De Morgen opende de krant gisteren met het actieplan tegen jeugdwerkloosheid, dat eerst en vooral laaggeschoolde werkloze jongeren aan een job wil helpen. De loonlasten dalen fors voor bedrijven die jongeren zonder diploma in dienst nemen. Die jongeren zelf krijgen de kans om ervaring op te doen, om 'goesting' te krijgen om te werken, zoals minister van Werk Monica De Coninck dat zo schoon kan zeggen.

"Jongeren zonder diploma krijgen de kans om ervaring op te doen, om 'goesting' te krijgen om te werken. De toekomst van een generatie staat of valt hiermee"

En toch zullen sommige partijen na de paasvakantie in het parlement weer zeuren, zoals Bart Eeckhout in zijn standpunt van gisteren aanhaalde, dat de regering-Di Rupo geen "structurele maatregelen" neemt. Die holle, afgezaagde mantra is alvast wél structureel. Voor sommigen moeten structurele maatregelen slechts aan één voorwaarde voldoen: ze moeten pijn doen. Hoe meer, hoe liever. Sadisme in de Wetstraat. Waar vechten tegen jeugdwerkloosheid niet structureel is, maar hakken in de sociale zekerheid wel. Bizarre logica. Jongeren kansen geven: niet structureel. Jongeren kansen ontnemen: wel structureel. Begrijpe wie kan.

Structureler dan de strijd tegen jeugdwerkloosheid wordt het niet. De toekomst van een hele generatie staat of valt met het welslagen van die onderneming. Om onze welvaartsstaat te versterken, moeten we meer mensen aan de slag krijgen. De laaggeschoolde jongeren die al even zonder werk zitten, zijn de cruciale schakel in die opdracht. Halen we hen niet snel uit de werkloosheid, dan is de kans reëel dat we hen er nooit meer uithalen. Met dramatische gevolgen. Voor henzelf en voor de hele samenleving. En het ultieme argument voor de besparingsfetisjisten: iemand die werkt, kost de staat veel minder dan iemand die niet werkt.

Ford Genk heeft altijd veel kansen gegeven aan laaggeschoolde jongeren. Ze konden hier de stiel leren. Onderaan de ladder, maar altijd als volwaardige schakel in de ketting. Altijd met volwaardige sociale rechten. Altijd aan een volwaardig loon waar ze fatsoenlijk van konden leven. Het is levensbelangrijk dat we jobs creëren voor jongeren, zeker nu grote bedrijven als Ford die aan massaproductie doen steeds zeldzamer worden. Maar - en dat is een onderschatte uitdaging - het is even belangrijk dat het échte jobs zijn. Kwaliteitsvol werk tegen een eerlijk loon.

Klinkt evident? Ik nodig iedereen uit om eens een kijkje te gaan nemen in Duitsland. Te veel moeite? Kijk dan gewoon nog eens even naar duidingsprogramma Terzake van gisteravond over Amazon.com, 's werelds grootste internetsupermarkt. Dat Duitsland steeds meer mensen tewerkstelt aan een hongerloon dringt tot steeds meer mensen door. De reportage toonde dat bedrijven als Amazon dat ook nog eens doen door een loopje te nemen met de meest elementaire sociale bescherming. Te lange uren kloppen tegen een te laag loon terwijl bodyguards de geïmporteerde werkkrachten non-stop in de gaten houden.

Duitsland gidsland? Geef mij dan maar België, waar de regering het vertikt om ons honderd jaar terug in de tijd te katapulteren. Waar we de bodem niet uit het vat slaan, en niet morrelen aan minimumlonen en grondrechten. Waar we beseffen dat een bloeiende economie en een sterke welvaartsstaat hand in hand gaan. En ja, waar de structurele maatregelen de burgers niet overdreven veel pijn doen, maar hen ook hoop geven. Mag het even?

(Bron: De Morgen, 3 april 2013)