“Mensen in armoede gaan de komende jaren stevige klappen krijgen van de indexsprong die de regering Michel plant”, weet Karin Jiroflee. “Daarbovenop halveert de nieuwe regering ook de tegemoetkoming voor mensen die onvrijwilllig deeltijds werken. En tot slot worden ook de leeflonen slechts ‘geleidelijk’ opgetrokken, tegen eerdere beloftes in. Minister Borsus stelt daartegenover enkel een aantal kleine maatregelen die hij kan realiseren met zijn eigen kleine budget. Hoewel iedereen intussen weet dat de strijd tegen armoede een integrale aanpak vereist, heeft Minister Borsus op geen enkele manier concrete medewerking van zijn collegae-ministers afgedwongen. Een degelijk armoedebeleidbeleid heeft nood aan een visie die wordt uitgedragen door een coördinerende minister en ook vertaling krijgt in het beleid van zijn collegae-ministers. Want alleen zo kan je echt aan herverdeling werken en een rechtvaardige welvaartscreatie.”

Zo vaag als Minister Borsus is over de engagementen van andere ministers om inspanningen te doen in het kader van een geïntegreerd armoedebeleid, zo enthousiast is hij over het voornemen van de regering Michel om langdurig werklozen verplicht te laten werken voor hun uitkering. “Gratis bestaat niet voor rechts, tenzij het om werk gaat. Met de verplichte gemeenschapsdienst krijgt de Chinese vrijwilliger een collega aan de Noordzee”, aldus Karin Jiroflée. “De Minister gaat daarbij wel voorbij aan recent Nederlands onderzoek waarin wetenschappelijk werd vastgesteld dat verplichte gemeenschapsdienst veelal niet leidt naar een echte job, dat mensen nog meer gestigmatiseerd raken en dat er daadwerkelijk sprake is van professionele vedringing. Het meest absurde maar realistische voorbeeld van dat laatste is dat van de straatveger die wordt ontslagen wegens te duur vanwege zijn leeftijd, maar geen nieuwe job vindt vanwege zijn leeftijd, en zo naar een uitkering wordt geduwd om uiteindelijk als straatveger moet gaan werken voor het behoud van zijn uitkering, voor een fractie van zijn vorig loon.”