sp.a vraagt harde aanpak tienerpooiers en zorgzekerheid voor de slachtoffers, zegt @johncrombez

Twee jaar geleden presenteerde minister Jo Vandeurzen een actieplan voor een betere bescherming van slachtoffers van tienerpooiers (25 januari 2016). Vandaag stellen we vast dat de situatie nog altijd dramatisch is. Erger geworden zelfs. 

Hoog tijd om deze schrijnende problematiek uit de schaduw te halen, want tienerpooiers zijn een acuut probleem. sp.a wil dat er meteen tot actie wordt overgegaan. Dat betekent een harde aanpak van tienerpooiers en 100% zorgzekerheid voor de slachtoffers.

De voorbije twee jaar zijn er talrijke rapporten opgesteld, cijfers verschenen en tussenkomsten gehouden in het Vlaams Parlement. Er was het rapport van Child focus, de cijfers in Nederland van de commissaris voor mensenhandel, de oprichting van websites (http://stoptienerpooiers.be/) en de vermelding van het aantal keer dat informatieve Youtube filmpjes werden bekeken.

Ondanks dat alles verliest Vlaanderen vandaag nog altijd heel wat meisjes aan tienerpooiers. Over omvang en aanpak van deze schrijnende problematiek weten we veel te weinig. Het is dan ook onmogelijk om exact te zeggen over hoeveel meisjes het op dit moment gaat. Als de bestaande gegevens  gebundeld worden, wordt er gesproken over minimaal 60 slachtoffers. Maar het zijn er vele keren meer. De Nationaal Rapporteur Mensenhandel in Nederland, Corinne Dettmeijer, schat dat ruim 3000 Nederlandse vrouwen worden uitgebuit in de seksindustrie en ongeveer de helft daarvan is minderjarig. Corinne Dettmeijer: "Dat is schokkend, omdat we die groep maar voor 10 procent in beeld hebben. Er is dus een heel grote groep die we niet zien, die niet de hulp krijgt die nodig is. Zij gaan met trauma's het leven in."

Het is dan ook schrijnend en wraakroepend om vast te stellen dat de maandenlange verdwijning van een meisje van 14 - zoals onlangs het geval was - op geen enkel moment groot nieuws is bij ons. Haar vondst was dat evenmin. Het moet zijn dat deze kinderen gezien worden  als Children of a lesser God. 

Op hetzelfde moment zijn er veroordeelde tienerpooiers, sommige met enkelband, die vrolijk opnieuw beginnen. Met heel veel trafiek tussen België en Nederland. De woorden van ministers over samenwerking tussen jongerenwelzijn, politie en justitie klinken dan verdomd hol. Het gaat om minderjarigen, sommigen letterlijk nog een kind. De verhalen zijn zo schrijnend dat je zou verwachten dat een welvarende samenleving als de onze er een halszaak van maakt. Quod non. Geen aandacht, dus geen politiek reactie, die naam waardig, die dat een probleem vindt. 

Hulde aan de jeugdzorgers, politiemensen en magistraten die dit wél ter harte nemen. Zo merk ik bij politie en magistratuur alvast  een verhoogde aandacht om komaf te maken met deze schande. Niet overal in ons land, maar toch. Ik merk beterschap. De ervaringen met de administratie jongerenwelzijn daarentegen zijn echter rampzalig. Meervoudige verkrachtingsverhalen worden telkens opnieuw beantwoord met het doorlopen van nog maar eens  een administratieve procedure. 

Voor mij is de bescherming van deze kwetsbare kinderen een absolute prioriteit. Intussen  ben ik ook zelf vertrouwenspersoon van een slachtoffer van tienerpooiers.

