Politiek is een roeping,' begint het dankwoordje op het ACW-debat in Antwerpen. Caroline Gennez zou zeker instemmend knikken, als ze aanwezig was. Maar de voorzitster is ziek. Even buiten strijd, maar toch nog niet uitgeteld.  

Ziek worden in de laatste rechte lijn naar de verkiezingen, dat is vooral doorgedreven damage control. Dinsdag had Mieke Vogels (Groen!) al opgemerkt dat het typische Gennezgeluid plots wat schraperiger klonk, donderdagavond staat er een belangrijke afspraak op de agenda, Terzake 09. En dus maakt de koortsige voorzitster haar agenda woensdagmiddag en -avond leeg en kruipt in haar bed, hopend dat het snel overgaat.

De debatten worden intussen in cascade verschoven. Kathleen Van Brempt neemt over voor het ACW, Toon Wassenberg neemt op zijn beurt het debat over van Van Brempt, iedereen schuift een plaatsje op. De uitziekende voorzitster kan er gerust op zijn, ook zonder haar wordt de sociale economie of de dakisolatie verdedigd in Antwerpen.

'Als het druk is en er hangt een of ander virus in de lucht, dan heeft Caroline het zeker te pakken,' weten de vrienden. Maar die kennen ook de vechtersbaas in Gennez en ze weten dat ze er een halve dag later weer staat. Donderdagmiddag zit ze alweer voor onze bandrecorder, de stem nog maar op halve kracht, maar klaar voor de laatste tien dagen. En die mogen snel voorbij zijn.

Niet dat Gennez de schouders laat hangen, zoals ze even dreigde te doen en ze gezien de staat van de partij verwacht wordt te doen. Ze heeft er net haar strijdbaarste week op zitten. Ze was al verrassend offensief op Rerum Novarum, normaal Stille Donderdag voor socialisten, met een hernieuwde aanval op toplonen. En vervolgens ging ze eindelijk in de aanval tegen de partijgenoten die al te openlijk dromen van een ministersportefeuille na 7 juni. Al moest het eerste schot wel in Leuven gelost worden.

Louis Tobback was, 's ochtends op de radio, kanonnier van dienst: de manier waarop Freya Van den Bossche in een interview naar een ministerspost hengelde, vond hij niet alleen reden voor onmiddellijke diskwalificatie in de ratrace richting kabinetten, hij vond het ook nog eens "dom" en voegde er ongevraagd aan toe dat het ook nog eens "lomp" was. Socialisten die elkaar live in de ether afmaken, het blijft wennen, maar het is duidelijk dat gebrek aan oefening de voorbije jaren niet betekent dat ze het niet kunnen. Dit was een precisiebombardement, geen waarschuwingsschot.

De voorzitster staat dan voor de keuze. Ofwel ziet ze de onvermijdelijke collateral damage voor de partij, steeds openlijker het tegendeel van een vriendenclubje. Ofwel ziet ze hoe voor het eerst in weken een partijgenoot haar een mooie voorzet geeft, die ze alleen maar heeft binnen te trappen. Gennez twijfelt niet: ze scoort het doelpunt, ze trekt geen rode kaart voor Tobback.

In de Terzake-studio's klinkt dat zo: "Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is en Louis is grofgebekt." Maar het vogeltje mag dus wel zingen. Gennez geeft Tobback gelijk en heeft dan nog het voordeel dat zij het op beleefde wijze kan doen. Ze denkt "dom en lomp", ze zegt "onverstandig". Het hele interview is trouwens verrassend strijdbaar. Er passeert nog een voorzet, deze keer zowaar van een politieke concurrent. Karel De Gucht (Open Vld) twijfelt of hij wel met sp.a in een regering kan, Gennez kan eindelijk dreigen met een rechtse regering in crisistijden. En als ze dan op dreef komt, kan zelfs een Terzake-interviewer haar even niet stoppen.

De volgende ochtend, op het zoveelste schooldebat voor de leerlingen van het KTA Wollemarkt, trekt ze die lijn door. Deze keer wint ze de stemming glansrijk: van 33 naar 50 procent. Een opstekertje. Niet dat Gennez zich enige illusie maakt over hoe hoog sp.a op 7 juni nog kan vliegen. Maar met een beetje geluk (and a little help from some friends, uit Leuven bijvoorbeeld) stort ze zelf niet te pletter.

Een verrassend strijdbare Caroline Gennez in Terzake: ze kan eindelijk dreigen met een rechtse regering in crisistijden.