Praten doet meer dan een matrak

Geweld tegen de politie is ontoelaatbaar, maar brutaal en nietsontziend optreden tegen de daders is niet de oplossing. Volgens Tom Meeuws zou de Antwerpse politie al een eind opschieten, mocht ze de allochtone jongeren beter kennen. 

Jongeren bekogelden de politie in Borgerhout dit weekend met eieren en verwondden agenten op de Sinksenfoor (DS 28 juni). Het zijn berichten waarbij iedereen denkt: dat gedrag is ontoelaatbaar en moet streng en kordaat worden aangepakt. Geweld is uit den boze, geweld tegen agenten of andere hulpdiensten is er helemaal over. 

Toen liepen er berichten binnen via Twitter en Facebook: 'Nu horen we u niethé, mijnheer Meeuws? Nu is het plots stil, hé?' 

Vreemd toch. Alsof links alles goedkeurt of zelfs zou aanmoedigen watallochtone burgers verkeerd doen. Politie bekogeld? De schuld van links.Terreurverdachte neergeschoten? Ondanks links. Minderjarige crimineel het landuitgezet? Kon niet onder links. 

Ik vind het overbodig om duidelijk te maken dat dat niet zo is. Ook linksveroordeelt elke vorm van geweld. Het is niet omdat je je afvraagt waar datgeweld vandaan komt, omdat je misschien ook andere oplossingen voorstelt dan dehuidige, dat je moet worden weggezet als naïef of Gutmensch. Uiteraard moetengewelddaden streng worden aangepakt. Als voormalig directeur Veiligheid bij destad Antwerpen ben ik de eerste om dat te zeggen. 

Maar een vraag stellen over militairen in de straten wil niet zeggen dat jetegen terreurbestrijding bent. Nadenken over hoe het komt dat

er een probleem is met sommige allochtone jongeren, is niet hetzelfde alsgeweld goedkeuren. Dit frame laat slechts ruimte voor twee opties: je bent voorhet huidige beleid en tegen geweld, of je bent tegen het beleid en dus voorgeweld. De realiteit, ook bij politiebeleid, is dat er verschillendeoplossingen zijn voor één probleem. 

Welk thuisland?

Zo moeten die jongeren die het te bont maakten in Antwerpen, nu snelstraffen krijgen. Maar in plaats van die geboren en getogen Antwerpenaars destad uit te zetten richting thuisland (welk land dan? En naar waar moeten we deAntwerpse voetbalhooligans voortaan dan sturen?), kunnen we beter nadenken overeen slimmere politie-inzet en een ander politiebeleid. De waarheid is dat inBorgerhout de politionele praatkracht van bemiddelingsteams voor de zoveelstekeer plaats heeft moeten maken voor een ontplooiing van een politiecordon datvia de oversten de opdracht kreeg 'om erop te kloppen'. In plaats van als politiedienstje best te doen om jongeren bij naam te kennen en bij gemeenschappen eenvriendelijke voet tussen de deur te hebben, kiest de Antwerpse politie delaatste jaren er al te vaak voor brutaal en nietsontziend op te treden. Debasispolitietaken - wijkwerking, bemiddeling, informatiegaring ofslachtofferonthaal - moeten telkens weer wijken voor interventie en ­ordehandhaving.Zo kom je altijd te laat. 

De laatste jaren heeft de politie haar cel diversiteit en de teams diebemiddelden bij conflicten tussen gemeenschappen verwaarloosd. Jawel, watschouderklopjes en lippendienst vanuit de korpsleiding, maar alle investeringenin materieel gingen naar interventiediensten. Wil je ordehandhaving vóór zijn?Probeer er dan op toe te zien dat je weet met wie je te maken hebt. Het is nietzo lang geleden dat de Antwerpse politie een goed beeld had van alle jongerenmet wie het weleens fout durfde te lopen. Zij werden gevolgd, er werd gesprokenmet hun families, agenten investeerden in contacten met jongeren om snel tekunnen de-escaleren bij problemen. De politie kent de harde kern die nu alweken vervelend doet, niet eens bij naam. Stel je voor. Buurtvaders

en veel jongeren die ik ken, willen niet liever dan dat er al eerder enharder was opgetreden. 

Onzichtbare wijkagenten

Nu is de keuze gemaakt om alleen nog in te zetten op law-and-order, ophandhaving en snelle-responsteams. Wijkagenten zijn niet meer zichtbaar opstraat. En toen het ging over racistische WhatsAppberichten bij de politie,hoorden we de burgemeester niet (DS 22 maart). Het is veelzeggend dat deAntwerpse diversiteitsinspecteur Jinnih Beels ongeveer een jaar geledenopstapte bij de politie: they don't care. 

Een significant deel van de allochtone bewoners van Antwerpen voelt zichtweederangsburger. Het is hoog tijd dat de politie, en bij uitbreiding het helebeleid, al haar bewoners opnieuw leert kennen. Waarom nam de politie niet deelaan een van de vele iftars in Antwerpen, net zoals de korpsleiding doet bij deAntwerp Pride bijvoorbeeld? Het had misschien een hoop eieren gescheeld. 

Ik geloof niet dat links de oorzaak is van het probleem, ik geloof evenmindat alleen links de oplossing heeft. Dit is een werk van lange adem en vergteen slimme combinatie van politie inzetten op al haar kerntaken, van praat- endaadkracht. Maar nooit blind en brutaal, nooit nietsontziend. Uitlokking nietmet de matrak beantwoorden. Het is rustiger geworden in onze voetbalstadionstoen de politie werd ingeruild voor stewards. De samenwerking tussen beideverloopt vlot, en de politie staat nog altijd klaar. Dat is een succes­recept.Dat zal elke specialist u vertellen. Samenwerken over partijgrenzen heen, metgemeenschappen, met alle bewoners van een stad. Een kans die dit beleid zeerbewust en om louter electorale redenen achter zich heeft gelaten. En ze offerener nu ook de gezondheid van hun politiemensen voor op. 


Deze discussie werd gesloten.