Mondelinge vraag:

Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, 

ten gevolge van een verslechterde financiële toestand overwegen consumenten vaak om rekeningen of facturen te laten liggen. Dat geldt inzonderheid voor facturen van nutsbedrijven. Vaak leidt het laten liggen van rekeningen en facturen tot niet-betaling en wordt door de schuldeisers een herinneringsbrief gestuurd.

Bedrijven die regelmatig met achterstallige betalingen geconfronteerd worden, gaan veelal akkoord om de schuldenaars de achterstal in schijven te laten voldoen. Nochtans wordt van die mogelijkheid zelden gewag gemaakt in de herinneringsbrieven of aanmaningen.

Mijnheer de minister, acht u het niet raadzaam om bedrijven en dienstverleners te verplichten om in de herinneringsbrieven de betrokkenen te informeren over de mogelijkheden tot het bekomen van betalingsfaciliteiten?

Antwoord Vice-eersteminister Peeters:

Mijnheer de voorzitter, mevrouw Lambrecht, het is een beetje een suggestieve vraag en ik denk dat wij op dit vlak van mening verschillen. Volgens mij zou het geen goede zaak zijn aan ondernemingen die handelen met consumenten, een algemene verplichting op te leggen om reeds vanaf de eerste herinnering inlichtingen te verschaffen over de betalingsfaciliteiten. Er is trouwens geen verplichting voor ondernemingen om aan consumenten betalingsfaciliteiten toe te kennen. Bovendien hebben ondernemingen ook een rechtmatig belang om betaling te krijgen.

Ik ben er ook niet van overtuigd dat zo’n maatregel het belang van de consument zou dienen. Mogelijk ontstaat er een omgekeerd effect, waarbij de overmatige schuldenlast nog zou stijgen. De aard van de schuld en de oorzaak van de betalingsachterstand kunnen immers heel uiteenlopend zijn.

Mevrouw Lambrecht, daarom denk ik dat u niet echt gelukkig bent met mijn antwoord, maar daarover valt verder mogelijk te discussiëren. U wilt iets doen voor de consument, wat ik volledig begrijp, maar ik ben er niet van overtuigd dat dit in alle omstandigheden een goede zaak zou zijn voor de consument en, zoals ik reeds zei, voor de ondernemingen die niet verplicht zijn om betalingsfaciliteiten te verschaffen.