[image] Beste vrienden,In alle drukte van een verkiezingscampagne zouden we het bijna vergeten, maar we zijn in 2010 jarig: het socialisme bestaat 125 jaar. We hebben een traditie van 125 jaar sociale vooruitgang. En een jonge traditie van elkaar te treffen op onze gezinsdag. We zijn hier vandaag met vele 1000den, maar  met 1 klare boodschap, een droom van elke generatie: het moet morgen beter gaan dan vandaag.Dit is de schriftelijke weergave van mijn speech op onze gezinsdag in Bokrijk. Meer dan zesduizend mensen kwamen uit heel Vlaanderen om samen met ons opnieuw vooruit te gaan.

Binnen exact 2 weken zijn het verkiezingen. En die verkiezingen gaan ergens over. En nee, ze gaan niet over vlaggen of symbolen, ze gaan wel over uw welvaart, uw sociale zekerheid, uw toekomst. Over de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen. Dat is wat onze verkiezingsslogan zegt: We moeten weer vooruit.
Elke dag wordt duidelijker wat de inzet écht is.

Elke dag wordt duidelijker waar de rechterzijde écht op uit is. Besparen zonder omzien, afbreken zonder op te bouwen. De rechterzijde zegt niet dat iedereen vooruit moet. De rechterzijde zegt nu al: ‘sorry, we kunnen niets meer voor u doen’. De rechterzijde zegt nu al: ‘leef je met een pensioen onder de armoedegrens? Dat is dan pech. Is er geen werkgever die je nog wil op je vijftigste? Dat is dan ook pech. Ben je pas van school en vind je geen job op jouw maat? Alweer pech.’

Gezinsdag sp.a

Ik hoor CD&V en Open VLD behalve over staatshervorming alleen maar praten over besparen. Bij gebrek aan communautair en sociaal-economisch bilan van de regering, lanceren ze de ene stoere uitdaging na de andere: ‘wie bespaart er meer?’ Dat is de schaamte ver voorbij: het is déze regering die het begrotingstekort heeft laten oplopen tot meer dan 20 mia euro. Het is door het ontbreken van elementaire moed bij CD&V en VLD dat we een extra rentelast van meer dan 1 mia. euro torsen.  De CD&V- en VLD-pyromanen van de afgelopen 3 jaar worden 2 weken voor de verkiezingen plots pompier…en de werkende mens zal het bluswater betalen.

Nochtans weet elke ondernemer 1 ding heel goed: een bedrijf dat bespaart zonder te investeren, gaat failliet. Wie wil oogsten, moet zaaien. Maar om het zaad te laten kiemen, is gezonde grond nodig.

Met sp.a in de Vlaamse regering wordt de grond opnieuw gezond geploegd. Onze ministers bewijzen in moeilijke tijden dat we én zuinig kunnen zijn én kunnen investeren in welvaart en geluk.

We zullen moeten besparen. Maar wat voor ons alleszins geen nieuwe start is, beste VLD-collega’s, is de zwaarste besparingen afwentelen op de middenklasse, de werkende mensen. Alle besparingen organiseren op de kap van patiënten, gepensioneerden, jonge schoolverlaters, uit de arbeidsmarkt gegooide 50+’ers…
Na 3 jaar wanbeleid de rekening presenteren aan de gewone mensen en nog steeds de moed niet hebben om de fiscale constructies en de fiscale fraude aan te pakken. Nog steeds de moed niet hebben om de woekerwinsten van de Franse monopolist Suez te belasten. Nog steeds de moed niet hebben om een inspanning te vragen van mensen die zo rijk zijn dat ze niet hoeven te werken om nog rijker te worden.
Dat is de paradox van rechts. Zij die vandaag het luidst om besparingen roepen zijn ook diegenen die er nadien het minst last van zullen hebben.

En ik geef graag een voorbeeld van die wereldvreemdheid. Christian Defrancq, ‘chief risk officer’ van KBC  en dus 1 van de verantwoordelijken voor de financiële crisis in dit land, ging deze week met pensioen. Op 60 jaar, na 38 jaar werken. Hij was ‘blij’ dat hij deze crisis nog heeft kunnen meemaken. Zo’n type zegt tegen die 56.000 mensen die vorig jaar hun job kwijtraakten, tegen die 100.000 die in de tijdelijke werkloosheid zitten en tegen die 25.000 jonge schoolverlaters zonder job, zo’n type zegt tegen ons, belastingbetalers die zijn bank gered hebben: ‘gij gaat langer moeten werken, gij gaat het met minder moeten doen.’  Wel vrienden, voor mij is dat de schaamte ver voorbij. Ik zie in de verklaringen of programma’s van andere partijen bitter weinig over kinderen of jongeren. Nochtans gooit een samenleving die niet investeert in haar jongeren, haar eigen ruiten in. Een land dat niet investeert in zijn toekomst, blijft hangen in het verleden.

Kansen voor kinderen, perspectief voor jongeren
Ik heb als kind alle kansen gekregen en daar ben ik erg dankbaar voor. Maar ik wil dat elk kind, wat ook zijn of haar afkomst is, een eerlijke kans krijgt in het leven.
Te veel kinderen leven vandaag in armoede. Te veel gezinnen moeten hemel en aarde verzetten om de eindjes aan elkaar te knopen.

