Uit een antwoord van minister voor leefmilieu Joke Schauvliege op een parlementaire vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Steve Vandenberghe (sp.a) blijkt Vlaanderen nog altijd zo'n 2000 oude stortplaatsen telt.  Een aantal hiervan situeren zich in beschermde zones en minstens twee zelfs in drinkwaterwinningsgbied (Diksmuide en Houthulst). Daarenboven blijkt uit verder onderzoek dat de grond en het grondwater op en langs de oude stortplaats in de Rapestraat (Woumen) sterk vervuild is. “De sanering van deze stortplaats moet absolute prioriteit krijgen gezien de stortplaats in een beschermd gebied als de IJzervallei ligt.  Dit gebied is uitermate belangrijk  voornatuur, landbouw en de drinkwaterwinning”, zegt Steve Vandenberghe. “Ik zal daarom dit dossier nauwgezet opvolgen en er bij minister Schauvliege op aandringen dat de verantwoordelijke van de vervuiling de wet nakomt”.

 

In oktober 2015 kondigde minister Schauvliege aan dat Vlaanderen dat Vlaanderen de oude stortplaatsen zou ontginnen. De intentie om oude stortplaatsen te ontginnen verdient volgens Vlaams volksvertegenwoordiger Steve Vandenberghe (sp.a) alle steun en hij ging  op onderzoek in de provincie West-Vlaanderen waar er zich in de dergelijke oudes torten bevinden en vooral ook hoe ver het nu effectief staat met die sanering ervan. Als Vlaams volksvertegenwoordiger wilt Steve Vandenberghe extra aandacht vragen voor de stortplaatsen in beschermde gebieden in het algemeen, en de twee oude stortplaatsen in de IJzerbroeken in het bijzonder”.

 Stortplaats Rapestraat

Steve Vandenberghe nam de stortplaats langs de Rapestraat in Diksmuide als testcase. Hij koos deze oude stortplaats niet zomaar. Het ligt immers pal langs de IJzer en nabije een drinkwatergebied,EU-Vogelrichtlijngebied, overstromingsgebied,… Voor landbouw- en milieuorganisaties in de regio is de oude stortplaats bovendien al lang een doorn in het oog en een voorbeeld van inconsequent beleid: de overheid beschermt, legt normen op voor bijvoorbeeld bemesting, maar laat zo'n enorme vervuilingsbron niet saneren. “Argumenten genoeg om het aan te pakken,aangezien er nu middelen zijn om via win-win te werken”, aldus de volksvertegenwoordiger.

 Eindelijk duidelijkheid na verkennendonderzoek

Het ontbreken van enige gegevens over de schadelijkheid van afvalstoffen die zich bvb. nabij een waterwinningsgebied bevinden, maakte de volksvertegenwoordiger heel erg ongerust en hij drong eind januari bij de minister aan op de resultaten van het onderzoek dat reeds een eindje bezig was in samenwerking met OVAM.  Uit het onderzoek van het oude stortterrein blijkt nu dat de grond en het grondwater vervuild is door onder meer aromatische verbindingen en gechloreerde koolwaterstoffen,cadmium, lood, cyanides, PCB's en  minerale oliën. In de grachten rond de stortplaats worden ook voor arseen de normen overschreden. In het grondwater werden dan weer onder meer ammonium en chloride vastgesteld. Deze vervuiling wordt in het onderzoek omschreven als “verhoogde concentraties die een ernstige bodemverontreiniging vormen voor mens en milieu”.

 In de risico-evaluatie worden volgende conclusies getrokken:

 •                     Oppervlaktewater: het dichtstbijzijnde oppervlaktewater, de IJzer, grenst aan de onderzoekslocatie. De afstand van de vergunde stortplaats tot de IJzer bedraagt 25 m. Deze receptor kan dus worden bedreigd. 

•                     Biota: gezien de stortplaats gelegen is een ecologisch waardevol gebied, kan deze receptor mogelijk worden bedreigd.

 •                     Mensen: het dichtstbijzijnde woongebied bevindt zich op ca. 1200 m afstand. Deze receptor wordt niet bedreigd.

 •                     Grondwater: het grondwater bevindt zich vermoedelijk op een diepte van ca. 1 m. Het stortmateriaal zou aanwezig zijn tot op een diepte van ca. 6 m onder het natuurlijke maaiveld. De kwaliteit van het grondwater kan dus beïnvloed zijn door de stortplaats.

 •                     Grondwaterwinningen: de dichtstbijzijnde grondwaterwinning bevindt zich op een afstand van 300-400 m. Het is niet waarschijnlijk dat deze receptor wordt bedreigd.

 •                     Drinkwaterwinningen: de onderzoekslocatie is gelegen in het oppervlaktewaterwingebied De Blankaart.  Deze receptor is dus potentieel bedreigd.

 OVAMzal de saneringsplichtige aanschrijven om het beschrijvend bodemonderzoek uitte voeren.

 Absolute prioriteit en vervuiler moet betalen

Uit dit verkennend onderzoek is duidelijk dat deze oude stortplaats een bron is van vervuiling en een bedreiging voor mens en milieu, aldus Steve Vandenberghe.  Er is dringend een grondig onderzoek noodzakelijk om een nauwkeuriger zicht te krijgen op de situatie.  “Het stemt me echter hoopvol dat OVAM de saneringsplichtige, die de huidige eigenaar is van de zone én de vroegere uitbater van de stortplaats, zal aanschrijven om dit beschrijvend onderzoek te laten uitvoeren. Hier moet immers zeker het principe gelden dat de vervuiler van destijds de verdere kosten voor onderzoek en sanering moet betalen”.  Voor Steve Vandenberghe moet deze alarmerende vervuiling in een beschermd gebied zoals de IJzervallei - die zo belangrijk is voor natuur, landbouw en de drinkwaterwinning - absolute prioriteit krijgen.Hij zal dit dossier dan ook verder van zeer nabij opvolgen.

 

Verdere informatie: Steve Vandenberghe – 0498/88.50.02