“Ik denk dat we nu best even solidair zijn en het collectieve belang laten primeren op het eigenbelang.” Het argument van KUL-rector Rik Torfs in Het Laatste Nieuws om een tijdlang niet te betogen of te staken, is precies hetzelfde argument om dat net wel te doen. Met name om het samen beter te hebben, om diegenen te helpen die hun stem niet kunnen verheffen. Om ook hen hoop en toekomst te bieden in plaats van alleen de happy few.

De mensen die morgen op straat meestappen, geloven dat er wel recepten en ideeën zijn om een goed draaiende economie te combineren met sociale rechtvaardigheid.

Vooreerst is er het mantra van ‘geen alternatief’. Dat is er wél. En precies voor dat alternatief komen werknemers én ondernemers - die elke dag hard werken - morgen op straat. Om te tonen dat ze een eerlijkere samenleving willen. En dat die vormgeven, wel degelijk kan. Als deze ministers maar zouden willen, zouden niet altijd dezelfde mensen hoeven te betalen. Iedereen wil graag zijn steentje bijdragen, maar dan wel iedereen op een eerlijke manier. En daar knelt het schoentje. Niet alleen kijken deze ministers niet naar draagkracht, noch vermogen. Bovendien leveren al die extra facturen en besparingen op de kap van gezinnen en alleenstaanden niks op. Geen perspectief, geen toekomstvisie. Daar staan we dan, twee jaar later.

Of moeten mensen nu zomaar slikken dat zij meer dan 100 euro extra moeten ophoesten voor hun elektriciteit terwijl 30 multinationals geen euro meer moeten betalen? Moeten werknemers zomaar slikken dat ze langer moeten werken voor minder pensioen, terwijl Electrabel een fiscaal cadeau krijgt van honderden miljoenen? Moeten mensen zomaar slikken dat ons land 15 miljard wil uitgeven aan gevechtsvliegtuigen terwijl onze veiligheids- en politiemensen onder de werkdruk kreunen? Moeten mensen zomaar slikken dat banken rekeningen blijven verstoppen op eilanden met palmbomen of fraudeurs hun straf mogen afkopen? Moeten langdurig zieken zomaar slikken dat zij het dubbele moeten ophoesten van wat de strijd tegen Panama-fraude opbrengt om enorme gaten in de begroting te dichten?

De mensen die morgen op straat meestappen, geloven daarentegen dat er wel recepten en ideeën zijn om een goed draaiende economie te combineren met sociale rechtvaardigheid. En ze zullen blijven stappen de volgende maanden tot deze ministers luisteren. Want in tegenstelling tot deze regeringen hebben zij geen alternatief. Mensen betogen of staken niet voor hun plezier. Ze hebben wel wat beters te doen. Maar als ze met hun rug tegen de muur staan, is dat hun laatste redmiddel.

Als drie ‘captains of industry’ in een open brief schrijven dat ze het anders willen, krijgen ze een week media-aandacht. En terecht, want ook zij zijn bekommerd om onze toekomst. Maar de drie gepensioneerden die alle zeilen moeten bijzetten om op het einde van de maand hun rekeningen te betalen, staan nooit in de spotlights. En daarom stappen ook wij mee morgen. Zij aan zij met diegenen die het eerlijker willen. Dat is niet uit eigen belang, mijnheer Torfs, maar precies uit collectief belang. Alleen samen maken we toekomst.