Beste Karel,

Wat een ver­a­de­ming. Zo’n vo­lun­ta­ris­tisch be­toog van jou biedt hoop en per­spec­tief. En dat is pre­cies wat we nodig heb­ben nu onze sa­men­le­ving be­dreigd wordt door ter­reur en po­la­ri­sa­tie.

Ik las je in­ter­view als een op­roep om het pro­bleem van be­wus­te en on­be­wus­te dis­cri­mi­na­tie in­za­ke te­werk­stel­ling aan te pak­ken.

Om de strijd tegen ter­reur te win­nen heb je een hech­te ge­meen­schap nodig waar­in ie­der­een die vreed­zaam wil sa­men­le­ven aan het­zelf­de zeel trekt, geen sa­men­le­ving die ver­lamd wordt door angst en wan­trou­wen. Dat ver­on­der­stelt dat je van de mul­ti­cul­tu­re­le re­a­li­teit een suc­ces maakt.

Zeg­gen dat we nog veraf zijn van dat suc­ces is he­laas een un­der­sta­te­ment. We zijn bij de slecht­ste leer­lin­gen van Eu­ro­pa als we kij­ken naar de maat­schap­pe­lij­ke po­si­tie van men­sen met een mi­gra­tie­ach­ter­grond. Een op drie ver­laat de school zon­der di­plo­ma, en wie wel een di­plo­ma heeft, ge­raakt veel moei­lij­ker aan een job dan zijn klas­ge­no­ten. Waar di­ver­si­teit wél tot suc­ces leidt, zoals bij­voor­beeld in de sport, vindt een op de vijf Vla­min­gen dat een slecht voor­beeld voor zijn kin­de­ren.

Jon­ge­ren met een mi­gra­tie­ach­ter­grond voe­len zich ge­vi­seerd, en dat ge­voel wordt extra ver­sterkt door het hard­han­di­ge op­tre­den van de po­li­tie ten aan­zien van on­schul­di­ge tie­ners met een huids­kleur die don­ker­der is dan die van de door­snee Vla­ming. Dis­cus­sies daar­over mon­den vaak uit in een rond­je zwar­te­pie­ten. Er ont­staan twee diep in­ge­gra­ven kam­pen die er een emo­ti­o­neel debat over sym­bo­len van maken.

On­pro­duc­tief

Hoogst on­pro­duc­tief is dat. Ie­der­een moet zich im­mers ver­ant­woor­de­lijk voe­len. En ie­der­een moet zich aan­ge­spro­ken voe­len om zon­der ta­boes en in een con­struc­tie­ve dia­loog aan door­bra­ken en op­los­sin­gen te wer­ken.

Ook op de ar­beids­markt zijn die nodig. Ik las je in­ter­view als een op­roep om het pro­bleem van be­wus­te en on­be­wus­te dis­cri­mi­na­tie in­za­ke te­werk­stel­ling aan te pak­ken. Ik ben het met je eens dat het niet zal luk­ken als we alle werk­ge­vers vi­se­ren. We moe­ten de wel­les-nie­tes­dis­cus­sie drin­gend over­stij­gen.

Te be­gin­nen met een klare en ob­jec­tie­ve kijk op de re­a­li­teit. Op dat vlak kun­nen prak­tijk­tests zoals mys­tery calls een be­lang­rij­ke rol spe­len. Omdat ze op een ob­jec­tie­ve en on­der­bouw­de ma­nier de suc­ces­ver­ha­len en de pro­bleem­ge­bie­den in kaart bren­gen.

Daar­om heb ik in het voor­jaar een voor­stel van de­creet tot in­voe­ring van prak­tijk­tests in het Vlaams Par­le­ment in­ge­diend. Ik heb toen ook een ant­woord pro­be­ren te for­mu­le­ren op alle te­rech­te vra­gen en be­den­kin­gen die over die prak­tijk­tests bij werk­ge­vers leven.

Ik zou daar­over heel graag met jou in ge­sprek gaan. Ik ben er im­mers van over­tuigd dat onze me­nings­ver­schil­len klei­ner zijn dan we al­le­bei den­ken.

Ik kijk al­vast uit naar je ant­woord.