Vooruit in Harelbeke. Dat is een harmonie. Een socialistische harmonie (http://www.vooruit.net/) en ik heb de eer er voorzitter van te zijn.

zondag 4 november 

 

Het bestuur komt elke eerste zondag van de maand bijeen. Vandaag dus. Vergaderen de zondagochtend om 10 uur, dat gebeurt al eens met kleine oogjes.

Als mensen harmonie horen, denken ze aan hoempapa, aan de dorpsfanfare die van café naar café wandelt. Het is anders geworden. Vooruit bestaat uit een 80-tal excellente muzikanten. In 2005 werd het muzikale gezelschap wereldkampioen in de hoogste afdeling. Dat gebeurde in het Nederlandse Kerkrade, een kleine gemeente waar om de vier jaar het WK voor blaasmuziek wordt georganiseerd. En dit jaar was Vooruit het gastorkest van het jaarlijks internationaal congres, dit keer in Ierland, in de sector.

’s Namiddags speelt KV Kortrijk (http://www.kvkortrijk.be/) thuis tegen KV Oostende (http://www.kvo.be/). Een derby, maar daar valt niet veel van te merken. Kortrijk wint zuinig met 1-0 tegen een verdienstelijke tegenstander. Mooie goal van Kortrijk in het begin van de match na een combinatie uit het boekje, voor de rest een match die snel vergeten zal worden. 

Maandag 5 november

Het partijbureau van de sp.a komt voor het eerst bijeen in z’n nieuwe samenstelling, met Caroline als voorzitter. Het is wennen als Vande Lanotte plaats neemt tussen het voetvolk. Het bureau bespreekt de warrige politieke toestand van het moment met de stemming in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde in het verschiet. Nadien worden nog een aantal specifieke thema’s behandeld. Ik vraag aandacht voor tienduizenden mensen in dit land die een boete hebben gekregen omdat ze drie keer hun premies voor de zorgverzekering te laat hebben betaald. De premie bedraagt 25 euro, de boete tien keer zoveel. Vaak gaat het om mensen die moeite hebben om het einde van de maand de doorspartelen. Met de boete komen ze nog dieper in de miserie te zitten. En als ze de boete niet betalen, krijgen ze een deurwaarder over de vloer. Nu al zijn er meer dan 40.000 dossiers met deurwaarders. Waar zijn we mee bezig …

’s Avonds komen we bijeen met de fractie van sp.a, Spirit en Groen! om de Kortrijkse gemeenteraad (http://www.kortrijk.be/) voor te bereiden. Na de verkiezingen van oktober besloten de drie partijen een gemeenschappelijke fractie te vormen om de krachten bundelen. Eerder al had ik het aanbod gedaan om ook met een gemeenschappelijke lijst voor de dag te komen, maar bij Groen! zag niet iedereen dat zitten. Groen! verloor een zetel en bleef  met één verkozen achter, sp.a-Spirit won een zetel maar Stefaan de Clerck gooide ons eruit en koos voor de VLD. Zes jaar samengewerkt, nog geen uur onderhandeld. En nu dus in de oppositie. Het belooft een boeiende raad te worden, de leden van onze fractie bereiden zich goed voor, het ziet ernaar uit dat we enkele pittige debatten krijgen.

Dinsdag 6 november

Met onze slechte uitslag op 10 juni verloor ik m’n zetel in de Kamer. Intussen heb ik een nieuwe job gevonden: ik sta in voor de communicatie bij de Hogeschool West-Vlaanderen (http://www.howest.be/). Momenteel bereiden we een diepgaande bevraging voor van bijna 3.000 studenten van de Hogeschool. De resultaten moeten helpen enkele belangrijke strategische keuzes te maken. Het is een boeiende job waar ik met veel overgave aan werk. Het gaat trouwens om toekomst van jonge mensen en van een samenleving, dat alleen al maakt een mens gemotiveerd.

’s Avonds komen in het Kortrijkse stadhuis de raadscommissies bijeen. Het zijn voorbereidende vergadering voor de gemeenteraad van 12 november. Ik zetel in de commissie die zich buigt over Openbare Werken, Stadsplanning en Milieu. Uitzonderlijk zit ik de commissie voor: de verkozen voorzitter, iemand van de VLD, is verontschuldigd en dan neemt het lid met de langste staat van diensten over. CD&V en VLD moeten dus een sp.a-er als voorzitter ondergaan. Maar alles verloopt vlot en intussen heb ik nog wat extra informatie voor de raad van volgende week maandag. Van het stadhuis naar het Textielhuis, aan de overkant van de straat. Daar hebben we onze maandelijkse bijeenkomst van de sp.a-afdeling. Een ploeg vrienden met die avond alweer een nieuw jong bestuurslid. Achteraf drinken we enkele pintjes en kaarten we na.

