Schepen voor Jeugd Caroline Gennez en schepen voor Kinderopvang Rita Janssens reageren verbaasd en verontwaardigd op de rechtszaak die enkele bewoners instelden tegen een nieuw initiatief voor kinderopvang in Mechelen. “We spreken ons niet uit over de juridische gegrondheid, maar betreuren sterk dit signaal dat geïnspireerd lijkt door onverdraagzaamheid”, stellen beide schepenen. “We voeren een ambitieuzer kinder- en jeugdbeleid dan ooit in onze stad en willen absoluut het tekort aan kinderopvang wegwerken. Jammer dat mensen die initiatieven nemen om dit beleid te ondersteunen zo worden aangepakt”, zegt Gennez.

De rechtszaak van enkele medebewoners van residentie EOS tegen kindercrèche Toverland roept herinneringen op aan de speelpleindiscussie van enkele jaren geleden in Lauwe en Meise. Ook toen vonden enkele buurtbewoners het nodig om naar de rechtbank te stappen omdat een naburig speelpleintje voor te veel lawaai zou zorgen.

Kinderen mogen blijkbaar voor sommige mensen nog wel spelen, maar dan liefst braaf en muisstil. Het geluid van kinderen is voor deze mensen immers een aanslag op hun individuele vrijheid en wordt als overlast ervaren. Gelukkig besliste de rechter in beroep er anders over en hebben sindsdien verschillende gemeenten in hun politiereglement zelfs vastgelegd dat spelende kinderen geen overlast zijn.

De commotie rond de kindercrèche Toverland doet er op het vlak van intolerantie nog een flinke schep bovenop. Nu worden zelfs luiers en parkerende ouders als overlast ervaren.

De kindercrèche Toverland wil in september van start gaan met 21 plaatsen, waarvoor er op dit ogenblik reeds 8 inschrijvingen zijn. “Dit bewijst de noodzaak aan bijkomende opvang. De argumentatie dat een twintigtal kindjes ’s morgens afzetten en ’s avonds ophalen voor bijkomende parkeeroverlast zou zorgen is onredelijk. Bovendien zijn de klagers wel akkoord met een vrij beroep, terwijl een huisarts, advocaat of notaris ongetwijfeld niet minder verkeer zou genereren”, zegt Gennez. “Het argument van de luiers is helemaal ridicuul. Dat zou betekenen dat de aanwezigheid van een 20-tal baby’s in een appartementsgebouw overlast zou zijn voor de bewoners. Heeft er dan niemand van deze bewoners zelf kinderen of kleinkinderen? Persoonlijk vind ik dit een zeer groteske vorm van onverdraagzaamheid”.

Mechelen wil een dynamische, toekomstgerichte stad zijn. In zo’n stad hebben jonge mensen een centrale plaats. “Dat betekent dat werkende ouders ook over voldoende kinderopvang moeten beschikken. We steunen dan ook 100% deze initiatieven, zelfs al betekent dit dat enkele verzuurde bewoners bakzeil moeten halen”, besluiten Janssens en Gennez.