Opnieuw Vooruit: sp.a antwerpen ontwerpprogramma

  • Inleiding

Opnieuw Vooruit! Met die slogan sluit sp.a Antwerpen aan bij een lange socialistische ambitie die ontstond in de steden om iedereen de kans te geven vooruit te gaan in het leven. Een beter bestaan, gezonde en betaalbare woningen, een behoorlijk inkomen, uitstekend onderwijs en kwaliteitsvolle en betaalbare zorg voor iedereen, en dat in een veilige en aangename leefomgeving: het zijn strijdpunten waar de socialistische beweging altijd werk van heeft gemaakt. Dat heeft ook schitterende resultaten opgeleverd. De meeste mensen zijn er inderdaad op vooruitgegaan.

Maar dat is niet verworven zonder meer, zo blijkt. In Antwerpen wordt een huis stilaan onbetaalbaar, zijn te veel woningen in slechte staat, veel jongeren halen geen diploma, de gezondheid van de stadsmens lijdt onder de slechte luchtkwaliteit, de zorg wordt koopwaar waar privébedrijven winst uit willen slaan, gemeenschappen, ménsen, worden door het stadsbestuur tegen elkaar opgezet, ouders vinden almaar moeilijker een school voor hun kinderen, de stad wordt vuiler, zo goed als onbereikbaar, en er woedt, met dank aan de War on Drugs…een ware drugsoorlog.

  • Onze prioriteiten

Uiteraard  - en gelukkig maar – is het niet allemaal kommer en kwel, en is het nog altijd goed wonen en toeven in Antwerpen. Maar de huidige bestuursploeg heeft de stad laatste jaren wel degelijk ‘in achteruit’ gezet. We missen de trein die veel moderne steden volop nemen. Het is meer dan tijd om Opnieuw Vooruit te gaan. Vooruit in ’t stad, vooruit in ’t leven.

De keuze voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 is dan ook glashelder. Steden zijn immers laboratoria waar de diensten en oplossingen voor vandaag, morgen én overmorgen worden uitgevonden en uitgetest. Onze prioriteiten daarbij zijn duidelijk:

  • MOBILITEIT: vlot bereikbaar en veilig in het verkeer met meer ruimte voor voetgangers, fietsers en openbaar vervoer.
  • ONDERWIJS: de juiste scholingskansen, zodat iedereen het beroep kan leren dat hij of zij later wil uitvoeren en meer jongeren een diploma halen.
  • WONEN: Betaalbaar, duurzaam  en aangenaam wonen met nieuwe woonwijlen en rustige woonstraten.
  • GERUST SAMENLEVEN: goede afspraken maken goede buren, met aanspreekbare politie in de wijken.
  • ZORG: iedereen mee. We pakken armoede aan en laten niemand achter. Wie ziek of oud is vindt goede en betaalbare zorgen in de buurt.


We willen dat het nieuwe stadsbestuur de toekomst beter plant, én dat de stad op belangrijke terreinen zélf de hefbomen in handen neemt. Antwerpen moet, net als zijn inwoners, opnieuw een ‘doener’ worden, een voortrekker zijn, een voorbeeld geven aan andere steden en gemeenten, zodat we opnieuw volop trots kunnen zijn op onze stad.

  • DE DOD’s als kompas

Bij de opmaak van het programma gebruikten we de Duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties als leidraad. We schrijven ons daarmee in in deze ambitieuze doelen om de wereld tegen 2030 duurzamer en socialer te maken. 5 grote thema’s werden uitgewerkt, met daaronder 17 doelstellingen: Welvaart, Mensen, Planeet, Vrede en Partnerschap. Het programma dat vandaag voorligt is een onwerpprogramma dat we eerst gaan bespreken met onze leden en daarna met het middenveld. Tegen het einde van de zomer moet het in steen gebeiteld zijn.

Sommige thema’s stelden we al voor, zoals wonen, onderwijs, mobiliteit. Nieuw zijn de hoofdstukken rond Veiligheid en samenleven, en rond zorg en sociaal beleid.

  • Vrede: samenleven en veiligheid

Gerust samenleven

In een stad wonen per definitie veel mensen samen op een kleine oppervlakte. Dat is soms geweldig maar niet altijd. Wrijving geeft glans, maar botsen geeft deuken. In de stad moet je jezelf en vrij kunnen zijn. Die vrijheid stopt waar de vrijheid van anderen in het gedrang komt. Gerust samenleven kan maar met duidelijke afspraken en een goed handhavings- en veiligheidsbeleid.