 

Woensdag 7 november

 

Het wordt een historische dag, zo lezen en horen we. Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gesplitst. Althans, in de Kamercommissie. Ik kijk via het internet naar de live-uitzending in Villa Politica. Peter Vandermeersch van De Standaard (http://www.standaard.be/) voorziet ons van zijn commentaar. De oranje-blauwe partijen van de komende regering staan eens te meer met getrokken messen tegenover mekaar, maar Vandermeersch reserveert een schampere uithaal voor de uittredende paarse regering. Als Pieter De Crem de zaal binnenstapt, is Linda Dewin niet meer te houden. Als een kipje zonder kop holt ze de man van Aalter achterna en smeekt hem vergeefs om een quote. De grote momenten van de journalistiek. Na de stemming beseft politiek Vlaanderen waar het aan toe is. De vijf minuten politieke moed leveren minstens een jaar politieke vertraging op. En dan is het nog niet zeker dat een toekomstige regering de BHV-wet tekent. Maar een kniesoor die daar een punt van maakt. Op tafel kloppen, na al die kaakslagen!

 

Donderdag 8 november

 

Met een aantal collega’s van de Hogeschool West-Vlaanderen werken we volop aan de grootscheepse studentenbevraging. Er is veel enthousiasme en collegialiteit. Het besef dat als je samenwerkt, er zoveel te rapen valt. Ik blijf overwerken want morgen geven we met de cel een Communicatie een presentatie voor de collega’s in Vesalius-HISS, het Oostendse departement van de Hogeschool. ’s Avonds kan een mens moe maar een beetje tevreden zijn.

 

Vrijdag 9 november

 

Storm aan zee. Buiten, niet binnen. De kennismaking met de collega’s uit Oostende verloopt opperbest. Kritische mensen met veel zin voor opbouw. Ze willen volop meewerken aan een nieuwe strategie en de daarbij horende communicatie. ’s Middags heb ik enkele uren vrij. Ik wandel over de zeedijk van de stad aan zee (http://www.oostende.be/) . De hevige wind jaagt de golven metershoog over het overblijvende staketsel aan het Klein Strand. Ik nuttig een broodje in een nieuwe zaak op de Groentenmarkt. Aan de muren hangen prachtige foto’s van de badstad. Zwart-wit, met veel esthetiek en dramatiek. Van de lens van Jean-Jacques Soenen, als fotograaf een onderschat talent. Twintig jaar geleden werkte ik veel samen met Jean-Jacques, vooral tijdens de zomermaanden toen ik als journalist van De Morgen (http://www.demorgen.be/) in Oostende bivakkeerde voor de vakantiebijlage. Foto’s werden toen nog naar de redactie gestuurd met een belino, eens soort fax voor foto’s. Ooit trok ik met Soenen naar Parijs, voor een reportage na de aankomst van de Tour de France (www.letour.fr). Wat overbleef van de deelnemende ploegen werd voorgesteld op een immens podium voor het statige hôtel de ville van de Franse hoofdstad. Een versterkte burcht, voor niet-geaccrediteerde journalisten was er geen doorkomen aan. Maar dat was buiten Jean-Jacques gerekend. Temidden de voorstelling van de ploeg van de gele trui-drager stapte hij vrij en onverveerd over het podium en leverde die avond nog de betere sfeerfoto’s aan het toen nog kleine en progressieve krantje uit Gent.

 

Zaterdag 10 november

 

Tijd voor wat thuiswerk. Mails beantwoorden, volgende werkweek voorbereiden, tussenkomsten gemeenteraad bekijken en – nieuwe man ? – ook wat huishoudelijk werk. Want morgen zondag 11 november staat in het teken van de vrede. Eerst deelnemen aan de plechtigheid in Kortrijk en ’s avonds naar Ieper. Om ontroerd te worden door het besef dat niet iedereen vergeet hoe een generatie kapot geschoten werd in de modder. Loopgraven, ze blijven in.