SCHULD VAN DE SOSSEN? VUUR MAAR AF

(Ingrid Meulders, voorzitter sp.a Niel)

1 mei 2018, we zijn strijdvaardiger dan ooit, elke dag moeten we ons verantwoorden waarom we nog sos willen zijn. We worden langs alle kanten onder vuur genomen en het liedje ‘het is de schuld van de sossen’ begint stilaan te kraken.

We staan voor een belangrijk jaar in Niel ! Oktober 2018 zal aantonen of de mensen van Niel verder willen met dit bestuur of toch hebben ingezien dat met de sossen en groen erbij, het toch anders zou kunnen zijn.

Ik presenteer jullie vandaag nog geen lijsttrekker of lijstduwer. Ons lijstvormingscomité maakt zijn huiswerk grondig en vermits we met Groen als bondgenoten naar de verkiezingen gaan, kiezen we een ander mooi moment om onze ploeg aan jullie voor te stellen !

En reken er maar op, wij zijn er klaar voor ! Niel zal er weer op vooruit gaan met de sossen en de groenen erbij. Het mooie verhaal met onze speerpunten, laat ik zeer graag door onze campagneleider Chris Ceuppens vertellen.

Ik wil nog afsluiten met dit: ik ben een sos, ik blijf een sos en zal altijd een sos blijven, want sossen zijn broodnodig ! Ik zal altijd onze waarden blijven verdedigen en lastige vragen? Vuur maar af, mijn team is er klaar voor !

************

DE ZORGZEKERHEID WIL SP.A IN DE EERSTE PLAATS VOOR DE GEWONE NIELENAAR GARANDEREN 

(Chris Ceuppens, campagneleider sp.a-Groen Niel)

Kameraden, gezellinnen,

Werken zonder sociale bescherming. Slechte of geen woonvoorzieningen. Geen zorgzekerheid. Geen inspraak voor gewone mensen. Het lijkt een opsomming uit een 1 mei-toespraak van 100 jaar geleden.

Maar dit is helaas de lijst van 2018. Want met de liberalen en de Vlaams-conservatieven opnieuw aan de macht herhaalt de geschiedenis zich. Vorige eeuw al telden de politiekers en het grootkapitaal in Niel alleen maar hun centen. En daartegen hebben de socialisten gevochten, hard gevochten. Samen met onze vakbond en onze mutualiteit die vandaag nog door rechts bestempeld werden al krapuul.

“In de aanloop van de vorige gemeenteraadsverkiezingen verloren Niel en de socialisten met Luc Van Linden niet alleen een belangrijke vriend maar ook hun burgervader en grootste sterkhouder.”

Het was pas vanaf dat wij de burgemeesterssjerp veroverden dat niet alleen de centen maar ook de mensen meetelden in deze steenbakkersgemeente. Maar in 2012 kwam daar dus opnieuw verandering in. De socialistische partij van Niel beleefde op dat moment één van haar moeilijkste periodes. Want in de aanloop van de vorige gemeenteraadsverkiezingen verloren Niel en de socialisten met Luc Van Linden niet alleen een belangrijke vriend maar ook hun burgervader en grootste sterkhouder. Toen sloegen de kapers op de kust, na 65 jaar ononderbroken socialistisch burgemeesterschap, hun slag. De afgescheurde politieke beweging 'Rood' gebruikte het momentum om de moederpartij sp.a met 5% te verzwakken wat ons onze leiderspositie kostte. En Open Vld zag vervolgens haar kans op de felbegeerde sjerp en ging in zee met de Vlaams-nationalisten.

Maar na 5 jaar is de rozengeur en maneschijn voor deze bestuursploeg al lang verdwenen. De aanhoudende interne strubbelingen bij Open Vld en N-VA hebben sindsdien enkel geleid tot ontslagen van misnoegde schepenen, lijsttrekkers, voorzitters, gemeente- en OCMW-raadsleden. De meerderheid verzwakte zelfs zodanig dat ze een minderheid werd. Men haalde zelfs de stichter van het Nielse Vlaams Blok aan boord om in tal te blijven. Samengevat: dit politiek huwelijk blijkt een slechte zaak voor de stabiliteit van de gemeente. En erger nog: deze meerderheid is op 5 jaar tijd volledig het belang van de Nielenaar uit het oog verloren.

Kameraden, we leven in snel veranderende tijden, nieuwe tijden. En die nieuwe tijden, die vragen nieuwe oplossingen en vooral een nieuwe strijd. En tot spijt van wie het benijdt, staat onze partij na 5 jaar opnieuw stevig op de barricaden om die strijd voor de gewone Nielenaar aan te gaan. Nooit lieten we de moed zakken. Met jullie steun slaagden onze verkozenen erin om, ondanks de vele tegenslagen, het schip stabiel te houden.

