“Het aantal Vlamingen dat kampt met psychische problemen blijft stijgen, het aantal mensen dat een zelfmoordpoging onderneemt blijft schrikbarend hoog”, zegt Van den Bossche. “Mensen die hulp zoeken krijgen die veel te vaak niet: ze worden geconfronteerd met steeds langer wordende wachtlijsten en te hoge financiële drempels. En minister Vandeurzen kijkt werkloos toe hoe de kloof tussen de hulpvraag en het hulpaanbod steeds groter wordt.”

Elke dag ondernemen 28 Vlamingen een zelfmoordpoging. Dat zijn er meer dan 10.000 per jaar. Elke dag sterven er ook drie Vlamingen door. Vlaanderen is en blijft daarmee een trieste koploper.En ondanks de actieplannen waar minister van Welzijn Jo Vandeurzen graag mee uitpakt, slaagt Vlaanderen er niet in die veel te hoge cijfers duurzaam omlaag te halen.

Freya Van den Bossche: “Het is zeker goed dat er ingezet wordt op het bekend maken van de hulplijn 1813, maar helaas moeten we vaststellen dat nogal wat bellers, wanneer ze eindelijk de stap durven zetten om de telefoon te nemen, geen gehoor krijgen, simpelweg omdat de hulplijn te weinig medewerkers heeft. En het is ook zeker goed mensen ervan bewust te maken dat ze bij problemen best gaan praten met een psycholoog — maar wat baat dat wanneer de wachttijden bij de centra voor geestelijke gezondheidszorg steeds verder oplopen en psychotherapie, ondanks herhaalde beloftes, nog stééds niet wordt terugbetaald?”

“In 2010, ondertussen zes jaar geleden, schreef minister Vandeurzen in zijn eigen beleidsplan ‘Geestelijke gezondheid’ zélf dat ‘mensen met ernstige psychische problemen onverantwoord lang moeten wachten op gepaste hulp’, en dat ‘door wachtlijsten er haast geen ruimte is voor vroeginterventie’. Zoveel jaar later moeten we helaas vaststellen dat de wachtlijsten alleen maar langer zijn geworden, en dat dus steeds meer mensen pas veel te laat hulp krijgen, als ze al hulp krijgen. Wekt het dan verbazing dat de zelfmoordcijfers in Vlaanderen zo verschrikkelijk hoog blijven? En ook van de beloofde terugbetaling van psychotherapie komt voorlopig niks in huis. Onbegrijpelijk, nu steeds meer Vlamingen te kampen blijken te hebben met psychische problemen.”