"De Britten moeten nu snel de uittreding in gang zetten. Ik hoop dat de EU leert uit deze jammerlijke gebeurtenis en werk maakt van hervormingen om het vertrouwen van de mensen te herstellen", zei Güler Turan tijdens het actuadebat over de Brexit dat vandaag plaatsvond in het Vlaams parlement. Ze vroeg de Vlaamse regering om voluit mee te werken aan een sterker, socialer Europa dat welvaart, zekerheid en veiligheid biedt. Dat bleek niet te verzoenen met het 'eurorealisme' van meerderheidspartij N-VA. Lees hier de volledige tussenkomst van Güler Turan:

Beste voorzitter,

Beste minister-president,

Beste collega’s,

Sinds afgelopen vrijdag zijn we in een ander Europa wakker geworden. Met verstomming hebben wij van sp.a – net zoals zovele anderen - naar de nieuwsuitzendingen gekeken. Ook op de BBC was de verslaggeving die ochtend er vooral één van ongeloof. De Britse conservatieven, met David Cameron voorop, zijn erin geslaagd om de Britten - een van onze belangrijkste handelspartners - uit de EU te duwen. Vandaag, 5 dagen later, heerst vooral verwarring en chaos. Niet het minst bij de Britten zelf. Want blijkt nu dat het ‘Leave’-kamp geen plan heeft. “Ikke, ikke ikke en de rest kan stikken”, zo lijkt het.

Maar eruit betekent eruit, collega’s. En precies daarin zit voor Europa een unieke kans. In plaats van hier in Vlaanderen ook geschokt en verward achter te blijven, de zaken op zijn beloop te laten, is dit een wake-up call om de zaken drastisch te veranderen. Om mee aan de wieg van de verandering te staan. Voor een ander Europa, een sociaal Europa.

En neen, dat doen we niet door nog méér macht aan de lidstaten te geven, een scenario waar menig populist nu al van droomt. Want het zijn precies de lidstaten, collega’s, die de afgelopen jaren telkens op de rem gingen staan, wanneer alleen een verenigd Europa oplossingen kon bieden. Want laten we de feiten onder ogen zien: 52% van de Britten die voor de uitgang kozen, deden dat bovenal uit bezorgdheid en onzekerheid: door de vluchtelingencrisis op de eerste plaats en de toenemende oneerlijke arbeidsmigratie – ik zal het plat uitdrukken: Oost-Europeanen die tegen hongerlonen hun jobs afnemen – op de tweede plaats.

Britten en bij uitbreiding alle mensen vragen oplossingen van Europa voor dergelijke grensoverschrijdende problemen. Een lidstaat alleen kan die niet bieden, tenzij schijnoplossingen. Zoals een muur die mensen tegenhoudt. Alleen een gemeenschappelijke Europese oplossing kan soelaas en zekerheid bieden, kan de nodige bescherming bieden.

 

Eurorealisten, noemen ze zich dan, diegenen die weer meer macht voor de lidstaten willen. Ik noem dat Euro-defaitisten. Terugplooien op zichzelf, is niet de oplossing. Dat is de problemen voor zich uitschuiven. Dat is de problemen op kap van de mensen blijven schuiven. En zo dreigt de Unie helemaal ten onder te gaan aan de populistische opmars, verkiezing na verkiezing. Is het dat wat we uiteindelijk willen, vrienden? Europa achterlaten in handen van de Wilders en de Le Pens van deze aarde. Ik mag hopen van niet. De Europeanen vragen een Unie die zekerheid kan bieden, die onze welvaartsstaat beschermt en die ook ons veiligheid biedt. De dramatische gebeurtenis in Istanbul, gisteravond, op een zucht van de EU, drukt ons alweer met de neus op de feiten.

Zekerheid, bescherming, perspectief en toekomst zullen er niet komen door zich opnieuw achter de eigen grenzen terug te trekken. Het is precies door die supranationale samenwerking dat de EU in een halve eeuw voor vrede en welvaart heeft gezorgd. Dat Eurorealisme daarentegen, bewandelt de omgekeerde weg en leidt uiteindelijk alleen tot exits.

Daarom stellen we met sp.a drie acties voor die NU moeten worden aangepakt

  1. Als in de bouw bij in België alleen al tot 28.000 jobs verdwijnen omdat goedkope arbeidskrachten uit Roemenië of Bulgarije tegen een hongerloon tewerkgesteld worden, en daardoor KMO’s van bij ons kapotgaan, is het tijd om de Commissie een rode kaart te geven en van sociale dumping eindelijk een topprioriteit te maken. Om die mensonterende werkomstandigheden een halt toe te roepen en om onze bedrijven – die hun sociale bijdragen wel correct betalen – en onze economie te beschermen.
  2. Ten tweede MOETEN we SAMEN een antwoord bieden op de vluchtelingencrisis. Dat betekent de controle over de buitengrenzen herstellen, garanderen dat de mensenrechten daar gerespecteerd worden en een solidair spreidingsplan uitwerken dat wordt nageleefd.
  3. Drie: de besparingsagenda van Europa, waar ook de regeringen in dit land trouw aan hebben gezworen, werkt niet. Integendeel. Onze economische motor raakt niet aan de praat. Met alle gevolgen van dien. Het wordt dringend tijd om niet alleen bij ons, maar ook bij de commissie los te geraken van dat keurslijf dat niet werkt. We moete in mensen investeren - in onderwijs én in zorg om de belangrijkste te noemen - in plaats van ze letterlijk kapot te besparen zonder dat het ergens toe leidt.

 

Beste minister-president, en hiermee besluit ik,

Laten we de Brexit als unieke springplank gebruiken, in plaats van ons nu maandenlang te laten gijzelen. Ik vraag de Vlaamse regering dan ook om voluit mee te werken aan dat sterker Europa - dat welvaart, zekerheid en veiligheid biedt – en vraag u met aandrang de komende maanden de positie van de Belgische regering in de EU niet te verzwakken. Onze bedrijven hebben ons en u, beste ministers, meer dan ooit nodig. Terugplooien is geen optie, uitbreken, steunen daarentegen des te meer. Voor de jobs waar u de mond vol van heeft, maar ook voor een ander Europa, een verenigd Europa. Een Europa dat het verschil maakt voor mensen.