Naar een wijkcodex

Goede afspraken maken goede buren. In de stad zijn duidelijke afspraken over wat kan en wat niet kan. Die staan helder in de politiecodex; maar veel mensen weten onvoldoende wat er van hen verwacht wordt. Via een stadsetiquette verhelderen en communiceren we per wijk de belangrijkste leefregels. Van de politiecodex maken we op wijkniveau samen met bewoners een eenvoudige wijkcodex waarin de belangrijkste leefregels staan hoe we met elkaar samenleven. 

Geluidsoverlast en claimgedrag in de publieke ruimte worden via bemiddelingsteams van politie en stadstoezicht beter aangepakt. De stad subsidieert geluidsisolatie bij horecazaken.


Veiligheid


Politiediensten hebben de opdracht om individuele vrijheden en rechten van burgers te beschermen. Ze waken over de naleving van die beschermingsregels en ze dragen bij tot de democratische ontwikkeling van onze samenleving. Wij willen daarom een veiligheidsbeleid dat het evenwicht tussen verschillende politietaken herstelt en de echte problemen waar mensen van wakker liggen aanpakt. Dat kan alleen als alle veiligheidspartners (lokale en federale politie, justitie, lokale en federale toezichtdiensten en middenveldorganisaties) respectvol met elkaar samenwerken.

De echte prioriteiten aanpakken

  • Wij willen veel meer aandacht voor criminaliteit achter de voordeur (huiselijk geweld, cybercriminaliteit), de winkeldeur (fraude, malafide handel, ondermijnende criminaliteit) en de bedrijfspoort (milieucriminaliteit, sociale dumping).
  • Wij willen meer aandacht voor de bestrijding van criminele netwerken in mensenhandel, wapen- en drugshandel, grootschalige fraude.
  • Respect voor vertegenwoordigers van het overheidsgezag en voor hulpdiensten is primordiaal. Wij wensen dat alle vormen van belaging of geweldpleging ten aanzien van overheidsdienaars en personeel van hulpdiensten, prioritair worden aangepakt door justitie.
  • Wij willen nultolerantie voor onaangepast verkeersgedrag (overdreven snelheid in de eerste plaats) en strikte handhaving van zone 30.
  • In het drugsbestrijdingsbeleid willen we veel meer aandacht voor de aanpak van handel in en gebruik van harddrugs. Voor gebruikers van harddrugs willen we meer aanklampende preventie en nazorg. Zonder in een repressief opbod te vallen, dienen dealers en de keten stroomopwaarts in een betere samenwerking met bovenlokale diensten en de inzet van bestuurlijke handhavingsmaatregelen meer doelgericht te worden aangepakt.

Wij willen meer toezicht en handhaving op overlastproblemen zoals sluikstort, nachtlawaai en vandalisme waar de GAS wetgeving essentieel voor bedoeld was.

Als we echt belang hechten aan een modal shift in de mobiliteit waarbij de fiets een belangrijke rol speelt, moet ook fietsdiefstal stevig aangepakt worden. Voor steeds meer mensen is de fiets niet enkel een waardevol bezit, maar ook hun belangrijkste vervoermiddel om op school of werk te geraken. We werken met lokfietsen om daders te pakken en zetten leenfietsen in en/of tijdelijke gratis velopassen voor wie effectief aangifte van fietsdiefstal doet. Zo heeft wiens fiets gestolen is, tijdelijk een alternatief tijdens de zoektocht naar een nieuwe fiets en stijgt de bereidheid tot aangifte.

Zichtbare, aanspreekbare en contacteerbare politie

Wij willen wijkteams bij de politie uitbouwen en de rol van de wijkagent herwaarderen. Politieagenten actief in de wijkwerking verplaatsen zich bij op straat en in parken bij voorkeur te voet, per fiets of met het openbaar vervoer.

