Op 4 juli kwam de verkoop stond de verkoop van de stedelijke zorgdiensten aan vzw Sint-Vincentius op de agenda van de gemeenteraad. Sinds de start van dit dossier ruim 2 jaar geleden, heeft sp.a Ronse zich verzet tegen een uitverkoop aan de privé van al onze zorginstellingen in Ronse.


Het is ons eerst en vooral te doen om de verdediging van het openbaar ambt. Samen met de vakbonden en andere partners uit het middenveld, verzetten we ons tegen het vooroordeel dat alles beter wordt met een uitgekleed openbaar apparaat. Jaren hebben generaties Ronsenaars hard en met veel bekwaamheid gewerkt in de zorgsector. De kwaliteit en de betaalbaarheid werd door de stad Ronse steeds van dichtbij bewaakt. Alles gebeurde met geld van en voor Ronse.Vandaag zegt deze coalitie dat er onvoldoende middelen zijn om de normen te halen. Eén van de pistes is uiteraard deze die men nu bewandeld heeft. Het volledig uit handen geven. Er zijn andere mogelijkheden die nooit ernstig onderzocht zijn geweest. Steden zoals Zottegem en om dicht bij huis te blijven en Oudenaarde hebben dit zelf gerealiseerd. En in het Waasland bundelen verschillende steden en OCMW’s de krachten zodat ze dezelfde voordelen kunnen halen uit schaalvergroting als de privé aanbieders. En dan zwijgen we nog over het gegeven dat parallel de stad wel investeert in een nieuw zwembad en daarbij wel de keuze maakt om dit in eigen beheer te houden. “Om de prijzen te kunnen bepalen en omdat we goed personeel hebben die dit aankan” verdedigt men deze beslissing. Is dat dan niet het geval met de zorg?

Gelukkig heeft de druk van de oppositie en de vakbonden het oorspronkelijk, geschorste dossier in een veel mildere vorm gegoten. Jaren geleden formuleerden we reeds al de opmerkingen dat de ligdagprijs moesten worden vastgeklikt, dat de rechtspositie en tewerkstellingsplaats van het personeel moest worden verankerd en dat een externe kwaliteitscontrole aanwezig moest zijn. Elementen die we, al had het voor ons nog verder moeten gaan, mondjesmaats terugvinden in de offertes. De meerderheid zal het niet graag toegeven, maar de oppositie heeft in deze het bestuur scherper en ambitieuzer gemaakt, wat finaal geleid heeft tot betere offertes.

Maar er blijven ook vandaag nog veel vragen onbeantwoord. Zo heeft de stad bijna geen zeggenschap in de nieuwe vzw's die het zorglandschap van onze stad vorm zullen geven. Voor de goedkoopste kamer in het woonzorgcentrum betaalde men in 2015 nog 38 euro, nu zal het er 48 zijn. Lang niet al onze senioren kunnen plots 300 euro per maand extra betalen.  En enkel de toekomst zal uitwijzen of Sint-Vincintius zijn engagement naar het personeel getrouw zal opnemen.Jazeker, St-Vincentius is bereid om veel geld op tafel te leggen om deze deal af te sluiten en de plannen voor de nieuwe gebouwen ogen mooi. Maar dat is omdat ze ervan overtuigd zijn dat het globaal project financieel lucratief kan zijn. Hoe ze dit gaan doen staat in hun offerte: extra serviceflats, aanvullende zorgdiensten en een grotere schaalgrote voor het aankoopbeleid. Niets dat een overheid niet had kunnen doen. Waar is dan dit bestuur dat zich steeds op de borst klopt dat ze ambitieuze bestuursleden zijn die door hun investeringen Ronse vooruit helpen?

Vandaag kan je bij ons, vanaf de wieg tot aan het levenseinde, slechts terecht bij de Caritaszuil, of het nu Glorieux is of St. Vincentius is. Wat blijft er over van een pluralistisch, open en sociaal Ronse?Onze fractie blijft principieel gekant tegen de verkoop van de zorgdiensten. Zorg is voor ons, net zoals veiligheid, een kerntaak van de lokale overheid, die steeds vanuit het algemeen belang moet worden uitgebouwd. We mogen deze belangrijke hefboom niet voor enkele zilverlingen van de hand doen. Wij kiezen zoals de vakbonden dit deze week wisten te verwoorden op de markt voor zorg met een hart.