Zoals Camille Huysmans het jaren geleden omschreef:

“1 mei is een feestdag voor het positieve, en een strijddag voor het negatieve”.

Feesten hebben velen onder ons gisterenavond al gedaan; we gaan het straks zeker ook doen. En we mogen, moeten feesten: de verwezenlijkingen van onze socialistische beweging mogen gezien worden: onze welvaartsstaat is een resultaat waarop we trots mogen zijn. Niet volmaakt (nog niet ), maar toch een voorbeeld, streefdoel voor nagenoeg alle landen op onze aardbol.

 

Die welvaartsstaat staat evenwel onder druk, wordt aangevallen door allerlei rechtste krachten die de solidariteit – toch een basisbeginsel voor ons en een wezenlijk kenmerk van ons maatschappijmodel -willen ondergraven, willen uithollen. Krachten die uitgaan van ikke, ikke, ikke,  van niks voor een ander, van het installeren van een cultuur van angst en wantrouwen tussen burgers.  Hieraan willen wij niet mee doen. 

Ik wil het dus even hebben over het aspect ‘strijddag’ van onze feestdag. Want strijden moeten we!

 

Het belang van de ‘moeder der verkiezingen van 25 mei’, en deze keer is de titel ‘moeder der verkiezingen’ wel correct, kan moeilijk overschat worden. De volgende 5 jaar – zonder verkiezingen – zal mee bepalen welke weg onze samenleving zal inslaan, hoe onze samenleving er binnenkort zal uitzien, in welke samenleving onze kinderen zullen moeten leven.

En dat het een fundamentele keuze is, jazeker, vraag het maar even aan de sociale organisaties, aan het middenveld in Antwerpen. Zij ondervinden nu al de gevolgen van een ‘nieuw’ populistisch sociaal beleid.

Kortom, het gaat over : willen we sociale welvaart voor iedereen, of sociale afbraak.

 

Onze keuze is duidelijk.

Wij willen positief vooruit kijken, samen werken en samen bouwen aan een samenleving die welvaart biedt aan iedereen, die zekerheid geeft dat iedereen mee telt, dat iedereen kansen krijgt,

die respect heeft voor het werk en inkomen van alle Vlamingen, van alle Belgen,

Wij gaan voor een maatschappij die respect heeft voor de noden en zorgen van iedereen; wij willen positieve antwoorden geven, door samen te werken, niet door mensen of groepen tegen elkaar op te zetten, angst te cultiveren.  Geen wij tegen zij-verhaal, maar wel samen vooruitgaan. Samen sterk! Samen solidair.

 

Respect is hierbij een sleutelwoord, zoals je gehoord hebt.

Wij staan voor respect!

 

-       Respect voor alle kinderen, alle leerlingen. Voor de kinderen die Latijnse volgen, maar ook voor de meer dan 90% kinderen die geen Latijnse willen of kunnen volgen. Al onze kinderen verdienen respect en bijgevolg het beste onderwijs, moeten de beste kansen krijgen om iets op te bouwen, te betekenen in onze samenleving. Dat is waar de onderwijshervorming over gaat: deze onderwijshervorming, het installeren van een brede eerste graad voor 12-13jarigen (waarover alle specialisten het nagenoeg eens zijn) herleiden tot een discussie over de afschaffing van ‘de Latijnse’ is bullschit, met mijn excuses voor het woord maar ik kan er geen ander bedenken. Dit getuigt van een populistisch simplisme en probeert weerom mensen tegen elkaar op te zetten.    Daar doen wij niet aan mee! Onderwijs, de kwaliteit van ons onderwijs voor iedereen, of het nu in het Latijn, Nederlands, Frans, Engels, Duits of kempens is, is te belangrijk om dergelijke non-discussie te voeren.

-       Respect voor jobs, voor het loon van iedereen, niet alleen voor de managementvennootschap, maar ook van de arbeider. Geen mini-jobs tegen mini-lonen. 

