Gepoker met kernwapens is opnieuw verontrustend actueel. Noord-Korea test erop los, Donald Trump wil nog meer Amerikaanse kernwapens (terwijl hij nu al over 6.800 kernkoppen beschikt) en India en Pakistan staan nog altijd met getrokken nucleaire messen tegenover elkaar. 

De Koude Oorlog ligt al bijna 30 jaar achter ons, maar de wedloop en de verspreiding van kernwapens is allerminst gestopt. Vandaag telt onze planeet zo’n 15.000 kernwapens die honderden keren destructiever zijn dan de Amerikaanse bommen op Hiroshima en Nagasaki destijds. Het Non-proliferatieverdrag, in 1969 opgesteld om richting nucleaire ontwapening te gaan, leverde niet het gewenste resultaat. We moeten dus op zoek naar een bindend alternatief om die nieuwe race een halt toe te roepen. En vergis u niet, dat kunnen we. Naïef is dat allerminst. Dat maar liefst 3.462 vooraanstaande wetenschappers, onder wie 29 Nobelprijswinnaars, laatst een oproep ondertekenden om het roer van de geschiedenis definitief om te gooien, maakt de urgentie alleen maar groter.

En er is goed nieuws, want ook binnen de politieke internationale gemeenschap rijpen de geesten. Vanaf donderdag zitten 132 landen - in de schoot van de Verenigde Naties - samen om te onderhandelen over een historisch verdrag rond een verbod op kernwapens. Het gezond verstand vertelt ons dan dat België niet mag ontbreken. Eind jaren negentig, met Erik Derycke als minister van Buitenlandse Zaken, was ons land immers de voortrekker van een wereldwijd verbod op landmijnen en clusterbommen. Helaas is de realiteit vandaag anders en sturen we onze kat. De regering-Michel en minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders spelen liever hetzelfde liedje af: de kernwapenstaten stilzwijgend steunen in het status quo en hen vooral niet tegen de borst stuiten. Dat die tactiek al jaren niks oplevert, is hen blijkbaar ontgaan.

Een bindend VN-engagement om ons los te wringen uit die wurggreep op onze vrede en veiligheid is nochtans noodzakelijk. Kernwapens zijn nutteloze, immens dure en veel te gevaarlijke massavernietigingswapens die niet alleen geen onderscheid maken tussen burgers en militaire doelwitten, maar ook de huidige veiligheidsbedreigingen niet oplossen. Of hebben ze verhinderd dat Vladimir Poetin de Krim annexeerde? Hebben kernwapens ook maar één aanslag verijdeld? Neen, dus. Meer zelfs, het gevaar dat terroristische organisaties of een boomende cybercriminaliteit er straks beslag op leggen is oneindig veel groter.

Onze regering zou daarentegen een voorbeeld kunnen nemen aan de Nederlandse moed en durf. Want ja, onze noorderburen zitten donderdag wél mee aan tafel, zelfs al gaan ze daarmee lijnrecht in tegen de belangen van enkele (en ook onze) NAVO-partners. Meer dan ooit is het tijd om voluit te gaan voor nucleaire ontwapening en van België opnieuw de voortrekker van weleer te maken.

Dat zou ons - en de komende generaties - zo veel meer opbrengen dan Amerikaanse kernwapens te blijven huisvesten in Kleine Brogel of nieuwe F35-gevechtsvliegtuigen te bestellen die uitgerust zijn om kernwapens te droppen. Helaas werd vorige week het sp.a-voorstel om toch nog naar New York te reizen van tafel geveegd. Met de vriendelijke groeten van N-VA, Open Vld, CD&V en MR.