Bruno Tobback is de verdachtmakingen beu. “Ons hele sociale systeem op de helling zetten aan de hand van enkele absurde voorbeelden, ik word daar ziek van. Een veelgebruikt voorbeeld is dat van twee (!) bejaarde schoolverlaters, die al 63 jaar leven van een wachtuitkering en met pensioen gaan.”

“Voor alle duidelijkheid: ik ga nooit misbruik verdedigen. Er zijn werklozen die foefelen. Maar ik ga er wel van uit dat de meerderheid zijn best doet. Er zijn er die zo’n voorbeeld aangrijpen om iedereen af te schilderen als een bende profiteurs, uitzuigers en bronnen van schandalige verspilling.”

“Je moet de redenen aanpakken waarom mensen geen werk vinden, niet de mensen zelf.” “Hetzelfde geldt voor de fameuze mensen die tijdskrediet opnemen om op wereldreis te gaan. Het maakt het leven zuur van al diegenen die tijdskrediet opnemen, omdat hun partner of hun kind ziek is.”

“Het is nog altijd mogelijk ons sociaal systeem te behouden zonder botte bijl”

Bruno Tobback wordt echt kwaad van de gratuite bewering dat ons moeilijke tijden te wachten staat. Dat investeren in sociale welvaart, waar iedereen mee aan bouwt en in deelt, niet meer mogelijk zou zijn. “Het kan allemaal wél, maar alleen moeten we dan wel de juiste keuzes maken.”

“Dan moet je bereid zijn om te stoppen met uitdelen van fiscale cadeaus aan mensen met topinkomens, en moet je mensen die vandaag te weinig bijdragen meer durven te vragen. Dan moet je de lasten verschuiven van mensen die werken en vandaag te veel belastingen betalen naar mensen die hun geld laten werken en er te weinig betalen. Iedereen moet zijn duit in het zakje doen. Dat is een faire deal.”

“We moeten besparen, maar niet snoeihard of met een botte bijl. Maar wel door slimme keuzes te maken”, besluit Tobback. “Zo is er op dit moment geen geld om een algemene loonlastenverlaging door te voeren zonder de mensen pijn te doen. Daarom focussen wij op groepen die dat echt nodig hebben: jongeren, laaggeschoolden en 50-plussers. We moeten investeren in mensen en in systemen die het mogelijk maken om langer te werken. Onder meer ook dankzij een loopbaan van 42 jaar voor iedereen. Dat is investeren in de toekomst.”