Ik neem Rudy De Leeuw en Marc Leemans heel serieus.

De laatste dagen hebben verschillende mensen in ons onderwijs en de zorgsector op een respectvolle manier brieven gepost, hun eigen verhalen gedeeld en columns geschreven om de echte impact van de besparingen uit te leggen. Wat dat teweegbrengt in hun job en hoe jongeren of patiënten daardoor geraakt worden in het échte leven. Onderwijs en zorg zijn kernbevoegdheden in Vlaanderen. 

Verschillende pijnpunten leggen het verschil bloot tussen een toekomst mét perspectief of een toekomst met nog meer problemen. Kijk naar onze arbeidsmarkt. De helft van de nieuwe jobs is deeltijds en flexwerk, zo raakte gisteren bekend. Welke toekomst bouw je daar mee op, welke zekerheid heb je daarmee om je leven uit te bouwen? Geen enkele. Met shitcontractjes en idem dito lonen lukt dat niet. In Duitsland hebben ze vandaag op die manier al maar liefst 7 miljoen werkende armen. Willen we écht ook die weg op? 

Ook onze ouderen krijgen het steeds moeilijker. Intussen loopt de helft van de zestigplussers het risico op sociale uitsluiting, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat deze week is voorgesteld. Ook dat kaarten vele mensen, die hun hele leven hard gewerkt hebben of net met pensioen zijn, dagelijks aan. Het Zomerakkoord wuift deze bezorgdheid weg. Vlamingen die meer dan 40 jaar gewerkt hebben, zullen straks tot 15% van hun pensioen verliezen. Soms tot 140 euro in de maand. Nochtans doen ze netjes wat de regering hen de afgelopen 3 jaar heeft gevraagd: langer werken en minder verdienen. Maar wanneer houdt het op? En voor wie en voor wat? Om nog extra miljarden door te sluizen naar de grote bedrijven en hun aandeelhouders?

Net als Rudy De Leeuw en Marc Leemans aanvaard ik dat niet. Ik vind dat een rijke samenleving als de onze moet investeren in onderwijs en zorg, én in deftige pensioenen van de toekomst. Een toekomst die mensen zekerheid biedt. En laat u niks wijsmaken, dat kan wel degelijk. Het is een kwestie van keuzes. Net als De Leeuw en Leemans wil ik mee aan een toekomst bouwen waar we zorgen voor elkaar. Vandaag staat dat meer dan ooit op de helling. 

John Crombez

Deze discussie werd gesloten.