Geachte Minister van Financiën, Beste heer Geens,

Ik ben, voor de verandering ruim op tijd, begonnen met het invullen van mijn belastingbrief. Ik ben al snel weer moeten stoppen omdat ik net als de vorige jaren een paar documenten mis die nodig zijn voor mijn aangifte. Dat wordt dus eerst weer een rondje bellen en mailen om al die gegevens te pakken te krijgen. De gemiddelde Belg zwoegt tussen twee en vijf uur op zijn belastingbrief, in weinig Europese landen is dat nog meer. Tijd die ik en vele anderen aangenamer én nuttiger kan besteden.




Door de uiterst complexe structuur van onze belastingbrief lopen veel gezinnen nu voordelen mis doordat ze simpelweg een of ander vakje vergeten in te vullen.

Het kan nochtans anders. In Nederland bezorgt de fiscus het gros van de belastingplichtigen een vooraf ingevulde aangifte. Als ik de vakjes die ik elk jaar invul één voor één overloop, kan ik alleen maar vaststellen dat uw diensten mij eigenlijk perfect ook zo’n vooraf ingevulde belastingbrief zouden kunnen bezorgen:

  • Ik ben gehuwd, dat zullen uw diensten na 34 jaar ondertussen al wel weten.
  • Het loon dat ik ontvang als parlementslid kent u ook, net als de zitpenningen die ik occasioneel ontvang als gemeenteraadslid in Geraardsbergen. Ook de ambtenarenwedde van mijn vrouw is u bekend. Onze werkgevers bezorgen uw diensten elk jaar de nodige fiches.
  • De bedrijfsvoorheffing en de sociale bijdragen die we betalen op ons loon delen onze werkgevers eveneens mee aan de belastingadministratie.
  • Mijn voorafbetalingen van belastingen kent de administratie zeker en vast, ze komen daar rechtstreeks binnen.
  • Het kadastraal inkomen op onze eigendommen houden uw diensten netjes bij, ze doen dat voor elk eigendom in België.

Blijven over – u ziet, veel werk is er niet aan mijn belastingbrief:

  • Informatie over onze hypothecaire leningen en levensverzekeringen
  • De fiscaal aftrekbare giften aan een paar goede doelen

Elk jaar stuurt de bank mij een fiscale fiche op, net als de ngo’s die ik steun. Ik stuur die fiches dan op naar uw diensten. Je moet geen Einstein zijn om uit te dokteren dat er een veel simpelere oplossing bestaat. Ik zou de banken en de ngo’s de toestemming kunnen geven om die fiscale fiches rechtstreeks naar uw diensten te sturen. Voor hen is het geen bijkomende last (het maakt hen niet uit of ze die fiches nu naar mij of naar de belastingadministratie sturen), ik kan de fiches niet kwijtspelen en de administratie krijgt ze meteen elektronisch binnen. Meteen ook nog eens een paar bossen gered.

De belastingadministratie kan onze belastingaangifte (al dan niet elektronisch) dan gewoon in onze plaats invullen. Wie dat wil, geeft de fiscus toegang tot alle gegevens die hij nodig heeft en krijgt dan per post of per mail een ingevulde aangifte en een voorstel voor een belastingaanslag in de bus. Gaat hij akkoord met die aanslag, dan is hij er weer vanaf voor een jaar.

De gemiddelde belastingbetaler vaart wel bij die aanpak. Hij is verlost van een van de vervelendste klussen van het jaar. Hij is ook zeker dat hij van alle aftrekken en kortingen geniet waar hij recht op heeft. Door de uiterst complexe structuur van onze belastingbrief lopen veel gezinnen nu voordelen mis doordat ze simpelweg een of ander vakje vergeten in te vullen. Tenslotte – en dat is volgens mij voor veel Belgen het ultieme argument – hoeft hij ook geen controle meer te vrezen. Gaat hij akkoord met de door de administratie voorgestelde aanslag, dan is er geen enkele reden meer waarom die hem nog zou controleren.

De fiscus kan zijn mensen dan veel efficiënter inzetten en fraude doeltreffender opsporen. Gerichter controleren, in plaats van het nattevingerwerk dat nu nog te vaak voortvloeit uit het gebrek aan mensen en middelen. Nu krijgen zo’n anderhalf miljoen mensen een vooraf ingevulde aangifte, maar dat kunnen er veel meer zijn. Sommigen zullen nog wat koudwatervrees moeten overwinnen, maar als het in Nederland of in Denemarken kan, waarom dan hier niet? Wie zijn belastingbrief graag zelf invult, moet dat vooral blijven doen. Maar al diegenen die net als ik elk jaar met lange tanden achter hun bureau kruipen, moeten de kans krijgen om gewoon om met de hand of elektronisch hun krabbel onder een vooraf ingevulde aangifte te zetten.

Hoogachtend,