Afgelopen maandag werd op de OCMW-raad de beslissing genomen om met sociale huisvestingsmaatschappij Maaslands Huis in zee te gaan voor de bouw van een nieuw dagverzorgingscentrum met een 10-tal ouderenwoningen. Het gaat om het perceel op de hoek van de opperveldstraat en de Deken Bernardstraat waar vroeger de schrijnwerkerij lag. Het dagverzorgingscentrum zal op het gelijkvloers uitgebaat worden door het OCMW, de ouderenwoningen door Maaslands Huis.

Ook vanuit sp.a vinden we het goed dat er iets met deze stadskanker gaat gebeuren. En als het wordt gebruikt om te investeren in ouderenbeleid, dan kunnen we dat alleen maar toejuichen. Daarom heb ik ook meegestemd met de CD&V-NV-A-Open VLD-meerderheid om dit project te realiseren. Maar toch heb ik ook enkele bedenkingen over de manier waarop deze beslissing tot stand is gekomen:

1) Men kon niet anders

Omdat de gemeente goed een jaar geleden besliste om de Oude Burelen te gaan inrichten als nieuwe politiekantoor – hetgeen ik tot vandaag een megalomane en onwijze beslissing vind -, werd aan het OCMW medegedeeld dat het bestaande dagverzorgingscentrum ‘De Moerbei’ moest verhuizen. Dat dit pas geopend was in 2012 en een investering van maar liefst 560 000 euro teniet deed, daar had men geen oren naar. Het OCMW werd met andere woorden door deze beslissing van het gemeentebestuur verplicht om een nieuwe locatie te zoeken. Het aanbod in Maasmechelen zal ondanks deze investering identiek hetzelfde blijven. Er zit dus totaal geen beleidsvisie achter deze nieuwbouw, maar men kon simpelweg niet anders. Jammer, want deze locatie had ook dienst kunnen doen als een tweede dienstencentrum, want naast ‘De Bolster’ in Eisden, heeft ook Mechelen-a/d-Maas hier nood aan. Met twee dagverzorgingscentra én twee dienstencentra had Maasmechelen een voortrekkersrol kunnen blijven spelen in Limburg inzake een uitgebalanceerd ouderenbeleid. Een gemiste kans.

2) Maaslands Huis en doelgroepwoningen voor ouderen

Naast Maaslands Huis was ook Mané vzw, de organisatie voor mensen met een niet-aangeboren beperking, geïnteresseerd om op het bovenverdiep zorgwoningen voor hun doelgroep te bouwen. Toch koos deze meerderheid voor een samenwerking met Maaslands Huis. Op zich is dat niet vreemd, ware het niet dat de meerderheid tot tweemaal toe een stokje heeft gestoken voor de ontwikkeling van projecten omtrent investeringen voor ouderen van Maaslands Huis. In de eerste plaats was er het Kasteel van Leut, waar een project op tafel lag (uit de vorige bestuursploeg, met sp.a dus) om samen met vzw Sint-Anna een zorgsite te bouwen – ondertussen is het kasteel verhuurd aan een bouwbedrijf dat er zijn Portugese bouwvakkers in huisvest(!). Vervolgens blijft het ook akelig stil rond het ‘Zorgbos’ ter hoogte van Home Fabiola, waar eveneens concrete plannen rond bestonden in de vorige legislatuur.

We zijn meer dan vier jaar ver in deze legislatuur, en jammer genoeg zie ik nog steeds geen visie ontstaan omtrent de toekomst van onze gemeente. Al zeker niet op het gebied van ouderenbeleid. Letten op de meubelen, en ingrijpen waar men niet anders kan. Dat is het beleid van deze mislukte bestuursploeg. De Maasmechelaar verdient beter.