Eerst de feiten. Een meisje van twaalf onderneemt in juni vorig jaar een poging tot zelfdoding. Ze zegt dat ze verkracht wordt. In september wordt haar situatie gemeld aan de politie, maar nog gebeurt er niets.

Gevolg: ze blijft in handen van haar tienerpooier. Tussen september 2015 en eind februari dit jaar zou ze met de regelmaat van de klok verdwijnen uit haar school, onder dwang van haar pooier, om misbruikt en verkracht te worden door meerdere mannen. Een profiel op de website kinderchat.nl, met gsm-nummer, prijst haar diensten aan.

Zo kan het gebeuren dat ze op 18 februari opnieuw verdwijnt. Pas nadat ze later die dag is teruggevonden in Westerlo in het gezelschap van drie mannen, wordt ze opgenomen in een gesloten instelling. Het gerecht opent pas op 3 maart een onderzoek, nadat het door journalisten is gecontacteerd over de zaak.

Ondertussen blijft haar profiel op de bewuste website, mét identificatiegegevens, gsm-nummer, en onthullende foto, online staan. Nog steeds onderneemt het gerecht geen enkele actie om het onmiddellijk offline te halen: in een mail aan de pers zeggen ze enkel het te zullen ‘onderzoeken’.

Voor Vlaams parlementslid Freya Van den Bossche rijzen er opnieuw tal van vragen over de manier waarop de bevoegde diensten in Vlaanderen kwetsbare meisjes opvolgen en in bescherming nemen. Waarom is er vorig jaar al niets gebeurd met de informatie? Hoe kan het dat een meisje maandenlang misbruikt wordt alvorens iemand ingrijpt?

“Het is het zoveelste drama”, stelt Freya Van den Bossche vast. “En opnieuw moeten we vaststellen dat jeugdzorg en gerecht in Vlaanderen ofwel laks, ofwel helemaal niet reageren. We horen zeer vaak mooie woorden en goede intenties. Maar ondertussen doen zich elke dag verschrikkelijke drama’s voor. Het is genoeg geweest.”