John Crombez ziet een kwalijke tendens: “De verdediging dat het maar om een less-lethal weapon gaat, klinkt bijzonder wrang. Letterlijk betekent dat dus: een wapen dat minder hard treft. Terwijl we het hier wel hebben over kinderen.”

“Wanneer een minderjarige voor problemen zorgt - soms zelfs met gevaar voor de omgeving - is ingrijpen niet makkelijk. Dat de politie er wordt bijgehaald, komt vaker voor. Niemand onderschat de moeilijkheid voor zorgverstrekkers en veiligheidsmensen om op te treden in crisissituaties. Nochtans doen zorgverstrekkers dat al jaren zonder kinderen te beschieten.”

Maar na dit incident in Antwerpen past alleen een zeer strenge veroordeling van de minister van Welzijn en het hoofd van de politie van Antwerpen, vindt John Crombez. “Een moeilijke situatie is onvoldoende als reden om op kinderen te schieten in een zorgomgeving. En nog minder als reden om dat aanvaardbaar te vinden.”

John Crombez wijst er ook op dat er niet alleen te weinig mankracht is als het SRT er wordt bij geroepen in zo’n situatie, maar dat we ook moeten investeren in opleiding. Met name de opleiding om – zeker met minderjarigen - tot het uiterste te werken naar een oplossing én tegelijk bescherming te bieden.

Ten slotte duidt de opvang van dit 14-jarige meisje in de volwassenpsychiatrie op de blijvende malaise van onze jeugdzorg. John Crombez: “Dit jaar werden minderjarigen vaak opgevangen in politiecellen. Al verschillende keren hebben we aangedrongen om geld vrij te maken om jongeren en kinderen in zulke situatie de passende zorg te bieden.”