In de nieuwe wijkwerking is er veel meer aandacht voor onthaal, slachtofferzorg en wijkondersteunende recherchetaken. Samen vormen die een kwartet van aanspreekbare politietaken

Voor een optimale uitbouw van de wijkwerking kiezen wij voor het openhouden van toegankelijke politiehuizen met ruimere openingsuren en een basisaanbod aan politiezorg in plaats van te investeren in een centraal politiepaleis.>>  In iedere politieafdeling (6 in totaal) komt er één politiehuis dat 24/24 open is. Wijkwerking hoeft niet per se binnen het politiekantoor, we denken aan politiepunten in de supermarkt of op de wekelijkse markten.

Wij willen geen privatisering van politietaken die behoren tot de kernopdrachten van de politie zoals uitbesteding van onthaaltaken in politiekantoren (geen private gatekeepers).

De interventiewerking van de politie wordt decentraal en wijkgebonden gereorganiseerd én beter afgestemd met gespecialiseerde interventieploegen bij de federale politie. De snelle respons teams worden ingezet voor hun oorspronkelijke kerntaken (terreur, gijzeling en zware geweldsmisdrijven) en niet langer als een onwenselijke elite ter vervanging van interventieteams.

Met het oog op een goede openbare ordehandhaving bij voetbalwedstrijden wordt een aparte voetbalcel opgericht die zich voortdurend kan toeleggen op het bestrijden van hooliganisme.

Wij willen ook een volwaardige aanwezigheid van de lokale politie in de haven.

In het aanwervingsbeleid en de dagelijkse uitvoering van het politiebeleid, zorgen we ervoor dat Antwerpenaren zich maximaal kunnen herkennen in hun politiekorps: dat moet een pak diverser.

Een integraal veiligheidsbeleid

Een goed veiligheidbeleid werkt samen en zorgt voor een evenwicht tussen preventie, repressie en nazorg. De zonale veiligheidsraad wordt het sturend orgaan om hardnekkige criminaliteitsfenomenen aan te pakken. Respectvolle samenwerking tussen alle diensten staat hierin centraal.

Middenveldorganisaties zoals verslavingszorg, reïntegratieprojecten, straathoekwerk, samenlevingsbouw of jeugdwelzijnswerk worden als volwaardige partner betrokken in het veiligheidsbeleid.

We stoppen de verzelfstandiging van de Antwerpse lokale politie binnen het politielandschap (bvb. met gadgets als eigen uniformen, eigen wagenbestickering, eigen elitetroepen). Wij willen een samenwerkingsprotocol tussen lokale en federale politie met een herverdeling van de politietaken. Op die manier sparen we Antwerps belastinggeld uit en zetten we dat in voor lokale prioriteiten. 


Verkeersveiligheid

Veiligheid is ook verkeersveiligheid. Te veel mensen gaan met een bang hart de weg op. Het verkeer moet veel veiliger worden in Antwerpen, zeker voor fietsers en voetgangers. Het aantal letselongevallen bij die groep was nooit zo hoog als nu.  Verkeersveiligheid krijgt de hoogste prioriteit bij elke ingreep in de verkeersorganisatie.

We moeten er werk van maken dat er tegen 2030 geen enkel dodelijk slachtoffer meer valt in Antwerpen. Binnen 7 jaar moet het aantal verkeerslachtoffers gehalveerd worden.

De verkeersdruk in de woonstraken en de hoofdstraten in de stad wordt verminderd.

We voeren het STOP principe overal terug in: eerst stappers, dan trappers, dan openbaar vervoer, dan personenwagens.

Minder lang wachten voor fietsers en voetgangers aan stoplichten

Alle nieuwe kruispunten die worden aangelegd zijn conflictvrij: auto’s en voetgangers/fietsers hebben niet tegelijk groen.

Kruispunten worden goed en leesbaar ingericht. Ook voor jongeren, ouderen en mensen met een beperking.

Zwaar vrachtverkeer wordt gescheiden van fietsroutes en voetgangersroutes.

We stellen venstertijden in voor vrachtwagen in woon- en schoolzones.

Zwarte punten worden systematisch en prioritair weggewerkt. Per jaar zijn dat er minstens 10.

We voeren zone 30 in over het hele grondgebied van de stad. Uitzonderlijk kan op bepaalde assen in de bebouwde kom 50km/u toegelaten worden.

Via wijkcirculatieplannen zorgen we voor rustiger en veiliger woonwijken met minder sluipverkeer.

De politie verhoogt de inspanningen tegen overtredingen die levensbedreigend zijn in het verkeer.

