Fysica. Voor velen een verfoeilijk vak. Theorie waarvan je je de betekenis in de praktijk vaak niet kan voorstellen. Maar als er dan toch één stelling is die te vatten is in logica, dan wel de wet van Ohm, of beter: de wet van de minste weerstand. Stroom zal altijd de weg van de minste weerstand kiezen om te geleiden. Ik stel vast dat die wet vandaag jammer genoeg ook in politiek Maasmechelen wordt toegepast. Maar politiek is geen fysica, collega’s.

Het gemeentebestuur pocht steevast met haar investeringsdrift. Sporthal ‘de Kommel’, zwembad ‘het Prinsenpark’ en sporthal ‘de Helix’ moeten hiervan het toonbeeld zijn. We gaan even terug in de tijd. De intentie om een nieuwe sporthal te bouwen, die zowel voor school ‘de Helix’ als voor de gemeente bruikbaar zou zijn, is afgesproken in de vorige legislatuur. Meer zelfs, de hele financiering en plannen dateren van toen. Eénzelfde verhaal voor ‘de Kommel’. De werken aan de nieuwe budozaal en jeugdlokalen aan ‘de Kommel’ waren volop bezig, toen men ontdekte dat de spanten van de sporthal niet meer voldeden. De nieuwe meerderheid kon dus niet anders dan bijkomend budget vrijmaken voor de vernieuwing van de gehele sporthal, aansluitend op de investeringen die in de vorige legislatuur geïnitieerd waren. Het ‘Prinsenpark’ had het steeds moeilijker om te voldoen aan de Vlarem-wetgeving, ook daar drongen investeringen zich op aan het einde van vorige legislatuur. De investeringsdrift van het gemeentebestuur is dus niet meer dan het vervolmaken van lopende zaken: de weg van de minste weerstand.

Bovendien zijn bovenstaande investeringen ‘slechts’ investeringen in maatschappelijke meerwaarde. Daarnaast zouden er ook investeringen moeten zijn die voor Maasmechelen financieel een surplus betekenen. Het verkavelen van de Patro Jeugdterreinen bijvoorbeeld, waar zowel de verkoop van de gronden alsook de meerinkomsten van personenbelasting en onroerende voorheffing een return on investment zouden bewerkstelligen. Voorwaarde is natuurlijk wel dat er geïnvesteerd wordt in een nieuwe accommodatie voor de Patro Jeugd. Maar dat vergt politieke moed, en dus het overwinnen van weerstand.

Een ander voorbeeld is het Kasteel van Leut. Er lag een plan klaar om het Kasteel te integreren in een nieuwe zorgsite in samenwerking met de vzw Sint-Anna en Maaslands Huis. Zo werd niet enkel de openbaarheid van het domein gegarandeerd, maar kwamen er bijkomende privé-investeringen naar Maasmechelen, en dan nog wel in de ouderenzorg, waar een grote nood aan is. Ondertussen is het Kasteel verhuurd aan een bouwbedrijf, dat er zijn Portugese arbeiders in onderbrengt. Een gemiste kans, maar een oplossing zonder veel weerstand.

Toegegeven, in één dossier is de weg van de minste weerstand niet gekozen. De ontwikkeling van het nieuwe industrieterrein ‘De Nieuwe Bunders’, twistappel van de meerderheid sinds dag één, is ondertussen door de gemeenteraad geraakt. Open VLD en CD&V hadden er wel de constructieve steun van oppositiepartij sp.a voor nodig, want coalitiepartner NV-A volgde consequent het credo van deze meerderheid … de wet van Ohm.