Ik moet eerlijk bekennen dat het vluchtelingenthema me niet onbewogen laat. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten twee van mijn grootouders naar Frankrijk vluchten voor de Duitsers. Ontelbare keren heb ik als kindje naar hun verhalen geluisterd. Ze zijn daar op een menselijke manier opgevangen geweest en konden na de oorlog naar België terugkeren.

En daar moet het om draaien: menselijkheid. Soms zien we achter de cijfers in de media de mensen niet meer. Het niveau van een samenleving kan je afmeten aan de manier waarop ze met de meest kwetsbaren omgaat. Ik schaam me daarom als Europeaan diep als ik zie hoe de vluchtelingen tegenwoordig behandeld worden in het vluchtelingenkamp van Calais (ook wel bekend als “The Jungle”) of het illegale kamp van Duinkerke (“Hell of the Jungle”). Gezinnen met kinderen moeten er in de modder en vuiligheid leven, geplaagd door ratten, mazelen en vrieskoude. Dat is een ontwikkeld land als Frankrijk onwaardig. En ik schaam me als Europeaan nog dieper als ik lees dat vluchtelingen in Denemarken of Zwitserland een deel van hun bezittingen moeten afgeven als ze daar asiel aanvragen.

Een menswaardige opvang van vluchtelingen is dus noodzakelijk. Tegelijkertijd moeten we erkennen dat de komst van vluchtelingen voor een extra druk zorgt. De Muide is een buurt met reeds veel problemen op vlak van armoede, huisvesting en mobiliteit. De opvang van vluchtelingen in de buurt zal deze problematiek er niet gemakkelijker opmaken.

Veel vragen van de buurtbewoners aan schepen Rudy Coddens gingen dan ook over de menselijke opvang van de vluchtelingen en de gevolgen voor de buurt. Coddens benadrukte enorm de begeleiding van zowel de vluchtelingen als de buurtbewoners. Wettelijk gezien is Gent enkel verplicht om een “bed, bad en brood” aan te bieden (de drie B’s). Stad Gent wil hier echter nog een vierde B aan toevoegen: deze van begeleiding. Vluchtelingen worden zo snel mogelijk begeleid naar (vrijwilligers)werk, taalcursussen, medisch-psychologische opvang en sociaal-culturele ontspanning. De kinderen worden naar school gestuurd. De buurt wordt dan weer begeleid bij de opvang van de vluchtelingen. Ik was die voormiddag een teleurgestelde Europeaan, maar een fiere Gentenaar.

Pieter-Paul Verhaeghe