sp.a wil mensen perspectief bieden in plaats van werkzoekenden in onzekerheid te duwen

sp.a wil mensen perspectief bieden in plaats van werkzoekenden in onzekerheid te duwen, zegt @MeryameKitir

Volgens de VDAB raakt één op drie vacatures niet ingevuld. N-VA wil daarom zonder ommezien het brugpensioen schrappen en de werkloosheidsuitkering beperken in de tijd. “We zijn het stilaan gewoon dat N-VA meedogenloos wil besparen op mensen in plaats van hen perspectief te bieden. “Als de mismatch tussen het aanbod en de vraag zo groot is, dan wil dat gewoon zeggen dat de regering haar werk niet doet. In plaats van te knippen, moet ze net de stimuli versterken die mensen aan het werk helpen”, zegt Meryame Kitir, fractieleider voor sp.a in de Kamer. 

De werkloosheidsuitkering in de tijd beperken lost hoegenaamd niets op. Het beeld dat werkloosheidsuitkeringen dé grote uitgavenpost in onze sociale zekerheid zijn, klopt niet. “Je creëert, zoals ook professor Baert vandaag zegt,  geen jobs door mensen hun uitkering af te pakken en je helpt ze ook niet automatisch aan het werk.  Je duwt mensen in een leefloon, waar ze veel minder opgevolgd zullen worden om geactiveerd te worden.  Je parkeert ze bij het OCMW”, zegt Kitir.

Kitir stelt zich ook ernstige vragen bij het begeleidingsaanbod voor werkzoekenden. Want laat ons niet vergeten: meer dan 200.000 Vlamingen zijn vandaag op zoek  naar werk. De helft daarvan is trouwens midden- of zelfs hooggeschoold. Zeker bij wat oudere werkzoekenden zullen hun basisopleiding of hun opgedane ervaring niet meer voldoen aan wat werkgevers vandaag verwachten. “Het is dan wel heel frappant om te zien dat het aantal werkzoekenden in opleiding bij de VDAB de laatste jaren gestaag is gedaald”, zegt Kitir.  Zeker zwakkere groepen vallen meer en meer uit de boot doordat een hoge mate van zelfredzaamheid van hen wordt verwacht.  Daarom pleiten wij naast een échte Youth Guarantee voor een Waarborg voor Langdurig Werkzoekenden. Iedere werkzoekende zou na enige tijd moeten gescreend worden of zijn of haar vaardigheden nog beantwoorden aan wat vandaag ‘gevraagd’ wordt. Als dat niet zo is moet er een effectief recht zijn op omscholing.

“De begeleiding van 55 plussers is al helemaal dramatisch. Tot voor kort werd wie al enige tijd werkzoekend is helemaal aan zijn lot overgelaten”, gaat Kitir verder. Pas sinds kort is men gestart om hun ‘begeleidingsnood’ in kaart te brengen. Voor de nieuwe instromers wordt in een eerste fase zeer veel verwacht van (digitale) zelfredzaamheid, wat voor veel van de mensen ouder dan 55 niet altijd evident is. Het duurt vaak maanden voor ze fysiek contact hebben met een consulent.

“In plaats van de uitkeringen stop te zetten - en mensen door te sturen naar het leefloon - zullen investeringen in opleiding en maatgerichte begeleiding nodig zijn. Op die manier kan de mismatch tussen het nog steeds groot aanbod aan arbeidskrachten - en de vraag in onder meer zorg en onderwijs - , weggewerkt worden. Zo’n investeringen kosten, maar de return on investment ervan is hoog”, besluit Meryame Kitir.

Deze discussie werd gesloten.