Justine Henin is een fenomeen. Ze speelt het meest oogstrelende vrouwentennis ooit, is 1m67 fysiek graniet, ze heeft de mentale weerbaarheidheid van een heel leger topschakers en ze wil altijd winnen. De perfecte tennisster. Maar Henin is geen tennis-ster. Op basis van haar talent en haar prestaties zou haar populariteit in het zenith moeten staan. Maar ze heeft weinig échte 'die hardfans'. Justine is 'hard to love'. Te stuurs, weinig emo, een gewoon meiske (met ondertussen een rijk gevulde bankrekening), een hard karakter, nul glamour, doffe blik, een ruziemaakster zonder vrienden in het circuit. Ze leeft in een wereldvreemde cocon, met haar mentor Carlos Rodriguez. Sinds kort heeft ze zich zelfs van haar brave loebas Pierre-Yves ontdaan.

Klaar, Justine gaat voor 200 procent voor haar carrière, tennis is haar leven. Al de rest moet wijken. Totdaar de kwatongen. Kloppen al die beweringen? Waarschijnlijk niet, misschien wel. Maar doet dat er eigenlijk toe? Justine is een sportmens, een hele straffe. Waarom spreken we dan niet gewoon over haar tennis? Als ik haar over de baan zie dartelen, dollen met de technisch altijd zwakkere tegenstand, zoveel finesse in dat spel...dan kan ik tot tranen toe bewogen zijn. De mens Justine ken ik niet. Nu ik erover nadenk, ook op mij maakt Justine niet echt een warme, sympathieke indruk. Maar ik beken: ik ben wél een fan. Van haar tennis. En misschien is ze gewoon wel een toffe meid. Ai, ai, ai, de perceptie. Alle publieke figuren hebben er een, voor of tegen. De perceptie durft af en toe wel eens te kloppen met de realiteit. Maar vaker niet. Politici hebben er meer last van dan pakweg zangers. Iedereen wordt erdoor gemaakt of gekraakt. Maar wat doe je eraan? Vechten tegen je eigen vooroordeel? Een rolletje spelen? Alleen de wenselijke antwoorden geven? Alle heikele punten uit de weg gaan? Diplomatisch zijn en nooit iemand voor het hoofd stoten? Het antwoord is: niets. Wat je niet kan veranderen, onderga je best met de glimlach. Wees authentiek. Trap niet in de val van het cynisme. Of erger, word geen karikatuur van jezelf. Misschien moeten alle perceptieslachtoffers wel een beetje Justine worden. Je bereikt de absolute top, schrijft geschiedenis met wat je doet en ja... je hebt fans. Je hebt authentieke en trouwe supporters die er zijn om wat je doet en genieten van wat je voor hen serveert.