Vanmiddag ondervroeg ik de Minister van Begroting over haar belofte om snel & dringend  een overleg te hebben met de federale regering over het doorstorten van de gemeentelijke opcentiemen (op de personenbelasting).

 

Want naar aanleiding van de herziening van de ramingen (fors neerwaarts, gemiddeld min 9%) eind vorig jaar heerste er algemene consensus binnen het Vlaamse parlement dat het niet meer kon dat Financiën de gemeenten zomaar eensklaps een brief stuur die stelt: je hebt x% minder inkomsten dit jaar ‘omwille van een nieuw inkohieringspatroon’ (sic). Deal with it. Dit maakt een gedegen en correct gemeentelijk financieel beleid onmogelijk, een financiële planning is met zulke flipflop cijfers niet doenbaar, en het is net dat wat de Vlaamse regering de gemeenten vraagt: een meerjarenplanning; 

Zelfs de aanwezige meerderheidspartijen steunden mijn vraag dat gemeenten moeten kunnen rekenen op stabiele inkomensstromen vanuit de FOD Financiën, bv. via een voorschottensysteem zoals dit al bestaat bij de onroerende voorheffing.  Een collega van N-VA dacht zelfs dat er al oplossing zou komen op overlegcomité (om zijn federale minister uit de wind zetten?) van morgen. Quod non!!

 

De reactie van de minister was allerminst bevredigend: ja, ze heeft een brief gestuurd naar haar federale collega in december. Neen, er is nog geen concreet overleg geweest (ook al had ze dit in november aan parlement beloofd), ze wacht nog op voorstellen vanuit federaal en dan zullen die voorstellen bilateraal besproken worden; pas als er dan geen ‘doenbaar’ voorstel is, wordt het wellicht eventueel misschien met wat geluk aangekaart op het overlegcomité.  De minister gaat er nu  van uit, ten onrechte en in tegenstelling tot haar belofte einde november, dat ‘alles niet meer zo dringend is, want pas een probleem op het einde van het jaar’.  Fout, gemeenten krijgen veel vroeger (in 2014 was het bv. in juli/augustus) eventuele herramingen.  Dus neen mevrouw Turtelboom, het probleem blijft even dringend; de gemeenten en parlementairen vragen een dringende oplossing, te meer daar (en daar zou de minister als verantwoordelijke voor de budgettaire toestand van entiteit 2, vlaanderen en de vlaamse gemeenten) Europa steeds nauwer toekijkt op de budgetten van de gemeenten.

 

Dus conclusie: veel beloftes einde november, weinig of geen concrete daden momenteel, enkel een brief met vraag om te bekijken. De minister hoopt op een ‘contact’ in de loop van februari; we hebben haar nu al aangekondigd dat we hier dan volgende maand op zullen terug komen. Belofte maakt schuld, en het parlement mag geen instelling worden die je met beloften in het riet stuurt en alwaar je je niet verplicht moet voelen om je beloften gestand te doen.  De gemeentelijke financiën verdienen beter, met name een stabiele inkomensstroom vanuit de FOD financiën: het gaat trouwens om geld waar ze recht op hebben.