Een klein artikeltje in de rubriek 'ook dit nog'. Meer woorden wenst het stadsbestuur niet vuil te maken aan de belangrijkste beslissing die ze in haar legislatuur neemt: de verkoop van de stedelijke zorgdiensten aan Sint-Vincentius.


De procedure voorzag nochtans in een vierde fase: 'best and final offer'. In deze stap zou de stad het bestek op scherp stellen om echt het onderste uit de kan te halen bij de verschillende kandidaten. Er werd in het verleden ook meermaals naar deze stap verwezen door het stadsbestuur als mogelijkheid om onze vragen over prijs- en kwaliteitswaarborgen en behoud van rechten door het personeel. Het persbericht van vrijdag kwam dan ook als een donderslag bij heldere hemel.

Het stadsbestuur neemt een loopje met de door haarzelf opgestelde procedure en stelt nu reeds een winnende private partner aan: Sint-Vincentius. Over de modaliteiten waaronder zij de zorg overnemen is het momenteel nog koffiedik kijken. Jazeker onze partij vangt veel geruchten op, maar we hebben nog geen letter op papier gezien. En dat blijft ook zo. Onder het mum van de bescherming van bedrijfsgegevens worden de documenten niet schriftelijk ter beschikking gesteld van de raadsleden. Naar verluid krijgen ze wel nog de kans om in een klein kamertje van het OCMW zelf te ploeteren in de honderden pagina's van de overeenkomst. Vakbonden en het middenveld (via de welzijnsraad) worden opnieuw niet geconsulteerd, maar krijgen pas de overeenkomst te zien nadat die definitief afgesloten wordt. En dat terwijl men speelt met de toekomst van onze zorg en tewerkstellingen van honderden personeelsleden.


Sp.a heeft zich van bij het begin verzet tegen de privatisering van de zorg. Voor ons is het verstrekken van een betaalbare en kwaliteitsvolle zorg een kerntaak van de overheid. De overheid kan als beste garanderen dat de zorg wordt georganiseerd in het algemeen belang en niet voor het privaat belang van een organisatie of haar aandeelhouders. De ervaring van andere landen, zoals Nederland, waar men werk gemaakt heeft van een vergaande privatisering van de zorg, leert ons waar deze verhalen ons brengen. Een zorg met de chronometer waarin elke handeling als bandwerk wordt verricht en geen tijd is voor het menselijk aspect. Een zorg met de rekenmachine waarin ouderen langer in hun luiers worden gelaten om op incontinentiemateriaal te besparen.

Wij passen voor dit model en kiezen resoluut voor zorg met een hart. Kwaliteitsvolle zorg dat voor iedereen toegankelijk is. Zorg die op maat wordt geschreven van de individuele behoeftes van de mensen en waar er tijd is voor die o zo belangrijke babbel. Daarom zullen we ons ook nu blijven verzetten met alle mogelijke middelen tegen de privatisering van de zorg.