Op een samenkomst van de Europese socialisten heeft sp.a-voorzitter Bruno Tobback gepleit om de jongeren in Europa weer hoop te geven en vooral hun toekomst terug te geven. Bruno Tobback opende het debat van het “Europa van morgen” met een pleidooi voor een Sociaal Europa. “Want op het beleid dat dit Europa voert, ben ik niet trots. Als er geen hoop en geloof meer is, rest de jongeren van nu en morgen enkel nog wanhoop en woede. Ze moeten weer vertrouwen krijgen in Europa.”

We moeten bereid zijn om te investeren in de toekomst van onze jeugd: in de toekomst van mijn dochter, in de toekomst van uw kinderen en kleinkinderen en in de toekomst van Valantis.

De bijeenkomst in het Europees parlement was een initiatief van de Parti Socialiste. Bruno Tobback verzorgde de openingsspeech. De harde besparingsagenda van de commissie-Barroso vormen geen antwoorden op de enorme uitdagingen waar Europa voor staat, vindt Bruno Tobback. In de eerste plaats moet Europa het vertrouwen van jongeren terugwinnen.

“Stel je voor”, opende Bruno Tobback. “Een voetbaltrainer die bij het begin van het seizoen tegen zijn spelers zegt dat ze hard moeten trainen, dat ze week na week zullen afzien, dat het seizoen hen bloed, zweet en tranen zal kosten, maar dat ze wel elke match zullen verliezen. Welke speler, welk bestuur zou zoiets aanvaarden? Niemand. Maar het is wel exact het beleid dat Europa vandaag voert.”

“Hoop en geloof in de toekomst. Dat is essentieel voor u en voor mij. Hoop geeft ons de kracht om door te gaan bij grote en kleine tegenslagen. Alles wat ik doe, is omdat ik hoop en geloof heb in de toekomst. Dat is wat mijn grootouders en ouders me meegegeven hebben en dat is wat ik aan mijn dochter vertel. Wel collega’s, Europa heeft de laatste jaren veel mensen hoop ontnomen.”

Bruno Tobback maakte dat concreet met Valantis Papathanasiou, een Griekse jongen die zijn toekomst uit handen zag glippen. “Vijf jaar terug lag de wereld aan zijn voeten, nu blijft daar niets meer van over. “Sociaal ben ik dood”, citeerde Tobback Valantis. “Nog erger dan de strijd van elke dag hebben de harde Europese besparingsmaatregelen hem alle hoop en geloof in de toekomst ontnomen. Als Valantis zegt dat hij sociaal dood is, snijdt dat door mijn hart. Het is onaanvaardbaar.”

Tobback roemde het eens zo succesvolle Europese model, dat nu zwaar onder druk staat. “Onze huidige welvaart en levenskwaliteit zijn grotendeels gebouwd op sociaaldemocratische waarden en principes: gelijkheid, vrijheid, verbondenheid en rechtvaardigheid. Omdat we geloven en zien dat die waarden en principes ons samen vooruit brengen.”

“Wat ze over de Atlantische Oceaan the American Dream noemen, beleven wij hier elke dag. Niemand in België keek op toen een zoon van een Italiaanse arbeidersfamilie het tot premier schopte. Niet dat, maar het feit dat het een Franstalige socialist was, was nieuws. Dat is het Europa waar ik in geloof. Dat is het Europa dat mij trots maakt.”

“We moeten bereid zijn om te investeren in de toekomst van onze jeugd: in de toekomst van mijn dochter, in de toekomst van uw kinderen en kleinkinderen en in de toekomst van Valantis. Iemand moet me nog altijd eens uitleggen waarom we met 500 miljard de banken kunnen redden, maar niet of nauwelijks bereid zijn onze jeugd te redden. Nochtans zijn de risico’s van massale jeugdwerkloosheid groter dan die van een falend bankensysteem. Zolang we geen vooruitgang boeken in het terugdringen van de werkloosheid, armoede en ongelijkheid zal de steun voor het Europese project verder afnemen en riskeren we een hele generatie kwijt te spelen. Als we Valantis en alle jongeren in Europa weer hoop willen geven en écht willen helpen, moeten we dringend van koers veranderen. Anders verliezen ze hun geloof in mij, in u en in een toekomst samen.”

Tobback pleitte voor sociale minimumnormen, zoals een Europees minimumloon. “En een economisch model zoals het Duitse - met mini-jobs - is niet het mijne en ook niet dat van Europa, wat mij betreft. Met open armen verwelkom ik iedereen die in België wil komen werken. Maar dan tegen arbeidsvoorwaarden die hier de norm zijn. Gelijk werk voor een gelijk loon in dezelfde lidstaat. Anders krijg je een sociale ratrace naar beneden. Commissievoorzitter Barroso riep op om niet te veel kritiek op Europa uit te oefenen, want dat zou antigevoelens in de hand werken. Maar niet die kritiek, wel het beleid zelf doet dat. Europa zal sociaal zijn of niet zijn. Ik wil Valantis en miljoenen andere Europeanen op zijn minst weer hoop geven en vooral hun toekomst teruggeven.”

Lees de volledige speech van Bruno Tobback hier.