Kameraden, gezellinnen,

Meer nog. Jullie gaven met jullie steun ook de kans om een nieuwe koers uit te zetten en ondertussen stevenen we al een tijdje met volle moed en kracht opnieuw vooruit. En dat de socialisten er altijd zijn voor de gewone Nielenaar, dat zullen ze de afgelopen periode geweten hebben.

Eerst was er de geplande sluiting van de brandweerkazerne in de Volkenbondstraat. Ondanks de vele protesten en stoere uitspraken keurden Open Vld en N-VA die sluiting goed. Maar dat was een eerste keer zonder de socialisten gerekend waardoor de kazerne nu toch in Niel blijft. Vervolgens gooide de sociale huisvestingsmaatschappij met medeweten van Open Vld en N-VA maar liefst 33 gezinnen op straat - zonder alternatief en zonder garanties. Maar ook dat was zonder de socialisten gerekend waardoor deze mensen alsnog in Niel kunnen blijven wonen.

“Elke vierkante meter staat met deze meerderheid letterlijk te koop. Dat terwijl vandaag al ons klimaat zienderogen verslechtert, onze wegen dichtslibben en betaalbare woningen verdwijnen voor de gewone Nielenaar.”

En tenslotte, beste vrienden, wil ik het hebben over misschien wel ons belangrijkste verzet. En dat is het verzet tegen de groeiverslaving van dit bestuur. Dit bestuur mikt op honderden nieuwe inwoners. Hun belastingbijdrage moet helpen om de financiële putten te vullen die dit bestuur de laatste 5 jaar maakte. En Open Vld en N-VA mikken daarbij vooral op kapitaalkrachtige of volgens hen ‘betere inwoners’. En daarom moet in Niel elke vierkante meter groene en open ruimte onder asfalt, steen of beton verdwijnen. Voor bouwprojecten. 175 appartementen op Waterfront, 36 wooneenheden achter de 1 Mei-straat,… en het zal niet ophouden. Elke open en groene vierkante meter staat met deze meerderheid letterlijk te koop. Dat terwijl vandaag al ons klimaat zienderogen verslechtert, onze wegen dichtslibben en betaalbare woningen verdwijnen voor de gewone Nielenaar.

“ ‘Laat ons een bloem’. Het liedje mag dan 50 jaar oud zijn, de waarschuwing blijft vandaag nog brandend actueel.”

Kameraden,

Om duidelijk te maken dat wij een andere keuze maken dan dit bestuur kozen wij deze 1 mei voor de boodschap ‘Laat ons een bloem’. Want het liedje mag dan 50 jaar oud zijn, de waarschuwing blijft vandaag nog brandend actueel. Want ons dorp groeit niet meer op maat van de gewone Nielenaar maar op maat van de projectontwikkelaar. De verstedelijking verstikt ons en duwt de gewone Nielenaar stilaan voorbij de grenzen van ons dorp, onze thuis.

“ De zorgzekerheid, de ruimte voor zorg en de zorg voor ruimte willen wij als sp.a in de eerste plaats voor de gewone Nielenaar garanderen.”

Wij maken een andere keuze. Wij kiezen uit respect voor de dorpsidentiteit voor een kwaliteitsvolle groei in plaats van een snelle groei. Wij willen dat de gewone Nielenaar en onze kinderen hier betaalbaar kunnen blijven wonen, veilig en vlot over straat kunnen en dat in een gezond klimaat. Meer mensen mag niet betekenen dat de toegang tot de zorg voor de gewone Nielenaar en onze kinderen vermindert. Zij moeten ten allen tijde toegang hebben tot onderwijs, kinderopvang, dienstverlening en ouderenzorg en dat op een hoog niveau, betaalbaar en in ons eigen dorp. Het is dus belangrijk om Niel niet te snel te laten groeien, zodat er ook tijd is om de culturele en sociale voorzieningen mee te laten groeien. Die zorgzekerheid, die ruimte voor zorg en die zorg voor ruimte willen wij als sp.a in de eerste plaats voor de gewone Nielenaar garanderen. 

Beste vrienden,

Laat ons dus een bloem. En vooral…Laat ons een roos voor de toekomst. Want nieuwe tijden vragen nieuwe bescherming. Nieuwe tijden vragen een nieuwe strijd, een nieuw socialistisch bestuur. En die strijd, kameraden en gezellinnen, die begint hier en nu. Samen met ons en met u! Leve 1 mei. Leve de socialisten.