“De getuigenissen van verschillende leerkrachten begin deze week zijn een noodkreet.” stelt Caroline Gennez. Minister van Onderwijs Hilde Crevits liet alvast weten dat we “aandacht moeten hebben voor de oorzaken van stress, depressie en burn-out en de taken van een leerkracht”. Gennez: “Minister Crevits sprak over ‘kleine elementen’ die kunnen zorgen voor een vermindering van de taaklast. Kleine elementen? Als minister Crevits écht begaan is met het welzijn van leerkrachten is er meer nodig dan enkele ‘kleine ingrepen’. Tot nu toe hebben de Vlaamse én federale regering enkele ingrijpende beslissingen genomen die de werklast van leerkrachten verhogen. Zo krijgen afgestudeerde leerkrachten die niet meteen werk vinden een lagere uitkering. Bovendien worden ze nu verplicht een 'passende job' buiten het onderwijs te aanvaarden. Om nog maar te zwijgen van het lager loon door de indexsprong of de eenzijdige beslissing dat leerkrachten nu tot hun 67e moeten doorgaan. Tel daarbij ook nog eens de besparingen op de omkadering van scholen - het equivalent van 1200 jobs - en de vraag wordt extra prangend: zullen de klassen groter moeten worden of zullen leraars langer moeten werken?
“Er is maar één conclusie mogelijk: deze Vlaamse regering beweert misschien wakker te liggen van het welzijn van leerkrachten, maar handelt er totaal niet naar. Ze denkt enkel in cijfers, niet in mensen”, besluit Gennez. “Ik roep minister Crevits op om leerkrachten te steunen, in plaats van maatregelen te nemen die hen nog dieper in de put duwt. En de nodige extra omkadering te voorzien in plaats van blind te besparen”