Aan de lopende band kibbelen de partijen van de meerderheid met elkaar. “Gekibbel is eigenlijk het enige waarmee de Vlaamse regering nog in de media komt”, stelt Joris Vandenbroucke vast. “Tot echte beslissingen nemen of knopen doorhakken komen ze blijkbaar niet meer. De begrotingscontrole van 2016, die nu in het Vlaams Parlement onder de loep wordt genomen, is daar het zoveelste voorbeeld van.”

"Ondanks de grote uitdagingen waar Vlaanderen voor staat, zie ik geen enkele duidelijke beleidsopties. De regering zegt zelf dat bij de begrotingsaanpassing van 2016 geen nieuwe maatregelen werden genomen of nieuw beleid werd geïnitialiseerd. Er werden ook slechts drie noemenswaardige decreten in het parlement besproken en gestemd. De grote hervormingen, zoals die van de kinderbijslag én het secundair onderwijs, blijven steken in geruzie."

Aan papieren wensen is er daarentegen geen gebrek. “Dit jaar keurde de Vlaamse regering al 17 conceptnota's goed. Dat zijn documenten over een specifiek probleem die een debat moeten uitlokken in het parlement en de samenleving, alvorens de regering zelf een standpunt inneemt. Maar in een conceptnota staat niet toevallig: 'houdt geen financieel of budgettair engagement in'. Het zijn papieren wensen dus, geen beslissingen. Toch niet als ze niet in decreten - wetten dus - worden omgezet én als er in de begroting geen middelen voor worden voorzien."

De conclusie van Vandenbroucke is bikkelhard. "Geen knopen doorhakken in belangrijke dossiers, én nieuwe bevoegdheden ongemoeid laten, én om de haverklap in ruzie vallen én geen decreten beslissen. Dat is pure stilstand. En de kracht van achteruitgang."