Kameraden.

 We leven in een bezorgd tijdperk; iedereen is onzeker en de angst is tussen de mensen nooit veraf.

We voelen ons niet alleen bedreigd in onze toekomst, want we weten niet goed waar alles naar toe gaat, maar bovendien worden wij slachtoffer of minstens getuige van bruut en onverdraagzaam geweld.

Het is moeilijk om onze socialistische levensvisie, die gebaseerd is op solidariteit en verdraagzaamheid, in de praktijk om te zetten, zeker in het kader van een partijpolitiek programma.

Toch moeten we op dit onzeker zand vooruit om opnieuw op een vastere bodem een dragende maatschappijvisie te ontwikkelen en onze medeburgers daarin mee te trekken: weg van de schrik en de negativiteit naar geloof in onszelf en de anderen, en opnieuw, zoals zovele jaren tevoren de éérste socialisten in een vast geloof aan een betere toekomst, dit idee en gedrag, ingang laten vinden in de maatschappij.

Charismatische voormannen zoals Bert Van Hoorick, een voorbeeld, waren vastberaden en optimistisch en hadden op die manier een grote invloed.

Wij krijgen een aantal uitgangspunten en ideeën centraal toegereikt.

Belangrijke thema’s, dikwijls niet voor de eerste keer, maar dat toont ook aan dat het belangrijke maatschappelijke problemen zijn die nog steeds niet opgelost werden

Het streven naar een eerlijker samenleving, wat geen uitleg behoeft.

 Het zijn altijd dezelfde die betalen en tegenover véél financiële inspanningen van de mensen staat er weinig resultaat: de alleenstaande moeder, de gepensioneerde grootvader hebben het steeds moeilijker om het hoofd boven water te houden, terwijl dan plots de ‘panamapapers’ komen boven drijven, met miljoenen euro’s in de zakken van een paar mensen, als je het maar goed kan aanpakken..

 Iedereen leeft boven zijn stand zegt minister Peeters, voorwaar een slag in het gezicht van de vele Belgen die in armoede leven.

Nochtans kan het anders : grote vermogen en multinationals moeten ook een duit in het zakje doe, maar toch blijft de regering volharden in de boosheid , een beetje geld halen bij grote fraudeurs en 122 miljoen euro bij de hulpeloze groep zieken, die zich niet kunnen verweren. 

Er zijn nochtans alternatieven, waarbij eerlijkheid centraal staat.

Eerlijke jobs, eerlijke zorg, eerlijke fiscaliteit en eerlijke energiefactuur.

Bijzonder ergerlijk en een slag in het gezicht van de mensen is de elektriciteit weer te promoveren tot een luxeproduct met 21 % BTW nadat de regering Di Rupo het terecht tarifeerde als een basisrecht met 6 % BTW.

Ons opnieuw uitverkopen aan Suez, de grote Franse multinationale energiegigant, die intussen electrabel heeft opgeslokt, en waarvoor de regering ‘Michel’ zo diep heeft gebogen, dat zelfs de grote man van Suez Mestrallet even van zijn Parijse troon is gestapt om zich welwillend aan ‘les Petits Belges’ te vertonen, nu hij alles weer had binnengerijfd wat hij wou.

 Tot daar de principes en de algemene streefdoelen.

Lokaal:

Den Dosje ziet men overal, moest hij geen verloren gelopen liberaal zijn, hij zou best in het antwoord passen, niet ‘waar is god’, maar wel ‘ waar is den dosje’: Overal.

Later zal hij erkend worden als de grote ‘big spender’ van de stad, zonder kas.

En ook als een feester blijkbaar, zie de organisatie van Marktrock Aalst, waar dank zij sp.a tussenkomst nog gelukkig een aanpassing aan het prijzenbeleid werd gedaan.

Van kinderarmoede bv ligt het stadsbestuur duidelijk ook niet wakker. Zoals Sam reeds terecht aankaartte. Het kinderarmoedebeleidsplan ontbreekt concrete acties en is bijzonder vaag.

Dit zijn punten die wij moeten blijven aankaarten en voor vechten, vanop de oppositiebanken wat een taak is, niet altijd gemakkelijk, maar ze doen dat goed,  van onze mandatarissen Sam en Patrick.

Zij hebben hiervoor gekozen – terecht zie het beleid en ook de fratsen van Karim die eigenlijk nog steeds bij zijn ‘alte kameraden’ past en oefenen deze moeilijke taak trouw uit.

Bij ons ook een paar mooie nieuwe initiatieven:

1.een ‘praatcaravan’ met bank om aan te schuiven onder impuls van Joost, mijn trouwe ondervoorzitter, en harde werker.

2.De symbolische socialistische tassen. De ‘ sacochen’ van Clementine en haar hobbyclub, later een socialistisch hebbeding waarvan de laatste exemplaren zullen worden nagejaagd door niet alleen socialistische verzamelaars, en ook den Dosje zal de vitrine voorbij schuifelen op zoek naar de laatste ‘ sacoche’, en om niet te vergeten de gestileerde, duurzame en dus stoffen rode roosjes.

Bijna 50 exemplaren en 150 roosjes made by clementine. 

3.Broodnodig: ons gestart opinie-en informatieblad voor onszelf en onze sympathisanten , die het socialisme een warm en genegen hart toedragen. Dank aan Etienne die onze rangen is komen vervoegen.

 4.De zgn. ’Hermangroep’, zelfs niet beperkt tot onze leden, maar een brede ideedenktank om frisse en vernieuwende voorstellen te maken.

 Dit alles moet en moeten we verder blijven zetten om aan de mensen te tonen dat de sossen er nog staan, samen, achter hen met onze traditionele en vaste waarden van solidariteit en verbondenheid! 

Dus Kameraden: morgen in Aalst, met haar diepe en oprechte socialistische ziel, moeten we op straat komen!

 

Samen en strijdvaardig! Want rood is brood!!! 

Nog een warme en hoopvolle 1 mei.

 

Livia Van Eeckhaut

Voorzitter sp.a Aalst

30.04.2016