Lees meer over de stage van Meryame bij het Limburgs bedrijf Damhert. Onderstaand artikel verscheen in De Tijd op dinsdag 25 augustus 2015.

Over één ding zijn de Limburgse politici Meryame Kitir (sp.a) en Grete Remen (N-VA) het eens: 'Werknemers en werkgevers hebben een gedeelde verantwoordelijkheid.' Dat zeiden ze toen Kitir in het kader van een zomerstage op bezoek ging in het bedrijf van Remen.

'Tast maar toe', lacht Grete Remen, Vlaams Parlementslid voor de N-VA en hoofd van het natuurvoedingsbedrijf Damhert. Kamerlid Meryame Kitir (sp.a) aarzelt even. Voor haar liggen balletjes, schnitzels en groenteburgers op basis van insecten, een van de nieuwere producten van Damhert. 'Lekker', lacht Kitir opgelucht na de eerste hap, waarop Remen nog een insectenburger op haar bord schept.

De twee Limburgse politici kennen elkaar sinds ze zich vijf jaar geleden op vraag van de werkgeversorganisatie Voka over de toekomst van Limburg beraadden. De begroeting is hartelijk, al heeft Kitir nog kleine oogjes na Pukkelpop, dat ze zelf als 'de Limburgse hoogdagen' omschrijft. 'Natuurlijk zijn we politieke concurrenten', lachen ze. 'Maar in Limburg kennen alle politici elkaar sowieso. Het Limburggevoel bestaat nog steeds. Voka brengt in theorie de politici en ondernemers samen voor een zomerstage, maar wij hebben meteen gezegd dat we het wel zelf zouden regelen. Dat gaat een pak sneller.'

Toch liggen hun politieke standpunten ver uit elkaar. Kitir is als ABVV-vakbondsafgevaardigde van Ford bij sp.a beland. De arbeidster raakte in heel Vlaanderen een gevoelige snaar toen ze na de aangekondigde sluiting van Ford Genk toenmalig premier Elio Di Rupo (PS) emotioneel toesprak in de Kamer. Bij Damhert luistert ze beleefd naar de omzet- en winstcijfers, maar ze stelt vooral vragen over de arbeidsomstandigheden van de werknemers en de magazijniers. Werken ze in shiften? Zijn er bepaalde incentives? Antwoordt het bedrijf op elke sollicitatie? Heeft het bedrijf aandacht voor diversiteit?

Remen is in de eerste plaats bekend als de topvrouw van het Limburgse natuurvoedingsbedrijf. Bij de vorige verkiezingen kwam ze voor de eerste keer opvoor de N-VA. 'Aan deze tafel heeft Jan Peumans (Vlaams Parlementsvoorzitter,

red.) me gevraagd om in de politiek te stappen', lacht ze. 'Ik heb niet lang moeten twijfelen. Ik wil de Wet-straat meer bewust maken van de obstakels die ondernemers, en zeker kmo's, tegenkomen. We vinden het als kmo belangrijk om te innoveren. Maar je hebt daarvoor organisaties als Voka of het Innovatiecentrum Limburg nodig als gps in het subsidielandschap.'

De breuklijn tussen de werknemers en de werkgevers, die het land bij de start van de federale regering maandenlang beheerste, zit hier tegenover elkaar aan tafel. 'De regeringen werken aan een loonlastenverlaging en een vereenvoudiging voor de ondernemers', betoogt Remen. 'Dat levert jobs op. Wat goed is voor de bedrijven, is ook goed voor de werknemers.'

Kitir knippert even met haar ogen, maar laat begaan. Pas als Remen argumenteert dat voor bepaalde jobs geen mensen te vinden zijn, waardoor sommige werkgevers noodgedwongen met Bulgaren of Roemen werken, krijgt de sp.a'ster het op haar heupen. 'Het is wel heel gemakkelijk om dat te zeggen. Veel bedrijven nemen liever een Bulgaar aan dan een Vlaming omdat die veel goedkoper is. Ik zie hoeveel voormalige Ford-collega's tegen de muur lopen. Jij roept net zoals iedereen dat we elke werknemer hard nodig hebben, maar ondertussen vinden mensen geen werk omdat ze te oud zijn of niet de juiste ervaring hebben. Het is niet eerlijk om dan te concluderen dat ze niet willen werken.'