Vlaams Belang diende op de gemeenteraad een voorstel in om een apart loket voor Franstaligen in te voeren. Sp.a kant zich tegen dit discriminerend voorstel. Voor ons moet elke burger maximale dienstverlening krijgen. In het Nederlands als het kan, in een andere taal als het moet.

Een apart loket voor Franstaligen. Het is een voorstel dat al snel doet denken aan de jaren 60 met de ‘stranden voor blanke personen’ van Zuid-Afrika of de Amerikaanse bussen waarvan het achterste stuk voor ‘colored passengers’ waren. Onvoorstelbaar dat 60 jaar later de gemeenteraad anderhalf uur moet debatteren over een dergelijk voorstel.

Het punt werd gelukkig door alle andere verworpen, maar echt tegen stemmen durfde de meerderheid blijkbaar niet. Ondertussen heeft Vlaams Belang zijn slag thuis gehaald. Het politiek debat over taal en faciliteiten is weer geopend. Op dezelfde gemeenteraad werd ook over de oprichting van een wijkgezondheidscentrum gedebatteerd. Na 5 minuten debat en zonder enige mediabelangstelling afgevoerd. Of hoe het armoede- en zorgbeleid van onze stad moet wijken voor communautaire symbooldossiers.

Wie overtuigd is dat de afschaffing van de faciliteiten in één klap alle problemen van Ronse zal oplossen, liegt iedereen (en misschien zichzelf) iets voor. Waarom bouwen Ronsenaars villa’s in Wallonië of verhuizen bedrijven over de taalgrens? Niet omwille van de taal, maar veeleer omwille van het verschil in regels in het woonbeleid, de ruimtelijke ordening of de fiscale regimes. Door de regionaliseringen is Ronse een grensstad geworden met alle opportuniteiten of risico’s van dien. Gek genoeg zijn het net zij die het hardst schreeuwen om een onafhankelijk Vlaanderen die vandaag het luidst klagen over de gevolgen ervan.

Voor sp.a Ronse is het simpel. Elke Ronsenaar, los van zijn leeftijd, afkomst of taal moet zo goed mogelijk geholpen worden. Voor mensen die het Nederlands nog niet machtig zijn, betekent dit soms de informatie verstrekken in een andere taal. Taalhoffelijkheid zou, ook zonder een apart taalstatuut, een evidentie moeten zijn. Benieuwd of andere partijen dit ook vinden en dit openlijk durven onderschrijven