We zetten nog meer in op verkeerseducatie. Ook de politie zal hier een actieve rol in spelen.

Er komen commissies verkeersveiligheid in elk district. Daarin zullen naast de districtsraad ook burger, experten en middenveldorganisaties een rol in spelen.


  • Mensen: Zorg & Sociaal beleid

Niets werkt zo ontwrichtend in de stad, als mensen ongelijk behandelen. Een beleid van twee maten en twee gewichten helpt niemand vooruit. Mensen krijgen, op basis van wie ze zijn, of waar ze vandaan komen, het gevoel er niet bij te horen.

Wij van sp.a willen niemand achterlaten of achterstellen op grond van afkomst, geaardheid of sociale positie. Een gelijke toegang tot onderwijs en economie behoort tot het hart van wat een rechtvaardige stad zijn moet. Ongelijke behandeling en onderbescherming, racisme en discriminatie willen we keihard bestrijden. Als havenstad met vele mensen van vreemde komaf, met mensen van overal,  willen we ook internationale ongelijkheid bestrijden, hoofdzakelijk in die landen waar Antwerpenaren zich het meest bij betrokken voelen. 


Armoede de stad uit 

Wij willen armoede de stad uit. Alle Antwerpenaren hebben recht op een menswaardig leven en een perspectief op een betere toekomt voor zichzelf en voor hun kinderen. Dat doe je niet door armen te bestrijden. Wel door armoede te bestrijden. In de eerste plaats met een garantie op inkomen en werk voor iedereen. En al wie pech heeft, een duwtje te geven in de rug bij hevige tegenwind. Aanklampen en coachen van mensen om de trappen van de welvaartsladder toch te kunnen nemen. Dichtbij mensen thuis en in de buurt. Met hulpverleners en vrijwilligers die als echte maatschappelijke helpers grondrechten nog mogen helpen garanderen. En een OCMW nieuwe stijl dat het personeel en al wie komt aankloppen echt ondersteunt. Ook wanneer er schulden zijn gemaakt.

 We stoppen de commercialisering van de zorg via het systeem van open oproepen die openstaan voor de commerciële sector. 

We sluiten een sociaal pact met het middenveld en met geëngageerde bewonersgroepen die helpen armoede te bestrijden. Samen met de beslissing over het meerjarenbudget, worden er met het middenveld uitvoeringsconvenanten afgesloten.

We voeren een armoedetoets en eenoudertoets in voor alle beleidsbeslissingen van alle entiteiten van de groep stad Antwerpen. 

Het hele bestuursakkoord, de meerjarenplanning en de uitvoering van het beleid worden  jaarlijks structureel overlegd en geëvalueerd met mensen in armoede en verenigingen waar armen het woord nemen, buurt- en opbouwwerkprojecten en sociale middenveldorganisaties.

Antwerpenaren vrij van schulden

We willen één centraal kruispuntloket waarin de schulden die mensen maken bij één van de entiteiten van de groep stad Antwerpen worden beheerd en opgevolgd. Zo vermijden we spookkosten.

Om huurachterstallen en uithuiszetting te vermijden, richten we in de schoot van het centraal loket een Antwerps huurgarantiefonds op. Het fonds helpt huurders met een beperkt inkomen en biedt meer garantie aan verhuurders die op de private markt verhuren aan kwetsbare groepen.

We willen snelle en actieve schuldhulpverlening bij mensen thuis. Bij een tweede schuldherinneringsbrief wordt standaard een hulpverlener ter plaatse gestuurd. In het bijzonder bij schoolschulden zetten we Xstra-medewerkers in om nog sneller te handelen. Bij energieschulden vragen we de Energiecel van het OCMW ook om onmiddellijke actie.

De stad werkt niet langer met incassobureaus. We vragen deurwaarders om een ethisch charter te ondertekenen dat een menselijke aflossing waarborgt.

OCMW-medewerkers doen aan actieve schuldbemiddeling, inclusief betalingsopdrachten van mensen met schulden helpen afhandelen.

GEZOND ETEN VOOR IEDEREEN

We willen gratis kwalitatief, gezonde warme schoolmaaltijden in alle kleuter- en basisscholen in de stad. 

