Is sporten op kunstgras kankerverwekkend?

“Het is niet bewezen dat voetballen op kunstgras met rubberkorrels schadelijk is voor de gezondheid. Maar: het tegendeel ook niet! Waarom zouden we dan het risico nemen om met de gezondheid van onze kinderen te spelen als we weten dat er met kurk, kokos of zelfs zand voldoende ongevaarlijke alternatieven beschikbaar zijn?” Voor Vlaams volksvertegenwoordiger Bert Moyaers (sp.a) is er geen twijfel mogelijk: zolang het niet zeker is dat met rubberkorrels ingestrooide kunstgrasvelden 100 procent veilig zijn voor de gezondheid mag daar volgens hem niet langer op gespeeld worden. Gisteren vroeg Moyaers minister Muyters om eindelijk duidelijkheid te scheppen naar lokale besturen en bevolking toe.

De stad Sint-Truiden besliste al om met onmiddellijke ingang de rubberkorrels op hun kunstgrasvelden te vervangen. Daarmee wilde Sint-Truiden het zekere voor het onzekere nemen en niet langer op de beloofde rapporten van Muyters en Sport Vlaanderen blijven wachten. Ook Houthalen-Helchteren volgt nu dit voorbeeld nadat UHasselt alle Limburgse kunstgrasvelden analyseerde voor HBvL.

Voor Moyaers, die het thema al geruime tijd op de voet volgt, het beste bewijs dat een krachtig signaal vanuit de Vlaamse regering zich opdringt. “In het hele land heerst er momenteel ongerustheid, maar enkel in Limburg is er al effectief overgegaan tot actie. Ouders, sportclubs en gemeentelijke sportdiensten zitten met een hele hoop vragen. Aan de minister om deze mensen met concrete antwoorden gerust te stellen. Het gaat hier tenslotte over de gezondheid van onze kinderen”, is Moyaers duidelijk.

Er is echter al jaren heisa rond die rubberkorrels. En onderzoeken zijn niet allemaal eenduidig. Sommige wetenschappers zeggen dat het gevaar miniem is, maar tegelijkertijd dat ze hun eigen kinderen er toch niet zouden laten op spelen. En eigenlijk is tot op de dag van vandaag nog niet bewezen of de schadelijke stoffen uit de rubberkorrels echt vrijkomen. 

“Waarom anticipeerde een innovatief Vlaanderen hier niet op door bewust te kiezen voor alternatieven als kokos, kurk of zand. Of waarom spendeerden we hier zelf niet eerder een studie aan?” vraagt Moyaers zich af.

In de rand daarvan vestigt Moyaers al sinds oktober de aandacht op andere toepassingen van dat rubbergranulaat. Denk maar aan de rubberen tegels op speelplaatsen, in speeltuinen en zelfs in crèches.

“Het is niet de bedoeling een spelletje paniekvoetbal op gang fluiten, maar Vlaanderen wacht op duidelijkheid én snel. De minister zou bv. analoog aan Houthalen-Helchteren een verbod kunnen opleggen. Sporten is gezond, spelen met de gezondheid niet. Net als met asbest tientallen jaren geleden weten we ook nu nog veel te weinig over deze rubberkorrels”, besluit Moyaers.

Deze discussie werd gesloten.