelijkheden (en er zijn er nogal wat in Gent), wordt er ook steeds uitgekeken naar de politieke boodschappen van de vertegenwoordigers van de mutualiteit, de vakbond en de partij.  Onze nationale partijvoorzitter John Crombez komt vanavond in Gent de start geven.  Morgen zullen Katrien Neyt en Freya Van Den Bossche ons toespreken.

Zij zullen zeker wijzen op de nefaste gevolgen van 2,5 jaar rechts beleid.  Zij zullen het hebben over de daling van de koopkracht en de stijging van allerlei kosten, over het gat in de begroting en het uitblijven van een eerlijke vermogensbelasting, over de stijgende schuldenlasten en de energiearmoede bij steeds meer mensen, over de stijging van de medicatiekosten, de ziekenhuis- en de rusthuisfactuur, enzovoort.

Maar terwijl de samenleving verarmt, wordt ze ook rechtser. En eigenlijk is dat vreemd : je zou het tegendeel verwachten. Rechtse populisten slagen er in om bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten ; om racisme en vreemdelingenhaat, tussen aanhalingstekens, ‘normaal’ te maken ; om mensen bang te maken en zo hun agenda van verregaande repressie door te duwen.

Het zal daarom morgen vooral ook moeten gaan over onze linkse antwoorden en alternatieven, om onder andere de afbraak van de sociale zekerheid een halt toe te roepen.  En laat u daarbij vooral niets wijsmaken, kameraden : er zijn wel degelijk andere keuzes, er zijn andere oplossingen. Onze partij, de sp.a is klaar met nieuwe en krachtige voorstellen.  Over eerlijke fiscaliteit. Over betaalbare zorg. Over werkbaar werk en een goeie balans met het gezinsleven. Enzovoort. Voorstellen die aantonen dat een eerlijke en betere toekomst wél mogelijk is.

Redenen genoeg kameraden om er morgen bij te zijn, en samen een krachtige Internationale over Gent te laten weerklinken.

Kameraden, we zien elkaar morgen en ik wens u nu al een schitterende en strijdbare 1ste mei!

Anne Schiettekatte.

Foto: Jean-Marie Versijp