Franse en Duitse studies toonden eerder al een relatie aan tussen nucleaire activiteiten en verhoogde kans op leukemie bij kinderen. “Het debat over meer of minder kernenergie gaat vandaag louter over de bevoorradingszekerheid. Het is hoog tijd voor een meer maatschappelijk debat over de manier waarop we met ons nucleair afval omgaan”, zegt Karin Temmerman.

Het onderzoek naar kanker in Dessel en Mol stelt 'het probleem met de lekkende vaten afkomstig uit de kerncentrale van Doel' in een gans nieuw daglicht. Nogal wat vaten met nucleair afval die gestapeld staan op de site van Mol en Dessel vertonen onregelmatigheden. “Dat is stuitend”, zegt Karin Temmerman. “De meeste vaten zijn immers niet ouder dan 20 jaar. Het is een private speler -met name Electrabel - die nucleair afval in vaten verpakt om het dan te bergen. We moeten de vraag durven stellen of we de verantwoordelijkheid hiervoor bij een private speler mogen leggen”, vindt Temmerman. “Die private speler wil vooral aan de laagst mogelijke kost produceren en denkt niet op langere termijn.”

De gevolgen van hoogradioactief afval werken nog tweehonderdduizend jaar in de toekomst door. Reken je terug in de tijd, dan beland je tussen de Neanderthalers. “Deze regering beslist om ons kernafval in een hermetisch afgesloten bunker onder de grond te stoppen. Maar wat zijn daar de gevolgen van? Hoe gaan onze klein- en achterkleinkinderen maar ook onze verre nazaten om met eventuele nucleair besmetting van het grondwater? Welke oplossing zal men in de toekomst moeten bedenken als de betonnen bergingsinstallatie of de nucleaire vaten zich toch sneller dan verwacht lekken? De enge focus van deze regering op ondergrondse berging sluit innovatievere manier om afval te verwerken uit. Op die manier bindt ze de handen van toekomstige generaties vast op de rug”, besluit Temmerman.