In een opmerkelijke gemeenschappelijke Open Brief sturen de rectoren van alle universiteiten des lands een duidelijke boodschap de wereld in, naar aanleiding van de dood van de kleine Mawda en de reacties daarop. 

De rectoren spreken van een ‘klimaat’ dat leidt tot gevaarlijke vormen van ontmenselijking. Ik kan me daar als sociaal-democrate alleen maar bij aansluiten. Het volstaat de uitlatingen van sommige politici via klassieke en sociale media te bekijken of te beluisteren, en de goedkeurende reacties van hun volgers en geestesgenoten te lezen, om koude rillingen te krijgen. Dat ‘klimaat’ doet immers meer en meer denken aan onfrisse periodes uit de geschiedenis,  die uiteindelijk ontaardden in de gruwel van oorlog en genocide. 

Rector Herman Van Goethem van onze UAntwerpen – tevens voorzitter van de VLIR – is als grondlegger van het Dossin-project in Mechelen beter dan wie ook geplaatst en intellectueel gewapend om deze grote bezorgdheid te onderschrijven en te trekken.

Het is hoog tijd dat politici, maar ook academici, journalisten én het brede publiek maar eens gaan nadenken over terminologieën en labels die dezer dagen zonder schroom op mensen geplakt worden. Mensen worden heel snel ‘transmigranten’ of ‘illegalen’ genoemd, waarmee hun identiteit en hun drijfveren om op de vlucht te zijn in één woord van tafel worden geveegd. Het is dan ook toe te juichen dat de rectoren zich roeren, net als influencers en ‘gewone’ mensen die deelnemen aan het publieke debat. Zo ontstond de roep naar de hashtag #ookmensen op sociale media. Het is misschien een druppel op een hete plaat, maar één is meer dan géén.

Opmerkelijk is ook de passus over de Waarden van de Verlichting. Politici die zich net beroepen op die waarden, om een superieure houding tegenover het vreemde te rechtvaardigen, lijken die Waarden zelf steeds meer te ondergraven. Ook dàt is een gevaarlijke trend, een hellend vlak.

Dat de rectoren bovendien de petitie onderschrijven om het gezin van Mawda een permanent verblijf in ons land te gunnen, getuigt van moed. Meer dan er op dit moment aanwezig is bij zij die ons besturen. Menselijkheid en mededogen verdienen weer een plaats. Op de langere termijn zullen we daar allemaal beter van worden. En gelukkiger.