De wereld gaat daardoor niet meteen het paradijs op aarde worden. De weg is daarvoor te lang, maar om zwerfvuil tegen te gaan, is het invoeren van statiegeld op blikjes en plastiek flesjes toch een belangrijke stap. Zwerfvuil is niet alleen hinderlijk in het straatbeeld en vervelend voor mensen die de buurt proper willen, het vormt op korte termijn ook voor problemen voor dieren die buiten leven en eten. Zelfs op lange termijn, als plastiek tot kleine deeltjes afgebroken is, zodat het probleem niet meer zichtbaar is, groeit het probleem zelfs nog. Dan geraakt het in het voedsel van heel wat dieren, geraakt het in het drinkwater, tast het organen aan, enz.

Daarom zijn we blij dat finaal de gemeente Kortemark beslist om mee druk te zetten op de hogere overheid. Een gemeente kan immers zelf niet tot verplicht statiegeld overgaan. Ook ben ik tevreden dat ons voorstel van 2 maanden geleden, om in te stappen in de statiegeldalliantie, finaal weerklank heeft gevonden. De geduldige weg is de lastigste weg, de moeilijkste weg, maar ook vaak de beste weg om met andere partners dingen te verwezenlijken. In de politieke wereld heb je het zelden alleen voor het zeggen. En eerlijk, dat is maar beter zo.

Wees gerust, beste mensen, iedere keer een voorstel van sp.a als "nobel" bevonden wordt, of als men zegt: "in een ideale wereld...", en finaal geen stemming ter goedkeuring komt, dan zit dit in ons eigen collectief geheugen. Die woorden heb ik al mogen horen als het gaat over een rechtvaardiger systeem van belastingen of over voetgangers op de eerste plaats te zetten in de dorpskern in plaats van koning auto. Of over speelruimte of meer groen in de buurt...

Dan weten wij, met het nodige geduld en de nodige doorzetting, dan komt het er van. We moeten de "anderen" alleen nog overtuigen. Dat duurt soms een tijdje.

Daarom mag nooit worden opgegeven. Bruggen bouwen is een werk van iedere dag.