Marina Hoornaert werd geboren op 19 mei 1943 in de Gentse Volkskliniek in de Sint-Margrietstraat. Haar moeder was een winkelgerante, haar vader een chauffeur. Haar kleuter- en lager onderwijs deed ze in de Wispelbergstraat, haar lager en hoger secundair volgde ze in het Lyceum (toen nog enkel voor meisjes) op de Kortrijksesteenweg. Zij koos er voor de Grieks-Latijnse afdeling. Nadien trok ze naar de Universiteit Gent om er Oost-Europese talen te studeren, maar die studies zetten ze halfweg stop.

Marina had haar eerste job bij het ziekenfonds Bond Moyson op de Vrijdagmarkt, op de Dienst Pensioenen en Zelfstandigen, geleid door de legendarische Emile Rooms. Vanaf 1971 ging ze aan de slag bij het ABVV-Brussel-Halle-Vilvoorde (Dienst Arbeidsrecht) en vanaf 1 januari 1974 werd ze nationaal verantwoordelijke van de ABBV-vrouwen. In september 1990 werd ze sociaal bemiddelaar. Ze bleef op die belangrijke post tot september 1999, toen ze Jaak De Poorter opvolgde als schepen van de Stad Gent. Ze leidde in de zomer van 2000 als voorlopige enige vrouwelijke ‘Feestenburgemeester’ de Gentse Feesten in goede banen en zorgde voor de opstart van heel wat vernieuwingen in het programma. Na de verkiezingen in oktober van dat jaar bleef ze schepen, van Personeelsbeleid dit keer. Dat bleef ze tot 1 januari 2007, toen ging ze met pensioen.

Niettegenstaande Marina vele jaren werkte in de wereld van de sociale zekerheid en het arbeidsrecht, heeft zij zich ook altijd geprofileerd als ‘vrouw van de partij’. Ze is lid sinds 1970, eerst in de wijkclub ‘Werkers Welzijn’ (Blaisantvest en aanpalende straten), daarna verhuisde ze met Frank Beke mee naar ‘Jef Van der Meulen’, een nieuwe en jonge wijkclub in de buurt van het Sint-Pietersstation, waar ook Luc Van den Bossche, Anne Van Lancker en vele anderen toen het mooie weer maakten. Vandaag is Marina lid van de wijkclub ‘Vrijheid door Broederschap’, dichtbij de Heuvelpoort, waarvan huidig fractieleider Anne Schiettekatte momenteel voorzitter is.

In 1970 al was Marina kandidate op de gemeenteraadslijst. Ze voerde toen campagne met onder andere Piet Van Eeckhaut en Eric Vergult… Van dan af aan figureerde Marina op alle BSP/SP-lijsten tijdens diverse verkiezingen: Kamerlijst, Senaatslijst, provincieraadslijst, gemeenteraadslijst..

Ik ken Marina al vele jaren. Voor mij zal zij altijd de combattieve, eloquente (welbespraakte) vrouw zijn - zeer intelligent, scherp en snel in haar tussenkomsten en replieken. Ze stond (en staat) er om bekend om haar standpunten en visies met hardnekkigheid te verdedigen. Marina komt uit een rood maar had/heeft geen last van nostalgie: elke generatie heeft haar ideeën, invalshoeken, visies… Zij ‘was altijd mee’, kritisch maar altijd constructief.

In Gent heeft ze vooral als schepen van Personeelsbeleid en HR haar kennis en kwaliteiten kunnen demonstreren. Al haar ervaring, opgedaan in haar diverse eerdere jobs, kwamen haar in dat mandaat goed van pas om het beleid van de Stad Gent in de goede richting te sturen. Het was de mooiste afsluiter van haar carrière die ze zich kon dromen.

Maar: stilzitten was nooit haar sterkste kant. Na haar pensionering ging ze muziek studeren: ze kent haar noten, ze kent haar solfège! “En ’t was verre van gemakkelijk!”

Tot slot: Marina bekende mij, op het einde van het interview, dat zij “een zeer interessant leven heeft geleid”. Dat is toch een mooie afsluiter voor een vrouw van 74 – hoewel: ze heeft nog vele jaren voor de boeg…

(tekst: Marc Lootens)