Na 13 juni moet er daarom een sterke federale regering komen die als voorzitter van de Europese Unie écht werk maakt van de strijd tegen kinderarmoede. Waar iemands wieg staat, mag niet bepalend zijn voor de rest van zijn leven.

Eerlijke kansen voor elk kind en een toekomstperspectief voor elke jongere, een zicht op een job nu én een verzekerd pensioen later: dat is waar wij voor knokken.
sp.a wil een ‘Kansen voor Kinderen-fonds’. Met een beperkte bijdrage van de 10% rijkste families in dit land kunnen we voor vele duizenden kinderen het verschil maken tussen kansloos en kansrijk opgroeien. En nee, dat is geen taks op succes. Dat is een bijdrage aan de beschaving.

Gezinsdag sp.a

Open VLD zegt dat iedereen zijn steentje moet bijdragen. Maar ze gaan wel eerst langs bij jongeren die van school komen. Jongeren die willen werken, op eigen benen staan, maar al te vaak  te horen krijgen dat ze niet worden aangeworven ‘wegens gebrek aan ervaring’.  Die jongeren wordt botweg  hun wachtuitkering af gepakt. Die 25.000 jongeren worden bruutweg doorgeschoven naar de bijstand.

En als het over pensioenen gaat, geeft de rechterzijde een zo mogelijk nog cynischer boodschap aan  jonge mensen. Als uw zoon of dochter een spaarrekening gaat openen met zijn eerste loon, krijgt hij of zij te horen: “Begin maar privé te sparen voor je pensioen, want anders zal er voor jullie niets meer zijn”.
Dat klopt, met politieke partijen die daar voor kiezen. Maar  sp.a kiest daar resoluut niet voor. Ons ‘Zeker Pensioen voor Iedereen-plan’ versterkt het huidige stelsel voor wie vandaag met pensioen gaat én bouwt een gegarandeerd, publiek aanvullend pensioen uit voor wie vandaag begint te werken. En ja, dat betekent voor jonge mensen een verhoging van het pensioen met 200 euro voor wie tot 65 jaar werkt of 40 jaar gewerkt heeft.
sp.a biedt alle jongeren van vandaag een nieuw sociaal contract voor morgen aan. Zonder kleine lettertjes. Met het duidelijk engagement dat ook deze generatie het beter zal hebben dan de vorige.

Gelukkige kinderen, gelukkige ouders
Een kind krijgt maar zoveel kansen als het gezin waarin het opgroeit kansen heeft en kansen geeft. Of je nu rijk of arm bent, elke ouder moet zijn kind kunnen laten studeren om vooruit te komen in het leven. Wij moeten daarom zorgen dat de ouders het goed hebben. Gelukkige kinderen maken gelukkige ouders en omgekeerd.
Als de ouders niet zeker kunnen zijn van hun job, zet dat een domper op het hele gezin. Als de ouders wél een job hebben, maar slecht betaald worden of bezwijken onder de werkdruk of te hoge productiviteitseisen, staan de kinderen mee onder stress.
Vandaag wordt onredelijk veel verwacht van werknemers tussen 25 en 45 jaar. En als de citroen uitgeperst is, worden ze op hun 50ste naar de uitgang begeleid.
sp.a wil niet alleen meer en betere jobs, we willen ook meer koopkracht voor de gezinnen. Wat goed is voor de gezinnen, is goed voor de economie. Onze gezinnen betalen te veel voor hun eigen woning, hun gezondheidszorg en hun energie. Electrabel schept vandaag bakken poen met kernenergie. De gezinnen betalen de factuur.
‘Dat is normaal’, zeggen de Reyndersen van deze wereld. Dat is niet normaal, vrienden. Zoals het niet normaal is dat gewone mensen te veel belastingen betalen en sommige BEL20-bedrijven niets. De beste besparing is onze boodschap aan de rechterzijde en aan Suez: ‘We want our money back!’ Geef eindelijk ons geld terug. 

Daarom stem ik dit keer voor de socialisten!
In de samenleving waar wij voor vechten, vrienden, al 125 jaar lang, mag niemand achterblijven. Jongeren en ouderen moeten weer samen vooruit.
Ik kreeg onlangs een mail van een 38-jarige vrouw, extreem nationalistisch opgegroeid, maar nu zelf moeder van een autistische zoon. ‘We hebben het aanvaard en proberen er mee te leven’, schreef ze. ‘Sinds de diagnose ben ik gaan beseffen dat sp.a meer dan ooit nodig is. Mijn zoon zal altijd afhangen van ‘hulp van het systeem’ (…). Pas nu weet ik dat het niet gaat om Vlaams-Waals of BHV, maar om de kwaliteit van het leven. Met dat besef is ook het inzicht gekomen dat het voor iedereen, wat ook zijn of haar statuut op de maatschappelijke ladder is, mogelijk moet zijn om een kwaliteitsvol leven te leiden. (…) Daarom stem ik dit keer voor de socialisten!” Einde citaat.

Beter kan ik het zelf niet zeggen. Dit is ons socialisme, iets wat je beleeft met het hart en beoefent met het verstand. Ik hoop dat op 13 juni de Vlamingen massaal hun hart én hun verstand laten spreken.

Samen vooruit, samen sp.a.

Deze versie kan afwijken van de uitgesproken versie.