Ecologie moet geen individuele verantwoordelijkheid zijn, wel een collectieve keuze. Daarom stelt sp.a op haar ideologisch congres in maart onder meer voor dat de grootkeukens verbonden aan de overheid voortaan alleen nog lokale en duurzame producten serveren. “We moeten weg van de industriële, grootschalige landbouw”, zegt Vlaams fractieleider Joris Vandenbroucke (sp.a). “Iedereen heeft de voorbije maanden kunnen zien wat dat betekent voor het dierenwelzijn.” Hij wijst ook op de verspilling. “Heeft het zin dat de fruittelers uit Zuid-Limburg een deel van hun oogst exporteren naar India en de rest vernietigen? En ondertussen voeren we appels in vanuit Nieuw-Zeeland.”

In De Morgen lanceert sp.a al een aantal ballonnetjes waarover verder gedebatteerd zal worden tijdens het ideologisch partijcongres in maart. De partij benadert het groene thema vanuit een dieprode invalshoek, met een sterke rol voor de overheid. Inzake voeding levert dat bijvoorbeeld de suggestie op om lokale producenten een duwtje in de rug te geven door van hen de hofleveranciers te maken van grootkeukens in scholen, rust- en ziekenhuizen verbonden aan de overheid. Sp.a zou hun menu’s graag lokaal, duurzaam en biologisch ingevuld zien.

Iedereen zou toegang moeten hebben tot gezonde en betaalbare voeding die geproduceerd is met respect voor dieren, de omgeving en het werk van landbouwers. “Eigen groenten en fruit telen, zelfoogstboerderijen, boerenmarkten en biopluktuinen zijn zaken waar steeds meer mensen mee bezig zijn”, constateert de partij. “Mensen willen zo zelf mee hun voedselvoorziening in handen nemen en zoeken ook manieren om via de korte keten het milieu te sparen en de boer een eerlijkere prijs te geven. Mensen zoeken alternatieven voor de industriële voedselketen.”

De Vlaamse veehouderij, die op intensieve leest geschoeid is, wordt door sp.a weggezet als “industriële vleesproductie”. Bouw dat af, is de boodschap, “en daar kan hier en nu mee begonnen worden”. Voor de prijsdruk in de voedselketen wordt de industrie met de vinger gewezen, terwijl het Vlaamse landbouwbeleid en ‘de doctrine van de Boerenbond’ verantwoordelijk worden gehouden voor “de enorme schulden van boeren”. De landbouw moet volgens sp.a weer in handen komen van de boeren en weg van de banken en grote concerns.

De oppositiepartij lijkt een warme sanering in de veehouderij voor te staan. “Uit een recente enquête bleek dat ongeveer één derde van de veehouders, als ze zonder schulden konden stoppen, dat vandaag zouden doen. De overheid moet daarop inspelen en daarin investeren. Dat dit geld gaat kosten, is juist maar wat we nu doen, is geld weggooien. De budgetten van Mestbank en CVBB worden opgeteld bij de kosten voor mestverwerking en andere kosten van het mestbeleid die afgewenteld worden op landbouwers. Zo komt sp.a op een mestbeleid met een totaal prijskaartje van 130 miljoen euro. “Als we dat bedrag ieder jaar besteden aan het boeken van nul vooruitgang (inzake waterkwaliteit, nvdr.), dan gooien we 130 miljoen euro per jaar weg. Om dan nog maar te zwijgen over de milieukost en het effect op de volksgezondheid van de industriële veeteelt.”

Vlaams fractieleider Joris Vandenbroucke laat zich niet afschrikken door de bedenkingen die in de krant geformuleerd worden bij de voorstellen. “We moeten het systeem radicaal herdenken. De overheid voert campagnes voor landbouw van bij ons. Dan kan ze maar beter consequent zijn en zelf lokale voeding serveren.” De uitdagingen zijn volgens het sp.a-boegbeeld te groot om op individuele gedragsverandering te rekenen als ultieme oplossing. “We draaien het perspectief om. Geen individuele verantwoordelijkheid meer om telkens weer de maatschappelijk verantwoorde keuze te maken, maar een maatschappelijke verantwoordelijkheid om die individuele keuzes makkelijk en vanzelfsprekend te maken.”

Bron: www.vilt.be