Het debat rond het stakingsrecht bij de spoorwegen is vandaag weer zeer actueel. De moeilijke onderhandelingen rond een nieuw sociaal akkoord en de eenzijdige verlenging van de arbeidsduur zonder compensaties, maakten dat de vakbonden een stakingsaanzegging indienden.

Hiermee volgens zij trouwens correct de procedures van het geldende protocol. Indien men bij de spoorwegen tot actie wil overgaan dient men dit tijdig aan te kondigen. Dit geeft dan de mogelijkheid om te komen tot ultiem overleg en geeft de reizigers desgevallend de mogelijkheid om een alternatief te zoeken. Maar tot zover de procedures.

Inhoudelijk heb ik natuurlijk begrip voor de ongerustheid van het personeel. Deze regering besliste immers om 2,1 miljard euro te besparen bij de spoorwegen. Dit zal ongetwijfeld leiden tot een mindere investering in nieuw materiaal en dus tot minder comfortvoor de reiziger. Dit zal ongetwijfeld leiden tot een slechter onderhoud van de spoorweginfrastructuur en dus meer vertragingen geven aan de reiziger. Dit zal ongetwijfeld leiden tot minder personeel en dus tot een slechtere dienstverlening voor de reiziger. Dus het personeel en de reizigers zijn beide de dupe van deze regering. Het lijkt me dan ook logisch dat personeel en reizigers gezamenlijk actie zouden voeren tegen deze regeringsbeslissing.

Ik roep hen dan ook op om op een innovatieve manier acties te ontwikkelen. Waarom zou men de reizigers niet gratis laten rijden. De loketten en de werkplaatsen zouden kunnen staken zodat deze werknemers de mogelijkheid hebben om in dialoog te treden met de reizigers. Als dit 's morgens gepaard gaat met de geur van koffie en een croissant zal het wederzijds begrip veel groter zijn.

Want uiteindelijk is de strijd van het personeel en de reizigers hetzelfde : strijden voor een performant openbaar vervoer, waar mensen tegen een betaalbare prijs in veilige en comfortabele manier vervoerd worden. Want het is toch onbegrijpelijk dat in een tijd waar het klimaatdebat hoog op de politieke agenda staat, in een tijd waar alle experts waarschuwen voor langere files, dat deze rechtse, conservatieve regering zo drastisch bespaart in openbaar vervoer.

Tot slot zie ik de huidige strategie van NVA en VLD een uitgekiende selffulfilling prophecy. Enerzijds beslissen zij om 2,1 miljard euro af te nemen van NMBS en Infrabel, anderzijds gieten ze permanent olie op het vuur met voorstellen zoals minimale dienstverlening, foutieve discussies over verlof-en compensatiedagen, etc. Hun doel is om reizigers op te zetten tegen het spoorwegpersoneel, zodat zij als lachende derde alles kunnen privatiseren.