Behalve sensibilisering van jongeren met algemene seksuele voorlichting, weerbaarheids- en assertiviteitstrainingen, advies rond veilig omgaan met internet en sociale media (e-safety) én het voorzien van voldoende laagdrempelige eerstelijnspsychologische diensten voor jongeren vraagt sp.a : 

  1. een harde aanpak  tienerpooiers om  het fenomeen de kop in te drukken. 
  • De strafmaat voor pooierschap (art. 379 sSw.) is strenger wanneer het slachtoffer jonger is dan 14 jaar , terwijl de  strafmaat voor mensenhandel (art. 433 septies Sw.)  dan weer strenger is wanneer het slachtoffer  ouder is  dan 16 jaar. Wanneer het slachtoffer tussen 14 en 16 jaar is voorziet de wet in dezelfde strafmaat voor pooierschap en mensenhandel. Aangezien beide kwalificaties momenteel door elkaar gebruikt worden bij vervolgingen van tienerpooiers vraagt sp.a om beide strafbepalingen met elkaar in overeenstemming te brengen zodat om het even welke kwalificatie aan het misdrijf gegeven wordt de straf voor de daders op zijn minst dezelfde blijft. De straf kan gaan tot 20 jaar gevangenis. Ook het specifieke beschermingsstatuut van de slachtoffers moet in beide kwalificaties hetzelfde zijn. 
  • sp.a vraagt, net zoals in Nederland, een verstrenging van de zedenwetgeving met betrekking tot digitale vormen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. De misdrijven verspreiden van kinderporno en grooming (het voeren van seksuele gesprekken met een minderjarige met als doel het realiseren van een ontmoeting alwaar die minderjarige seksueel wordt misbruikt) dienen te worden geactualiseerd en nieuwe specifieke misdrijven zoals wraakporno, sextortion (seksuele afpersing), sexting (het sturen van seksueel getinte berichten of foto’s of video’s, meestal via de smartphone), sex chatting (het op indringende en vergaande seksuele en seksualiserende wijze communiceren via internet) dienen in de strafwet te worden opgenomen.
  1. een crisismanager die verantwoordelijk is voor structurele samenwerking tussen politie, justitie en hulpverlening en daar ook verantwoording moet voor afleggen. Deze samenwerking is essentieel bij de aanpak van deze problematiek.
  2. samenwerking of oprichting beleidscel / interministeriële conferentie over de grenzen van federaal, gewesten en gemeenschappen heen om coherent en éénduidig beleid te voeren op vlak van justitie, vervolgingsbeleid en -prioriteit, welzijn en gezondheid,... Het idee van crisismanager zetten we ook verder om structurele samenwerking tussen de verschillende niveau’s en afstemming van bevoegdheden verschillende ministers te faciliteren.
  3. extra opsporingscapaciteit (zeker ook op sociale media/online zoals in het online rapport van Myra wordt aangehaald) en betere afspraken binnen de magistratuur. 
  4. specifieke opvang buiten de bestaande instellingen. Er is nood aan aangepaste en gespecialiseerde opvang, begeleiding en behandeling van slachtoffers op specifieke plaatsen die de veiligheid garanderen van de slachtoffers: indien nodig op geheime locatie (cf. analogie van vluchthuizen).) 
  5. Specifieke begeleiding voor slachtoffers die de grens van meerderjarigheid bereiken (18), los van huidige administratieve regels die jeugdhulp vanaf die leeftijd niet meer mogelijk maakt. Aangepaste procedures (omwille van mensonterende mishandeling) om gemakkelijker toegang te krijgen tot financiële ondersteuning (leefloon), betaalbare huisvesting bij reïntegratie, intensieve begeleiding tot opleiding. Gratis toegang tot intensieve psychologische/psychotherapeutische begeleiding.

En alstublief, geen politiek spel. Maar een samenwerking die volgende week al resultaten levert. Vandaag  weten we dat minderjarigen en kinderen van alle rang en stand slachtoffer zijn van weerzinwekkende toestanden in Vlaanderen. En de waarheid is dat we daar vandaag als samenleving alleen maar op toekijken, in plaats van nu en meteen in te grijpen. Hoog tijd dus voor een efficiënter beleid dat leidt tot verbeterde preventie, bikkelharde aanpak van tienerpooiers en 100% zorgzekerheid voor de slachtoffers. Een gemeenschap is maar zo waardig als de zorg die ze besteedt aan haar kinderen.