"Ik heb veel vrienden uit de holebigemeenschap, en ik schaam mij als Belg van Marokkaanse afkomst wanneer ik zo’n uitspraak lees." Dat zegt Hicham El Mzairh, districtsraadslid in Wilrijk, naar aanleiding van een homofobe uitspraak van Mustafa Ramid, de Marokkaanse minister van Mensenrechten.


Mustafa Ramid, de Marokkaanse minister voor Mensen­rechten, heeft homo's "afval" genoemd. Dat zei hij toen hem werd gevraagd naar een nieuwe VN-richtlijn. Die wil dat Marokko een wet schrapt die gevangenisstraffen voorziet voor seksuele relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht.

Wanneer gaan zij in Marokko - maar ook daarbuiten - beseffen dat homoseksuelen mensen zijn en dat het respecteren van mensenrechten inhoudt dat eenieder gelijk behandeld dient te worden, ongeacht sekse, huidskleur, religie of seksuele voorkeur?

Zolang seksualiteit plaatsvindt tussen instemmende volwassenen heeft de staat er simpelweg niets mee te maken.

Dat een minister van een land 4.000 km ver van België zoiets zegt, is al erg genoeg. Maar dat sommige “Facebook-vrienden” die hier in België leven zijn uitspraak goedkeuren, vind ik wel shockerend.

Wanneer gaan wij als moslimgemeenschap eens beseffen dat andere minderheden onze bondgenoten zijn in onze strijd voor rechtvaardigheid en onze strijd tegen racisme en discriminatie? Ik heb veel vrienden uit de holebigemeenschap, en ik schaam mij als Belg van Marokkaanse afkomst wanneer ik zo’n uitspraak lees.

Holebi’s zijn volwaardige burgers van ons land, die levens redden als dokters of chirurgen, die over onze veiligheid waken als politieagent of brandweerman. Het zijn onze collega’s op het werk. Volgens een wetenschappelijke studie vormen zij 10% van de wereldbevolking.

Wie weet: misschien zijn zij ook uw familieleden. Het zijn, zoals ik en u, mensen van vlees en bloed. Mensen met met gevoelens, ambities en verlangens.

Het is aan ons, de migrantengemeenschappen hier in het Westen, om het op te nemen voor de minderheden in onze landen van herkomst. Van de rechten van de Riffijnen in Marokko, tot de rechten van sjiieten in Bahrein. Van de rechten van de Afrikaanse migranten in Noord-Afrika, tot vrouwenrechten in alle moslimlanden.

Maar ook de rechten van de holebi’s in al die landen. En in de rest van de wereld. De strijd tegen onrechtvaardigheid is een universele strijd. Je kan niet vechten voor je rechten en vrijheden als minderheid in het land van aankomst, terwijl de minderheden in je land van herkomst worden onderdrukt en gediscrimineerd.