De Gentste staalreus Arcelor Mittal wil haar 4.700 werknemers een bedrijfswagen aanbieden. Ook de arbeiders kunnen hierop intekenen. Wie intekent, levert wel loon in centen in. Voor Arcelor Mittal is de transactie budgetneutraal. Door bedrijfswagens aan te bieden ontsnapt het bedrijf aan de hoge Belgische loonkosten.

“Zolang er geen taxshift is die de lasten op arbeid echt aanpakt, is dit een logisch initiatief van een dergelijk groot bedrijf”, reageert Karin Temmerman. “Trouwens: het weze de arbeiders ondertussen gegund dat zij op die manier eindelijk ook een extraatje krijgen. Vroeger waren bedrijfswagen het exclusieve voorrecht van enkele kaderleden. Maar een goeie zaak is het niet, het zou veel beter kunnen - door een echte taxshift, zoals gezegd, en door de invoering van het mobiliteitsbudget waar wij al zo lang om vragen.”

Het voorstel van Arcelor Mittal doet bijvoorbeeld afbreuk aan de inspanningen die de stad Gent al vele jaren levert om de bedrijven in de haven beter toegankelijk te maken met het openbaar vervoer. Zo ijvert sp.a al lang voor de ingebruikname van spoorlijn 204 voor personenvervoer. Federaal mobiliteitsminister Galant lijkt echter geen haast te hebben om effectief werk te maken van de lijn.

Meer bedrijfswagens staan garant voor meer verkeer, meer files en dus meer verkeersproblemen. Verkeersdeskundigen benadrukken dat Arcelor Mittal ook de impact op de leefbaarheid en de luchtkwaliteit in het havengebied onderschat. Of denkt het staalbedrijf dat 4.700 extra auto’s klimaatneutraal zijn?

Mobiliteitsbudget: voor wanneer, federale regering?!

“Het mobiliteitsbudget is het beste alternatief voor de bedrijfswagens”, zegt Karin Temmerman. “De regering heeft in het licht van de taxshift echter serieuze kansen gemist. Zonder een bredere taxshift van arbeid naar vermogen en consumptie is een kostenneutrale verschuiving van bedrijfswagen naar loon onmogelijk.”

sp.a is van mening dat de sociale partners de discussie over het mobiliteitsbudget dringend aanvatten. Sociaal overleg is essentieel om de kost voor de werkgever niet te verhogen en het voordeel voor de werknemer niet te verminderen, zonder dat de volledige rekening bij de overheid landt. “Het wordt dan ook dringend tijd dat de regering een wettelijk kader voor het mobiliteitsbudget voorziet”, zegt Joris Vandenbroucke. “Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts zegt graag dat hij de invoering van het mobiliteitsbudget steunt, maar als je hem vraagt hoe het daar mee zit schuift hij de hete aardappel meteen door naar de federale regering... waarin zijn partij, de N-VA, nota bene mee de plak zwaait. Dat is een beetje cynisch. Maar goed: wij gaan ons in dit dossier vastbijten tot het mobiliteitsbudget er is.”