-       Respect voor de index; dus behoud van de index en van onze koopkracht,

-       Respect voor onze loon- en arbeidsvoorwaarden, tegen sociale dumping

-       Respect voor de combinatie van arbeid en gezin, 

-       Respect voor de gepensioneerde: hij/zij moet kunnen genieten van een waardig pensioen. Wij garanderen ook dat pensioen, voor ons geen bevriezing van de uitgaven van de pensioenen (wat bij een toename van het aantal gepensioneerden een vermindering van het pensioen inhoudt). Ons sociaal-economisch plan voorziet de middelen om de huidige en toekomstige pensioenen, ook voor de 174000 extra 65-plussers die er de volgende 5 jaar bijkomen) te betalen. Als enige partij trouwens hebben we hier extra middelen voor voorzien!!    Een waardig pensioen, voor iedereen na 42 jaar werken. Voor iedereen gelijk: na 42 jaar werken (of je nu op je 18e of op je 28e bent beginnen werken: 42 jaar werken).  Bij ons moet niet iedereen tot 68e, of 70e werken.

-       Respect voor de zieke, de zorgbehoevende. Wij blijven gaan voor een kwaliteitsvolle gezondheidszorg, toegankelijk voor iedereen. De nodige zorg kunnen krijgen is een basisrecht.

-       Kortom: respect voor de – en nu citeer ik een vakbondsman-kameraad – voor de kathedraal van onze sociale zekerheid. Een gebouw waaraan wij, en vooral wij, jaren gewerkt hebben, en dat we niet zomaar zullen laten afbreken.

-       Ook respect voor de overheid, jawel. Een overheid die goed, transparant en efficiënt moet werken, dat staat buiten kijf. Maar ook een overheid die moet investeren in zorg, kinderopvang…   Een overheid die mee moet zorgen voor een rechtvaardige verdeling van de inspanningen die we moeten leveren, die er voor moet zorgen dat iedereen zijn rechtmatig deel bijdraagt aan onze maatschappij. Iedereen geniet van wat de overheid doet (denken we bv. maar aan onderwijs, gezondheidszorg, wegen…), iedereen moet er ook toe bijdragen.  Zij die geld verdienen met te werken, maar ook zij die geld verdienen met geld. Elk inkomen moet correct bijdragen.  Deze herverdeling van wie wat bijdraagt, dat wordt de grote topic de komende jaren. Dat is ook de uitdaging van de fiscale hervorming die er moet komen: zij moet tot meer herverdeling leiden,  minder bijdragen op arbeid, wel meer bijdragen op winsten uit vermogens.  We hebben een sterke verschuiving in ons land van arbeidsinkomen naar vermogensinkomen, en ook dit vermogensinkomen moet bijdragen.

-       Een laatste: respect voor solidariteit, respect voor mensen die samen de uitdagingen willen aangaan, met vertrouwen in elkaar; respect voor ons dus!     niet ieder voor zich, niks voor een ander.   

Tot slot, en als afsluiter.

Een sociale en duurzame Kempen, daar ijveren we voor. Kempenaars moeten hiertoe rechtstreeks toe kunnen bijdragen. Stem dan ook een kempenaar in het parlement; bij onze partij heb je hier puur statistisch gezien, en gelet op de lijstvorming, de plaatsen op de lijst, de meeste kans. Eigenlijk zelfs de enige realistische kans.  Een overweging om mee te nemen en door te geven aan onze linkse vrienden. Eendracht maakt macht, ook in de kempen.

En als allerlaatste:

Laat ons ons blijven inspannen voor het goede, laat ons blijven geloven in de goede maakbaarheid van onze maatschappij.  Zelfs met de wind op kop. 

Waarom? Omdat we een betere maatschappij willen voor iedereen, de bovenkant, de onderkant en alles wat er tussen zit. Sociale welvaart voor iedereen.

 

Leve 1 mei, leve de socialistische beweging.

 

Vlaamselijst Kandidaat Jan Bertels