Het is onaanvaardbaar en de verantwoordelijkheid van het beleid dat er vandaag situaties bestaan in de kinderopvang met twee soorten ouders, twee soorten kinderen en twee soorten opvang”, meent Michèle Hostekint (sp.a). “Het wordt hoog tijd om de regulering bij te sturen en werk te maken van een mix in de kinderopvang”.

Kindercrèche Snoezel XL in Roeselare zorgde bij de aanvang van het nieuwe schooljaar voor nogal wat commotie en verontwaardiging, toen de pers berichtte dat het kinderdagverblijf werkt met twee gescheiden ingangen: één voor de luxe-opvang met een vaste dagprijs, en één voor ouders die betalen volgens inkomen (IKG).

In de bewuste kindercrèche zitten de kinderen niet alleen in afzonderlijke ruimtes en komen ze in principe niet met elkaar in contact, maar hebben ze tevens afzonderlijk oud en nieuw luxueus speelgoed. Ook de verzorgsters zijn toegewezen aan één van de twee crèches.

“Dit wekt op zijn minst de perceptie van segregatie”, reageert Michèle Hostekint (sp.a), die minister van Welzijn Jo Van Deurzen ondervroeg in de bevoegde commissie van het Vlaams Parlement. “De minister wijst op de verantwoordelijkheid naar de uitbaatster. Maar ze heeft de huidige regelgeving of beter het kluwen aan regels, die vereist dat de twee systemen -inkomensgerelateerde versus vaste dagprijs- gescheiden moeten blijven, misschien wel te letterlijk geïnterpreteerd”.

“Alle kinderen hebben recht op gelijkwaardige kinderopvang. Daar mag het inkomen van de ouders geen enkele rol in spelen”, aldus Hostekint. “Als gescheiden opvang verplicht is omdat beide systemen van kinderopvang onder hetzelfde dak zijn gehuisvest, dan wordt het hoog tijd dat er snel werk en ruimte wordt gemaakt  van een mix van gesubsidieerde IKG opvang en inkomensgerelateerde opvang”.

“Kind & Gezin verschuilt zich achter het argument dat beide systemen boekhoudkundig en administratief anders in elkaar zitten en het moeilijk is om de opvang goed te beheren als de twee systemen door elkaar lopen."

Michèle Hostekint vindt dat het beleid meer inzetten op kwalitatieve, inkomensgerelateerde opvang van álle kinderen en dat dit soort situaties onaanvaardbaar is. “Ook al is Roeselare een eerder uitzonderlijk geval, het is de verantwoordelijkheid van Kind & Gezin en het beleid dat dit soort situaties mogelijk is. Hoog tijd dan ook om hieraan te remediëren. Want dit geval van twee soorten opvang, van twee soorten ouders en twee soorten kinderen is ronduit verwerpelijk”.