We verdubbelen het aantal sociale restaurants in de stad (van 4 naar 10) en vergroten zo de mogelijkheden voor Antwerpenaren om dagelijks een gezonde maaltijd te eten.



Discriminatie bestrijden

Discriminatie op de arbeidsmarkt komt nog veel te vaak voor. In Antwerpen verdient iedereen een gelijke kans op de arbeidsmarkt. Inclusieve organisaties worden de norm. Bedrijven die hulp nodig hebben bij het ontwikkelen van een aanpak krijgen steun.

We voeren praktijktesten in op de huurmarkt naar Gents model. Academisch ondersteund en in goed overleg met de huurdersbond en het eigenaarssyndicaat. We onderzoeken mogelijkheden om praktijktesten in te zetten op andere domeinen zoals het verenigingsleven (sportclubs bvb) en het uitgaansleven. 

We voeren een systeem in van ‘mysteryshopping’ om na te gaan of discriminatiepraktijken niet verschuiven naar een latere fase (bij een sollicitatie bvb tijdens het gesprek zelf.

Bij lokale politie komt er een actieplan ‘etnic profiling’ met onder meer een registratiesysteem van identiteitscontroles, een uitgewerkt vademecum van richtlijnen en regels over redelijke gronden voor een identiteitscontrole en een vormingspakket voor alle politieambtenaren dat aandacht besteedt aan het verbod op etnisch profileren. Voor daden van racisme, islamhaat, homohaat of antisemitisme sluiten we een handhavingsprotocol af met het parket. 

Stad Antwerpen heeft een effectief actieplan racisme- en discriminatiebestrijding met meetbare indicatoren op alle beleidsdomeinen. 

Stad Antwerpen zet campagnes op tegen discriminatie. Deze campagnes hebben een positieve en inclusieve boodschap..

Gezondheidszorg

Antwerpen heeft een zeer jonge bevolking. Sommige wijken, zoals de wijk rond het centraal station of Den Dam, zijn zelfs spectaculair jonger dan het Vlaamse gemiddelde. Daarnaast kent Antwerpen een arme bevolking. In Antwerpen loopt globaal meer dan een derde van de kinderen en jongeren een risico op kinderarmoede, dus 2,6 keer het Vlaamse niveau. Op wijkniveau (in Dam, Kiel, Stuivenberg, Nieuw Zuid en Luchtbal) leven 4 keer meer mensen in armoede dan in Vlaanderen. Het gezondheidsbeleid moet zorgen dat gezondheidszorg geen recht is van wie het zich kan permitteren. Elke Antwerpenaar heeft recht op gezondheidszorg.  Antwerpen wil kwaliteitsvolle, betaalbare, toegankelijke preventieve en curatieve gezondheidszorg op maat garanderen.  

 

Tandzorg wordt bij kinderen via de basisschool (CLB) georganiseerd. 

We zetten verder in op de uitbouw van een tandartsnetwerk dat tegen terugbetalingstarief werkt..

De stad ondersteunt en breidt  de huidige werking van de wijkgezondheidscentra uit.

We versterken preventieve gezondheidszorg voor vrouwen en verhogen de inspanningen voor kankerscreenings (borstkanker en baarmoederhalskanker)

De stad breidt de werking van de inloopteams in kwetsbare wijken verder uit.

De stad betaalt opnieuw de ziekenfondsbijdrage voor leefloners.

De huizen van het kind brengen in samenwerking met kind en gezin opvoedingsondersteuning proactief tot bij jonge gezinnen.

                                 Verslavingszorg

We zetten sterk in op alcohol- en drugspreventie. Daarnaast leggen we de focus op behandeling en gezondheidszorg voor alcohol- en druggebruikers. We stoppen de ideologische vooringenomenheid en kiezen voor een evidence based aanpak. In een 'wat werkt'-project, onderzoeken we samen met de sector en de academische wereld welke binnen- en buitenlandse voorbeelden van verslavingszorg echt werken en hoe we deze kunnen implementeren.

We willen in het drugsbeleid veel meer aandacht voor de schadelijke gevolgen van druggebruik. We maken een nieuw drugsplan gericht op gezondheidsverbetering van druggebruikers met meer evenwicht tussen preventie, repressie en nazorg.

Wij stimuleren meer 'harm reduction' (spuitenruil, substitutiebehandeling, outreachwerk, sociale activering). We versterken daarom de werking van Free Clinic, de meest laagdrempelige verslavingszorg actief in Antwerpen.

