“Nu niet investeren is eigenlijk zeggen tegen de mensen die zorg nodig hebben: het zal ook niet voor morgen zijn. En wie zorg in de toekomst nodig heeft, hoeft er dan ook niet te veel op te rekenen”, zegt Bruno Tobback. In de gezondheidszorg wordt op een aantal vlakken te veel geld uitgegeven en verkeerd gefinancierd. Dat geld moet anders gebruikt worden, vindt sp.a.

Bruno Tobback: “Voor ziekenhuizen kan bijvoorbeeld een all-in financiering gemaakt worden voor elke behandeling. Zo weet de patiënt wat hij betaalt, zo weet het ziekenhuis wat de inkomsten zijn, waarvoor de arts vergoed wordt enz... Een betere taakverdeling in en tussen de ziekenhuizen, een grootschalige efficiëntie-oefening én een modern HR-beleid leveren heel wat winst op. De middelen die we zo winnen, moeten we rechtstreeks weer in onze zorg pompen. Als we dat doen, kunnen we extra investeren in horen, zien, praten en geestelijke gezondheidszorg.”

Om zorg op topniveau ook voor de volgende jaren te garanderen, wil sp.a:

Eén: onze ziekenhuiszorg kunnen en moeten we veel beter structureren, niet elk ziekenhuis hoeft alles te doen. Onze ziekenhuizen kunnen en moeten veel beter samenwerken (ja, soms fuseren) en specialiseren in deeldomeinen. Niet elk ziekenhuis heeft een chirurgische robot nodig of een spoeddienst die 7 op 7, 24 op 24, open is. Betere afspraken zouden heel wat geld en personeel vrijmaken om elders in te zetten. Vandaag hebben we bijvoorbeeld dubbel zoveel ziekenhuisbedden (6,6 per 1.000 inwoners) als in Denemarken (3,5 per 1.000 inwoners.

Twee: ziekenhuizen moeten we financieren op basis van de zorgnood van de patiënt. Onnodige of overbodige zorg mag niet opbrengen voor een dokter of een ziekenhuis. De band tussen erelonen en financiering van de ziekenhuizen moeten we doorknippen. Uitstekende zorg creëer je enkel door een zeer doelmatige en efficiënte werking, die garandeert dat elke euro goed besteed wordt, om zo te komen tot een all-in financiering. En niet door 15% van de middelen in onze gezondheidszorg te verkwisten, zoals professor Lieven Annemans onlangs nog becijferde. Onze dokters steken ons maar al te graag onder de scanner, mensen met (te) weinig geld belanden zonder doorverwijzing op spoed, mensen met (te) veel geld lopen rechtstreeks naar de specialist, … en zo kunnen we nog even doorgaan. De over- of misconsumptie moet eruit. Tegelijk worden patiënten die nog verzorging nodig hebben, maar geen dure behandelingen meer kunnen ondergaan, te vroeg ontslagen omdat ze niet langer opbrengen. Bij de herdenking van de ziekenhuisfinanciering moeten we dus ook de verzorgingscomponent herwaarderen.

Drie: een betere taakverdeling en een optimale samenwerking leveren efficiëntiewinsten op en verrijken elke job. Nu is een verpleegkundige 20 procent van de tijd bezig met niet-verpleegkundige taken die ook door een zorgverstrekker kunnen uitgevoerd worden. Zorgtaken laat je uitvoeren door mensen die daar voldoende competentie voor hebben, niet door mensen die overgekwalificeerd en dus ook duurder zijn. Taken van de arts moeten naar de verpleegkundige en taken van de verpleegkundige naar de zorgkundige en logistieke medewerkers. Iedereen moet doen waartoe hij of zij opgeleid is. Die taakverdeling moeten we grondig herbekijken in het licht van de ontwikkeling van nieuwe zorgberoepen.

Vier: betere zorg creëer je door een beter en modern HR-beleid. Eind 2012 waren er in Vlaanderen alleen al 1.370 verpleegkundigen en 494 zorgverstrekkers te kort. Eén keer je competente mensen hebt overtuigd, is het vooral zaak om ze aan boord houden. Voorzieningen die goede zorg willen bieden, hebben nood aan een slagvaardige organisatie die een aangename en zinvolle werkplaats biedt voor medewerkers. Een verbeterde arbeidsorganisatie met optimale mogelijkheden om flexibel en op een kwaliteitsvolle, duurzame en innovatieve manier samen te werken, is een must. De arbeidstevredenheid en de betrokkenheid van werknemers moet drastisch omhoog. Hoe? Door minder belastende en meer transparante arbeidsschema’s én een minder hiërarchische werplekorganisatie. Door medewerkers de kans te bieden om zelf zaken te verbeteren en te vernieuwen én samen verantwoordelijkheden op te nemen in zelfsturende teams.