Op de gemeenteraad van 17 oktober werd de volgende stap in het kader van de verkoop van de stedelijke zorgdiensten gezet. Naarmate de procedure vordert ziet het er steeds slechter uit voor de zorgbehoevenden van vandaag en morgen. Ook voor het personeel zijn er geen waterdichte garanties voor de toekomst.


Sp.a Ronse heeft zich, samen met heel wat middenveldorganisaties en de vakbonden, sterk verzet tegen de privatisering van de zorg. Schrijnende verhalen over besparingen op incontinentiemateriaal en ouderen die reeds om 16u00 in hun bed worden gestopt, leren ons wat er gebeurt wanneer de logica van de zorg plaats ruimt voor die van de winst. De meerderheid die echter liever investeert in een nieuw zwembad heeft sedert het begin geen gehoor gegeven aan onze opmerkingen en suggesties.


Slechts twee kandidaten, beide uit Caritashoek.

Op de gemeenteraad konden we vernemen in welke slechte positie het bestuur onze stad heeft gepositioneerd. Er zijn slechts twee kandidaten die beiden uit Caritashoek komen en elk brengt de nodige problemen met zich mee. 

De eerste kandidaat, vzw Glorieux, zou met de stedelijke zorgdiensten erbij een absoluut monopolie over de zorg in Ronse hebben. Zij kunnen dan naar hartenlust de prijzen opdrijven, goed wetende dat er voor de Ronsenaars geen lokaal alternatief is.

De andere kandidaat, Sint-Vincentius, heeft dan weer geen enkele ervaring met kinderopvang. En de vraag is dan of de stad Ronse niet het leergeld zal hiervoor zal moeten betalen. En zal deze kandidaat ook op lange termijn in kinderopvang blijven investeren?

Gezien beide kandidaten uit dezelfde hoek komen, is de kans ook reëel dat ze het onderling op een akkoordje gooien. De stad zal dan overgeleverd zijn aan de grillen van één kandidaat, die ze kost wat kost aan boord zal willen houden. Op de vraag van sp.a of de stad in een dergelijk geval de procedure zal stil leggen, werd negatief geantwoord. Blijkbaar heeft het bestuur liever een slecht akkoord dan helemaal geen akkoord.

 

Dovemansgesprek

Op de vraag waarom de stad onze eerdere suggesties niet heeft verwerkt in de aangepaste leidraad, bleef het bestuur een antwoord schuldig. Een betere kwaliteitscontrole, prijscontrole of een sterkere bescherming van de rechten van het personeel is blijkbaar niet belangrijk genoeg.

Ten slotte vroeg sp.a de OCMW-voorzitter nadrukkelijk om ook nu nog te blijven investeren in de stedelijke zorgdiensten. Het kan niet de bedoeling zijn dat dit bestuur, met het oog op de uitverkoop, bewust het personeel niet de middelen geeft om hun job op een kwaliteitsvolle en aangename manier uit te voeren. Zowel de personeelsleden als de zorgbehoevenden verdienen meer respect vanwege hun bestuur.

Sp.a zal samen met haar partners blijven strijden voor sterke publieke zorgdiensten. Nu en in de toekomst.