  • Ouderenzorg

Oud worden in de stad heeft veel voordelen. Hoe ouder mensen worden, hoe meer hun leven zich afspeelt in de nabije omgeving en de wijk. Het openbaar vervoer, het cultuuraanbod, de nabijheid van diensten en winkels maken het wonen in Antwerpen aangenaam voor ouderen. Maar om deze troeven van de stad ten volle te kunnen uitspelen, moet er voldoende aandacht zijn voor de kwaliteit van die nabije woonomgeving. Die moet aangepast zijn en uitnodigend voor ouderen om naar buiten te gaan, te winkelen, sociale contacten te onderhouden… Een aantrekkelijke leefomgeving is een omgeving met winkels in de buurt, begaanbare voetpaden, voldoende rustplaatsen en een omgeving waar ouderen zich veilig voelen.

Met de aangroei van onze bevolking neemt ook de vraag naar aangepaste infrastructuur voor senioren toe. Mensen willen liefst zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen, liefst in hun eigen woning, waar ze zich op hun gemak voelen en er nog geregeld familie en vrienden op bezoek komen. In veel gevallen is dat perfect mogelijk, zolang we in voldoende thuiszorg voorzien en als er enkele aanpassingen aan de woning gebeuren. Aangezien we het komende decennium vooral een aangroei van de ‘jongere’ senioren verwachten (Antwerpenaars tussen 60 en 70 jaar) zullen we de komende jaren dan ook vooral extra investeren in die thuiszorg (poetshulp, thuisverpleging, eten aan huis, …),in ergonomisch woonadvies en in aanpassingspremies voor woningen en subsidies voor kangoeroewonen en zorggerelateerde domotica. Ondertussen is er ongeveer in elke Antwerpse wijk een dienstencentrum waar senioren elkaar kunnen ontmoeten en terecht kunnen voor informatie, cursussen, socio-culturele activiteiten, sport, …

We voeren een maximumfactuur in het Zorgbedrijf in waardoor een rusthuis nooit meer kan kosten dan het inkomen van de senioren.

We eisen van het zorgbedrijf dat 10% van het woonaanbod verhuurd wordt aan een tarief dat betaalbaar is voor ouderen met een gewaarborgd inkomen.

We investeren verder in nieuwe rusthuizen en zorgvoorzieningen, want het tekort aan investeringen leidt tot een gebrek aan plaatsen, lange wachtlijsten en oplopende facturen.

We betrekken de sociale huisvestingsmaatschappijen bij het opsporen van eenzaamheid.

We breiden het aanbod van de dienstencentra van het Zorgbedrijf verder uit. De dienstencentra doen inspanningen om alle senioren uit de wijk te bereiken.

De openbare ruimte is van iedereen. Ook voor de Antwerpse senioren. We houden bij de heraanleg van het openbaar domein ook rekening met hen (extra rustbanken, toegankelijke voetpaden en pleinen, …). Daar vaart iedereen wel bij. Een stadsergonoom waakt over de toegankelijkheid van ons openbaar domein.

We zorgen voor voldoende middelen voor de ouderenzorg in woonzorgcentra, zodat het verzorgend personeel meer tijd heeft om senioren op een waardige manier te helpen. De financiering moet daarom aangepast worden aan de toegenomen zorgzwaarte.

Er komt een Antwerps actieplan tegen vereenzaming. We nemen daarvoor de zorgstraten uit Borgerhout als voorbeeld.

Het kan niet zijn dat mantelzorgers enkel een premie in Deurne (120 euro), Berchem (150 euro), Hoboken (150) en Wilrijk( 175) krijgen en in 5 andere districten niet. De premie voor mantelzorgers wordt een stedelijke bevoegdheid en bedraagt 175 euro voor ieder erkende mantelzorger in de stad. In afwachting van een fatsoenlijk statuut voor mantelzorgers, waarbij hun zorg in rekening gebracht wordt als een onderdeel van hun beroepsloopbaan.

We besteden meer aandacht aan diversiteitsbeleid (holebi’s, senioren met andere afkomst) …  in rvt’s.


  • Welvaart, Planeet en Partnerschap


Ook hier hebben we heel wat ambitieuze actiepunten. (zie slides en progrmma)